Երգ Երգոց
8
1Ո՛վ տայր քեզ եղբօրորդի իմ դիտել զստինս մօր իմոյ։ Գտեալ զքեզ արտաքոյ՝ համբուրեցի՛ց զքեզ, եւ ո՛չ անգոսնեսցես զիս։ 2Առեալ ածից զքեզ ՚ի տուն մօր իմոյ՝ եւ ՚ի սենեակ յղացելոյն զիս. արբուցից քեզ ՚ի գինւո՛յ իւղագործաց, յօշարակէ՛ նռնենեաց իմոց։ 3Ձա՛խ նորա ընդ գլխով իմով, եւ ա՛ջ նորա պատեսցի զինեւ։ 4Երդմնեցուցից զձեզ դստերք Երուսաղեմի ՚ի զօրութիւնս եւ ՚ի հաստատութիւնս ագարակի, եթէ յառնիցէք զարթուսջի՛ք զսէրն մինչեւ կամեսցի։ Դստերքն եւ թագուհիքն ասեն. 5Ո՛վ է սա որ ելեալ գայ սպիտակացեալ. յենո՛ւ գայ յեղբօրորդի իւր։ Փեսայն ցհարսնն ասէ. ՚Ի ներքոյ խնձորւոյն զարթուցի զքեզ. ա՛նդ երկնեաց զքեզ մայր քո. ա՛նդ երկնեաց որ ծնաւն զքեզ։ 6Դի՛ր զիս իբրեւ զկնիք ՚ի սրտի քում, եւ իբրեւ զմատանի յաջոյ ձեռին քո. զի բո՛ւռն է իբրեւ զմահ սէր, եւ խիստ իբրեւ զդժոխս նախանձ. թռիչք նորա իբրեւ զթռիչս բոցո՛յ հրոյ։ 7Ջուրք բազումք ո՛չ կարասցեն զսէր շիջուցանել. եւ գետք ո՛չ արգելցեն զնա։ Եթէ տացէ այր զամենայն զկեանս իւր ընդ սիրոյ, անգոսնելո՛վ անգոսնեսցեն զնա։ 8Քոյր մեր փոքրիկ եւ ստինք ո՛չ գոյ նորա. զի՞նչ արասցուք քեռ մերում յաւուր յորում պատմեսցի նմա։ 9Եթէ պարի՛սպ իցէ՝ շինեսցո՛ւք ՚ի վերայ նորա մահարձանս արծաթիս. եթէ դուռն իցէ՝ յօրինեսցուք ՚ի նմա տախտակս եղեւնափայտեայս։ Հարսնն համարձակի եւ ասէ. 10Ես եմ պարիսպ՝ եւ ստինք իմ իբրեւ զաշտարակս, ե՛ս էի յաչս նորա որպէս որ գտանիցէ զխաղաղութիւն։ 11Ա՛յգի եղեւ Սողոմոնի ՚ի Բեելմաւոն. ե՛տ զայգին իւր ցպահապանս. բերցէ այր իւրաքանչիւր ընդ պտղոյ նորա հազա՛րս արծաթոյ։ 12Այգի իմ ինձ առաջի իմ. հազա՛րքն Սողոմոնի, եւ երկերիւր պահապանաց որ պահեն զպտուղ նորա։ Հարսնն ասէ. 13Որ նստիսդ ՚ի պարտէզս ա՛յլք անսան քեզ. լսելի՛ արա ինձ զբարբառ քո։ 14Փախի՛ր եղբօրորդի իմ, եւ նմանեա՛ց այծեման. կամ որթուց եղանց ՚ի վերայ լերանց խնկաբերաց։ [101]Այլուստ իմն գտեալ ՚ի սմին երգոյ։ Օրիորդքն եւ թագուհիքն ասեն. Գիտացի զի մարմին զբօսացուցանէ զմանկութիւն բարձրացուսցէ ՚ի շտեմարանս իւր. թագաւոր մեր ՚ի գահոյս մեր. իբրեւ արմաւ ոսկեղէն զըմռսալից լցցին տաշտք մեր։ Դարձցի թագաւորն անդրէն ՚ի մանկութիւն։ Սիրելին ՚ի սենեա՛կս մեր. երգեսցո՛ւք զսէրն։ Փեսայն ասէ. Ե՛ս իսկ եմ ՚ի սաղմոսարանին. երգեցի՛ց ընդ ընկերս իմ. երգեսցո՛ւք եւ ուրա՛խ լիցուք։ Հարսնն եւ դստերքն եւ օրիորդքն ասեն. Թագաւոր սիրելի, թէպէտ եւ ծածկեցաք ՚ի տեսլենէ, աչք մեր յսնաւորք։ Տէր արար զքեզ, հաստատեաց զքեզ, պատրաստեա՛ց զքեզ յարգանդէ. գեղեցիկդ ՚ի կանայս. մա՛յր քո ծնցի մարմին անտըխիղծ։ Առ նոյն՝ յայլմէ տեսչութենէ, զի ա՛յսպէս ունէր։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805