Տիտոս
3
1Եւ յո՛ւշ արասջիր նոցա, իշխանութեանց եւ պետութեանց հնազա՛նդ լինել՝ եւ հպատա՛կ կալ. եւ ամենայն գործոց բարութեան պատրա՛ստ գտանել. 2մի՛ զոք հայհոյել, անկռի՛ւս լինել, հե՛զս, զամենայն ցածութիւն առ ամենա՛յն մարդիկ ցուցանել։ 3Զի եաք երբեմն եւ մեք անմի՛տք, անհաւա՛նք, մոլորեա՛լք, ծառայեա՛ք ցանկութեանց եւ պէսպէ՛ս անառակութեանց. չարութեամբ՝ եւ նախանձո՛ւ շրջէաք, ատեցեալք՝ եւ զմիմեա՛նս ատէաք։ 4Իսկ յորժամ քաղցրութիւն եւ մարդասիրութիւն Փրկչին մերոյ Աստուծոյ յայտնեցաւ, 5ո՛չ ՚ի գործոց արդարութեան զոր արարաք մեք, այլ ըստ իւրում ողորմութեան ապրեցոյց զմեզ ՚ի ձեռն աւազանին միւսանգամ ծննդեանն, եւ նորոգութեամբ Հոգւոյն Սրբոյ. 6զոր եհեղ ՚ի մեզ առատութեամբ ՚ի ձեռն Յիսուսի Քրիստոսի Փրկչին մերոյ, 7զի արդարացեալք շնորհօքն՝ եղիցուք ժառանգաւո՛րք յուսով կենացն յաւիտենականաց։ 8Հաւատարի՛մ է բանս, եւ ՚ի սո՛յն կամիմ զքեզ հաստատուն լինել, զի փո՛յթ արասցեն բարեաց գործոց վերակացո՛ւ լինել հաւատացեալքն յԱստուած. զի ա՛յն է բարի եւ օգտակար մարդկան։
9Այլ զյիմարութեան խնդիրս՝ եւ զտոհմաթիւս, եւ զհեռ, եւ զօրինական կռիւս ՚ի բա՛ց մերժեսջիր. զի անօգո՛ւտք են՝ եւ սնոտիք։ 10Յառնէ հերձուածողէ՝ յետ մի՛ անգամ եւ երկիցս խրատելոյ՝ հրաժարեսջի՛ր. 11գիտասջի՛ր զի թիւրեա՛լ է այնպիսին, եւ մեղանչէ՛ անձամբ զանձն դատապարտեալ։ 12Այլ յորժամ յղեցից առ քեզ զԱրտեմայ, կամ զՏիւքիկոս, փութասջի՛ր գա՛լ առ իս ՚ի Նիկոպաւլիս. զի ա՛նդ եդի ՚ի մտի ձմերել։ 13Եւ զԶենոն՝ զօրինակա՛ն դպիր՝ եւ զԱպաւղոս՝ փութո՛վ արձակեսջի՛ր, զի մի՛ ինչ պակասիցէ նոցա։ 14Ուսցի՛ն եւ մե՛րքն եւս՝ բարեաց գործոց վերակացո՛ւ լինել ՚ի պէտս կարեւորս. զի մի՛ անպտուղք լինիցին։ 15Ողջո՛յն տան քեզ որ ընդ ի՛ս են ամենեքին։ Ողջո՛յն տուր սիրելեաց մերոց հաւատովք։ Շնորհք ընդ ձեզ ամենեսին։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805