Տոբիթ
12
1Եւ կոչեա՛ց Տուբիթ զՏուբիա զորդին իւր՝ եւ ասէ ցնա. Տե՛ս արդ որդեակ զվարձս ա՛ռնդ որ եկն ընդ քեզ. եւ յաւելուլ յայն արժա՛ն է։ 2Եւ ասէ ցնա. Հա՛յր, ո՛չ ինչ պակասէ՛ ինձ եթէ տա՛մ դմա զկէ՛ս ընչից իմոց զոր բերին. 3զի զիս ած առ քեզ ո՛ղջ, եւ զկինն իմ ողջացո՛յց, եւ զարծաթն իմ եբե՛ր, եւ զքեզ նո՛յնպէս ողջացոյց։ 4Եւ ասէ ծերն. Յիրաւի՛ է տալ նմա։ 5Եւ կոչեա՛ց նա զհրեշտակն՝ եւ ասէ ցնա. Ա՛ռ դու զկէսս այնր ամենայնի զոր բերերն։ 6Եւ կոչեաց յայնժամ զնոսա զերկոսին՝ եւ ասէ ցնոսա. Օրհնեցէ՛ք դուք զԱստուած, եւ խոստովա՛ն եղերուք դուք նմա. եւ տո՛ւք նմա զփառս. եւ խոստովա՛ն եղերուք առաջի ամենայն կենդանեաց վասն այդր զոր արա՛րդ ընդ ձեզ. զի բարի՛ է օրհնել զԱստուած, եւ բարձրացուցանել զանուն նորա. եւ զպատգամս գործո՛ց Աստուծոյ՝ պատուով մեծացուցանել, եւ մի՛ յապաղէք խոստովա՛ն լինել նմա։ 7Զխորհուրդ թագաւորի բարւո՛ք է ծածկել, այլ զգործս Աստուծոյ յայտնել փառօք։ Զբարիս գործեսջիք, եւ չար ձեզ ո՛չ պատահեսցէ։ 8Բարի՛ են աղօթք՝ պահօք եւ ողորմութեամբք եւ արդարութեամբք. բարի՛ է սակաւիկ մի արդարութեամբ, քան զբազում ինչս անիրաւութեամբ. բարի՛ է առնել զողորմութիւնս՝ քան դնել զգանձս ոսկւոյ. 9զի ողորմութիւն ՚ի մահուանէ փրկէ, եւ նա ինքն սրբէ յամենայն մեղաց. որք առնեն զողորմութիւնս եւ զարդարութիւնս՝ լցցի՛ն կենօք. 10եւ ոյք մեղանչենն՝ պատերազմօ՛ղք են իւրեանց կենացն։ 11Արդ՝ ո՛չ ծածկեցից ես ՚ի ձէնջ բա՛ն մի. զի ասացի՛ իսկ եթէ զխորհուրդս արքայի ծածկել բարիոք է, այլ զգործս Աստուծոյ յայտնե՛լ փառօք։ 12Յորժամ կացեր դու յաղօթս՝ եւ նուն քո Սառա, ե՛ս մատուցի զյիշատակս աղօթից ձերոց առաջի սրբոյն։ Եւ յորժամ թաղէիր դու զմեռեալսն՝ ե՛ս ընդ քեզ էի։ 13Եւ յորժամ ո՛չն դանդաղեցար ՚ի յառնելն եւ թողուլ զճաշն քո, զի երթիցես եւ ամփոփիցես զմեռեալն՝ ո՛չ մոռացայ զքեզ յորժամ զբարիսն գործէիր. այլ ընդ քե՛զ էի։ 14Եւ առաքեաց զիս Աստուած բժշկել զքեզ՝ եւ զնուն քո Սառա։ 15Ե՛ս եմ Հռափայէլ յեւթա՛նց անտի ՚ի սրբոցն հրեշտակաց՝ որք հանեն մատուցանեն զաղօթս սրբոցն, եւ մտանեն առաջի փառաց սրբոյն։ 16Եւ խռովեցան երկոքին՝ եւ անկան ՚ի վերայ երեսաց իւրեանց, զի զահի՛ հարան յոյժ։ 17Եւ ասէ ցնոսա. Մի՛ երկնչիք, խաղաղութիւն լիցի ձեզ՝ եւ զԱստուած օրհնեցէք. 18զի ո՛չ եթէ իմով ինչ շնորհօք եկի ես, այլ կամօք Աստուծոյ ձերոյ եկի. օրհնեցէ՛ք զնա յաւիտեան։ 19Վասն զի զամենայն զաւուրսն զոր յայտնէի՛ ես ձեզ, ո՛չ կերայ եւ ո՛չ արբի, այլ իբրեւ տեսիլ տեսանէիք։ 20Եւ արդ՝ այժմ խոստովա՛ն եղերուք Աստուծոյ ձերում, զի ելանեմ ես առ ա՛յն որ առաքեացն զիս։ Եւ գրեցէ՛ք դուք զայս ամենայն որ եղեւս՝ եւ կատարեցաւ։ 21Եւ գրեցաւ ՚ի գիրսս։ Եւ այլ ո՛չ եւս տեսին զնա։ 22Գոհանային զգործոյն եւ զմեծամեծացն Աստուծոյ, եւ ո՛րպէս երեւեցաւ նոցա հրեշտակն Տեառն։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805