Պատասխանի տայ հարսնն եւ ասէ.

1Եղբօրորդին իմ էջ ՚ի պարտէզ իւր ՚ի տաշտս խնգոց. հովուել ՚ի բուրաստանս՝ եւ ժողովել շուշանս։ 2Ես եղբօրորդւոյ իմոյ՝ եւ եղբօրորդին իմ ի՛նձ որ հովուէն ՚ի մէջ շուշանաց։ Փեսայն ցհարսնն ասէ. 3Բարենշա՛ն ես մերձաւոր իմ իբրեւ զհաճութիւն, գեղեցի՛կ իբրեւ զԵրուսաղէմ, զարմանալի յօրինեալ։ 4Դարձո՛ զաչս քո յինէն, վասն զի դոքա սրարբեցուցին զիս. վարսք քո իբրեւ զերամակս այծից որք երեւեցան ՚ի Գաղաադէ։ 5Ատամունք քո իբրեւ զերամակս կտրելոց որք ելանեն ՚ի լուալեաց. ամենեքին երկուորիք են, եւ անծնունդ ո՛չ գոյ ՚ի նոսա։ 6Իբրեւ զթել կարմիր շրթունք քո, եւ խօսք քո գեղեցիկք. իբրեւ կեղեւ նռան այտք քո՝ բա՛ց ՚ի լռութենէդ քումմէ։ 7Վաթսո՛ւն են թագուհիք, եւ ութսո՛ւն հարճք. եւ օրիորդք որոց ո՛չ գոյ թիւ։ 8Մի՛ է աղաւնի իմ կատարեա՛լ իմ. մի է մօր իւրոյ ընտրեա՛լ ծնողի իւրոյ. տեսին զնա դստերք՝ եւ երանեցին նմա. թագուհիքն եւ հարճք գովեցին զնա։ Դստերքն եւ թագուհիք տեսին զհարսնն, եւ երանեցին նմա. 9Ո՞վ է սա որ երեւեալս է իբրեւ զառաւօտ, գեղեցի՛կ իբրեւ զլուսին, ընտի՛ր իբրեւ զարեգակն. զարմանալի յօրինեալ։ Փեսայն ցհարսնն ասէ. 10՚Ի պարտէզս ընգուզեացն իջի հայել յարդիւնս վտակացն. տեսանե՛լ թէ ծաղկեա՞լ իցէ որթ, թէ ծաղկեա՞լ իցէ նոճ, թէ ծաղկեալ իցեն նռնենիք։ Հարսնն ցփեսայն ասէ. 11Ա՛նդ տաց զստինս իմ քեզ, ո՛չ ծանեաւ անձն իմ. ե՛դ զիս իբրեւ զկառսն Ամինադաբայ։ Դստերքն եւ թագուհիքն ցհարսնն ասեն. 12Դարձի՛ր Ոդողոմացիդ դարձի՛ր, դարձի՛ր եւ տեսցուք մեք ՚ի քեզ։