Իմաստութիւն Սողոմոնի
1
1Սիրեցէ՛ք զարդարութիւն՝ ոյք դատիք զերկիր։ Խորհեցարո՛ւք զՏեառնէ բարութեամբ. եւ միամտութեամբ սրտիւ խնդրեցէ՛ք զնա։ 2Զի գտանի՛ այնոցիկ որ ո՛չ փորձեն զնա. եւ երեւի՛ որոց ո՛չ թերահաւատեն ՚ի նմանէ։ 3Զի խորհո՛ւրդք թեւրք անջատեն յԱստուծոյ. եւ զօրութիւն փորձ՝ յանդիմանէ՛ զանզգամս։ 4Զի յանձն չարարուեստ՝ իմաստութիւն ո՛չ մտցէ, եւ ո՛չ բնակէ ՚ի մարմնի վարեցելո՛յ մեղօք։ 5Զի Սուրբ Հոգին իմաստութեան փախիցէ՛ ՚ի նենգութենէ. եւ մերժեսցի ՚ի խորհրդոց անմտաց, եւ յանդիմանեսցէ՛ ՚ի հասանել ՚ի վերայ անիրաւութեանց։ 6Զի մարդասէր Հոգին իմաստութեան՝ ո՛չ արդարացուցանէ զհայհոյիչն ՚ի շրթանց իւրոց. զի երիկամանց նորա է վկա՛յ Աստուած, եւ սրտի նորա ոստիկա՛ն ճշմարիտ. եւ լեզուի նորա ունկնդիր։ 7Զի Հոգի Տեառն ելից զտիեզերս, եւ որ ունի զամենայն՝ ունի՛ զգիտութիւն բարբառոյ։ 8Վասն այնորիկ՝ եւ որ շըշնջեն զանիրաւս ո՛չ ծածկեսցի. եւ ո՛չ իրաւունք առ նովաւ առանց կշտամբութեան անցցեն։ 9Զի խորհրդոց ամպարշտաց՝ հա՛րց եւ փորձ եղիցի. եւ բանի՛ց նոցա լուր՝ առ Տէր հասցէ ՚ի կշտամբութիւն անօրէնութեանց նոցա։ 10Զի ունկն նախանձաւորութեան լսէ՛ զամենայն. եւ շըշնջիւն քրթմնջանաց՝ ո՛չ ծածկեսցի։ 11Այսուհետեւ զգո՛յշ լերուք յանօգուտ քրթմնջանէ. եւ ՚ի բամբասանաց խնայեցէ՛ք զլեզու. զի շըշունջ գաղտնի՝ դատարկ ո՛չ անցցէ, եւ բերան ստախօս՝ սպանանէ զանձն։
12Մի՛ ցանկայք մահու մոլորութեամբ կենաց ձերոց. եւ մի՛ ձգէք յանձինս զսատակումն գործովք ձեռաց ձերոց։ 13Զի Աստուած զմահ ո՛չ արար, եւ ո՛չ խնդայ ընդ կորուստ կենդանեաց։ 14Քանզի հաստատեաց ՚ի լինել զամենայն. եւ ՚ի փրկութիւն են գործք աշխարհի։ Չի՛ք ՚ի նոսա դեղ սատակման. եւ ո՛չ թագաւորութիւն դժոխոց ՚ի վերայ երկրի. 15զի արդարութիւն՝ անմա՛հ է։ 16Իսկ ամպարիշտք ձեռօք եւ բանիւք կոչեցին զնա առ իւրեանս. բարեկա՛մ համարեցան զնա, եւ հալեցան, եւ դաշինս կռեցին ընդ նմա. զի արժանի՛ իսկ են բաժանակի՛ց նմա լինելոյ։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805