1Զի ընդունա՛յն էին ամենայն մարդիկ բնութեամբ յորս էր աստուածանգիտութիւն, եւ յերեւելի բարութեանցն ո՛չ կարացին գիտել զայն որ էրն, եւ ո՛չ ՚ի գործս հայեցեալ ծանեան զճարտարապետն։ 2Այլ կամ զհուր, կամ զհողմ, կամ զօդ երագ, կամ զաստեղաց շրջանս, կամ զջրոց բռնութիւնս, կամ զլուսաւորս երկնաւորս՝ զարբանեակս աշխարհի՝ աստուածս համարեցան։ 3Ընդ որոց թէ ընդ գեղն զուարճացեալք՝ զնոսա աստուածս կարծիցեն, գիտասցեն թէ ո՞րչափ եւս նոցա Տէրն առաւե՛լ լա՛ւ է. զի որ գեղեցկութեան արարչապետն է՝ նա՛ հաստատեաց զնոսա։ 4Ապա թէ ընդ զօրութիւնս եւ ընդ ազդեցութիւնս զարմանայցեն, իմասցին ՚ի նոցանէն՝ ո՞րչափ եւս որ կազմեացն զնոսա առաւե՛լ զօրաւոր է։ 5Զի ՚ի մեծութենէ եւ ՚ի գեղեցկութենէ արարածոյն ըստ նմին համեմատութեան եւ արարչագործն նոցա երեւի։ 6Բայց սակայն տակաւին եւ նոցա գոյ սակաւ ինչ մեղադրութիւն. զի եւ նոքա թերեւս մոլորեալք խնդրեն զԱստուած՝ եւ կամին գտանել։ 7Ընդ գործս նորա յածեալ՝ քննեն, եւ հաւանին տեսլեամբն թէ բարւոք են երեւելիքս։ 8Դարձեալ՝ եւ նոքա ո՛չ են ներելիք։ 9Զի թէ ա՛յնչափ կարացին գիտել՝ զի բաւակա՛ն լինիցին նկատել զաշխարհս. զսոցա Տէրն զիա՞րդ ո՛չ գտին վաղվաղակի։ 10Թշուառակա՛նք են՝ եւ ՚ի մեռեալս յոյս նոցա. որք համարեցան աստուածս զձեռագործս մարդկան. զոսկի եւ զարծաթ զճարտարութեան արուեստ, եւ զնմանութիւն անասնոց. կամ զքա՛ր անպիտան, զձեռագործս նախնեաց։ 11Ապա թէ ոք ատաղձագործ հեւսն՝ զփայտ ինչ գեղեցիկ սղոցեալ՝ քերեաց ճարտարութեամբ զամենայն կեղեւ նորա, եւ հնարեալ վայելուչ անօթ պիտանի կազմեաց ՚ի սպասաւորութիւն կենաց։ 12Եւ զտաշիղ գործոյն ՚ի պատրաստութիւն կերակրոյ ծախեալ յագեցաւ. եւ որ ինչ ՚ի նոցանէ անպիտա՛ն եւ խոտան էր։ 13Զփայտն խեղաթեւր եւ ոստովք վարակեալ. առեալ դրօշեաց մտադրութեամբ գործոյն իւրոյ, եւ խելամտութեամբ իմաստութեան տպաւորեաց զնա։ Եւ նմանեցոյց զնա պատկերի մարդոյ՝ 14կամ անասնոյ վատթարի ճշգրտեցո՛յց զնա։ Ծեփեաց բռով, եւ կարմրացոյց սնգուրաւ զգոյն նորա. եւ զամենայն խնդբունդս նորա ծեփեաց հողով։ 15Եւ արար նմա տուն ըստ նմին արժանի. ե՛դ զնա առ որմ հաստատեալ երկաթով, 16եւ զգուշացաւ նմա զի մի՛ կործանեսցի։ Գիտէ՝ թէ եւ իւրո՛ւմ անձինն օգնել ո՛չ կարէ. քանզի է՛ պատկեր՝ եւ կարօ՛տ է օգնականութեան։ 17Եւ վասն ամուսնութեան, եւ որդւոց եւ ստացուածոց իւրոց՝ մատուցեալ շըշնջէ առ անշնչին. 18աղաչէ՝ եւ ո՛չ ամաչէ։ Եւ վասն առողջութեան՝ զապիկարն կարդայ. եւ վասն կենաց՝ զմեռեա՛լն աղաչէ. եւ վասն ՚ի թիկունս հասանելոյ՝ տարակուսելո՛յն մաղթէ։ 19Եւ վասն ճանապարհորդութեան՝ զայն որ եւ ոտն յոտանէ չկարէ՛ փոխել. եւ ընչաւէտութեան՝ եւ գործո՛ց եւ ձեռաց կորովութեան, յանարգասաւորէն ձեռօք՝ զարգասաւորութի՛ւն խնդրէ։