1Յաջողեա՛ց զգործս նոցա ՚ի ձեռն մարգարէին սրբոյ։ 2Շրջեցան ընդ անապատ անշէն, եւ յանկոխս հարին զխորանս։ 3Ընդդէմ դարձան պատերազմողաց. եւ վանեցին զթշնամիս։ 4Ծարաւեցան եւ կարդացին առ քեզ, եւ տուաւ նոցա ջո՛ւր յապառաժ վիմէ, եւ փափա՛ք ծարաւոյ ՚ի խի՛ստ վիմէ։ 5Զի որովք տանջեցան թշնամիք նոցա, 6նոքի՛մբք սոքա կարօտեալք գտին բարերարութիւն։ 7Որոց փոխանակ մշտնջենաւոր գետոյն արեամբ կարմրացելոյ խռովեցելոց՝ 8՚ի կշտամբութիւն տղայակոտո՛ր հրամանին։ Ետուր ջուր առատութեան անյոյսս 9ցուցեալ վասն յա՛յն ժամու ծարաւոյ. որպէս տանջեցեր զհակառակորդսն, 10յորժամ զչա՛փ առին. թէպէտ եւ ողորմութեամբ խրատեցան. ծանեան թէ զիա՞րդ բարկութեամբ դատեալ ամպարիշտք տանջիցին։ 11Զսոսա իբրեւ հայր խրատեալ փորձեցեր. եւ զնոսա իբրեւ զսաստիկ թագաւոր դատապարտեալ կշտամբեցեր։ 12Հեռացեալք եւ մօտեալք՝ զնո՛յն օրինակ վտանկէին. 13զի կրկի՛ն կալաւ զնոսա տրտմութիւն եւ հեծութիւն անցելոց յիշատակաց։ 14Զի յորժամ լսէին իւրեանց տանջանօքն երախտաւորեալք՝ առնուին զքո չափ Տէր։ 15Զի զոր երէ՛կ եւ ՚ի վաղո՛ւց հետէ ընկեցեալ ուրացան եւ ծաղր առնէին, ՚ի վախճանի նոցի՛ն ելիցն զարմանային, զի ո՛չ նման արդարոցն ծարաւեալք։ 16Փոխանակ անմիտ խորհրդոց անիրաւութեան իւրեանց, որովք մոլորեալն պաշտէին զանմռունչ սողունս՝ եւ զճըճիս վատթարս, արձակեցեր ՚ի վերայ նոցա բազմութիւն անխօսուն անասնոց ՚ի վրէժխնդրութիւն։ 17Զի գիտասցեն թէ որովք մեղանչէ ոք՝ նոքումբք եւ տանջի։

18Զի ո՛չ չքաւորէր ամենազօր ձեռն քո, որ հաստատեաց զաշխարհս յանկերպարան նիւթոյ՝ արձակե՛լ ՚ի վերայ նոցա բազմութիւնս արջոց, կամ առեւծս սաստիկս. 19կամ նորագործս լի՛ բարկութեամբ գազա՛նս անծանօթս. կամ հրաշունչս փորատօղս գոռոզութեան. կամ զհոսիչս ծխոյն շարաւոյ. կամ որ սաստիկ կայծակունս յաչաց փայլատակեցուցանիցեն։ 20Որոց ո՛չ միայն վնասն կարօղ էր խորտակել զնոսա, այլ եւ տեսի՛լն ահիւ սատակել։ 21Եւ առանց այնորիկ միո՛վ իսկ հողմով կարէիր կործանել. հալածեալք եւ հոսեալք ՚ի դատաստանաց ոգւոյ զօրութեան քոյ։ Այլ զամենայն չափո՛վ եւ թուով եւ կշռով կարգեցեր. 22զի մեծապէս կարօ՛ղ լինել յամենայն ժամ առ քե՛զ է. եւ զօրութեան բազկի քոյ ո՞վ է որ ընդդէմ դառնայցէ։ 23Զի իբրեւ զմէտ մի ՚ի նժարից կշռո՛ց է ամենայն աշխարհս առաջի քո. եւ իբրեւ զկաթ մի առաւօտի՛ ցօղոյ՝ որ իջանէ յերկիր։ 24Այլ ողորմիս ամենեցուն՝ զի յամենայնի կարօղ ես. եւ անտես առնես զմեղս մարդկան ապաշխարութեամբ։ 25Զի սիրես զամենայն որ ինչ է. եւ ո՛չ գարշիս յումեքէ յորոց արարեր. զի ո՛չ եթէ առ ատե՛լ հաստատեցեր ինչ։ 26Քանզի զիա՞րդ կայր ինչ՝ եթէ դու ո՛չ կամէիր. եւ կամ որ ՚ի քէն չէր կոչեցեալ՝ զիա՞րդ պահէր։ 27Խնայեա՛ յամենեսեան, զի քո՛ են Տէր ոգեսէր։