1Նա զնախաստեղծն զհայրն աշխարհի զմիայն հաստատեալ պահեաց, 2եւ փրկեաց զնա ՚ի յանցանաց իրոց. եւ ետ նմա զօրութիւն ունելոյ զամենայն։ 3Մերժեցա՛ւ ՚ի նմանէ անիրաւն իւրով բարկութեամբ, ընդ եղբայրասպան սրտմտութիւնս կորեաւ։ 4Վասն որոյ եւ զհեղեղեալ երկիր միւսանգամ փրկեաց իմաստութիւնն՝ չնչին փայտիւն արդարոյն նաւապետեալ։ 5Նոյն եւ ՚ի միաբանութիւն չարութեան ազգացն շփոթելոց, ծանեաւ զարդարն՝ եւ պահեաց զնա անարա՛տ Աստուծոյ. եւ ՚ի վերայ որդւոյն գթութեամբք պահեաց զհզօրն։ 6Նա զարդարն ՚ի կորստական ամպարշտաց փախուցեալ փրկեա՛ց յիջանել հրոյն զհինգ քաղաքաւն։ 7Որ ՚ի վկայութիւն չարութեանն ծխեա՛լ կայ խոպանացեալ, եւ անկատար ժամանակօք տունկք մրգաբերք. անհաւատի՛ ոգւոյն յիշատակ հաստատեալ զարձա՛նն աղի։ 8Զի որոց զիմաստութեամբ զա՛նց արարեալ՝ ո՛չ միայն վնասեցան առ ՚ի չճանաչելոյ զբարիս, այլ եւ զանմտութեան յիշատակ թողին յաշխարհի. զի որովք յանցեանն մի՛ կարասցեն ծածկել։ 9Իմաստութիւն զողոքիչս իւր փրկեաց ՚ի ցաւոց։ 10Նա՛ փախուցելոյ ՚ի բարկութենէ եղբօրն՝ առաջնորդեաց արդարոյն ՚ի շաւիղս ուղիղս. եցոյց նմա զարքայութիւն Աստուծոյ, եւ ետ զգիտութիւն սրբոց։ Յաջողեաց նմա շահս ՚ի վաստակոց իւրոց. եւ բազմացոյց զպտուղ նորա։ 11Յագահութեան բռնաւորաց նորա պաշտպանեա՛ց նմա, եւ մեծացոյց զնա. 12եւ պահեաց ՚ի թշնամեաց։ Եւ ՚ի դարանակալաց նորա զգուշացաւ, եւ ՚ի զօրաւոր պատերազմի արար զնա յաղթօղ։ Զի գիտասցէ թէ քան զամենայն ինչ զօրաւո՛ր է աստուածպաշտութիւն։ 13Նա՝ զարդարն վաճառեալ ո՛չ եթող ՚ի ձեռանէ. այլ ՚ի մեղաց փրկեաց զնա. ընդ նմա էջ ՚ի գուբ, 14եւ ՚ի կապանս ո՛չ եթող զնա ՚ի ձեռանէ։ Մինչեւ եբեր նմա գաւազան թագաւորութեան, եւ իշխանութիւն ՚ի վերայ բռնաւորաց նորա։ Սո՛ւտ եցոյց զբամբասօղս նորա, եւ ետ նմա զփառսն յաւիտենական։ 15Նա զժողովուրդն սուրբ, եւ զզազգն անարատ փրկեա՛ց յազգէ նեղչաց։ 16Եմո՛ւտ յոգի ծառայի Տեառն, եւ ընդդէ՛մ դարձաւ թագաւորաց ահաւորաց՝ արուեստիւք եւ նշանօք։ 17Հատո՛յց սրբոցն զվարձս վաստակոց նոցա. առաջնորդեաց նոցա ընդ ճանապարհ սքանչելի. եղեւ նոցա հովանի ՚ի տուէ՝ եւ բոց աստեղաց ՚ի գիշերի։ 18Անցոյց զնոսա ընդ ծովն Կարմիր, եւ տարաւ զնոսա ընդ ջուրս բազումս։ 19Զթշնամիս նոցա ընկղմեաց, եւ ՚ի խորո՛ց անդնդոց ա՛ծ զնոսա ՚ի վեր։ 20Վասն այնորիկ արդարք կողոպտեցին զամպարիշտս, եւ օրհնեցին Տէր զանուն քո սուրբ. եւ զձեռն քո որ մարտնչէր ՚ի վերայ նոցա՝ օրհնեցին միանգամայն։ 21Զի իմաստութիւն եբաց զբերան համերց, եւ զլեզուս տղայոց ե՛դ պարզախօսս։