Ցդստերսն եւ ցթագուհիսն փեսայն զայս ինչ ասէ. 7:1: Զի՞նչ տեսանէք յՈդողոմացիդ որ դիմեալ գայ իբրեւ զգունդս բանակաց. քանզի գեղեցկացան գնացք քո կօշկօք, դո՛ւստր Ամինադաբայ։ Ձեւ բարձից քոց նմա՛ն է ուլանց յեռելոց գործոյ ճարտարի։

Ցդստերսն եւ ցթագուհիսն փեսայն զայս ինչ ասէ.

1Զի՞նչ տեսանէք յՈդողոմացիդ որ դիմեալ գայ իբրեւ զգունդս բանակաց. քանզի գեղեցկացան գնացք քո կօշկօք, դո՛ւստր Ամինադաբայ։ Ձեւ բարձից քոց նմա՛ն է ուլանց յեռելոց գործոյ ճարտարի։ 2Պո՛րտ քո թակոյկ ճախարակեայ անպակաս ՚ի գինւոյ խառնելոյ. որովայն քո՝ իբրեւ զշեղջ ցորենոյ փակեալ շուշանաւ։ 3Երկո՛ւ ստինք քո՝ իբրեւ երկուս ուլս երկուորիս այծեման. 4պարանոց քո՝ իբրեւ աշտարա՛կ փղոսկրեայ։ Աչք քո՝ իբրեւ զծովակն Եսեբոնի ՚ի դրունս դստերաց բազմաց։ Ըռնգունք քո՝ իբրեւ զաշտարակն Լիբանանու, որ դիտէ հանդէպ Դամասկոսի։ 5Գլուխ քո ՚ի վերայ քո իբրեւ զԿարմելոս. եւ հեւսք գլխոյ քոյ իբրեւ զծիրանի իբրեւ զթագաւոր, թա՛գ ՚ի գլուխ յասպարէսս։ 6Քանի՞ գեղեցկացար՝ եւ քանի՞ քաղցրացար, սէր ՚ի փափկութեան քում։ 7Նմանեցաւ մեծութիւն քո արմաւենւոյ, եւ ստինք քո ողկուզաց։ 8Ասացեր՝ թէ ելի՛ց յարմաւենին, բո՛ւռն հարից զբարձրութեանց նորա։ Եւ եղիցին ստինք քո իբրեւ զողկոյզս որթոյ. եւ հոտ ըռնգաց քոց իբրեւ զխնձո՛ր. 9եւ կոկորդ քո իբրեւ զգինի ազնիւ։ Երթեալ զհետ եղբօրորդւոյ իմոյ յուղղութիւնս, բաւականեալ շրթամբք իմովք՝ եւ ատամամբք։ 10Ե՛ս եղբօրորդւոյ իմոյ՝ եւ առ ի՛ս դարձ նորա։ 11Ե՛կ եղբօրորդի իմ ելցուք յագարակս, ագցուք ՚ի շէնս եւ ՚ի պարտէզս. 12կանխեսցուք յայգիս։ Տեսցուք թէ ծաղկեա՞լ իցէ որթ, թէ ծաղկեա՞լ իցէ նոճ, թէ ծաղկեա՞լ իցէ նռնենի. ա՛նդ տաց զստինս իմ քեզ։ 13Մանրագո՛րք ետուն զհոտ իւրեանց. եւ առ դուրս մեր ամենայն մրգաբերք։ Զնոր առ հնով, զոր ետ ինձ մայր իմ, պահեցի՛ քեզ եղբօրորդի իմ։