1Այլ դու Աստուած մեր՝ քա՛ղցր եւ ճշմարիտ, երկայնամիտ, եւ ողորմութեամբ դարմանես զամենայն։ 2Զի թէ մեղանչեմք՝ քո՛ եմք. քանզի գիտեմք զզօրութիւն քո. բայց ո՛չ մեղիցուք՝ քանզի գիտեմք եթէ ՚ի քում հրամանի եմք։ 3Զի եւ ճանաչելն իսկ զքեզ՝ բովանդա՛կ արդարութիւն է, եւ գիտելն զզօրութիւն քո՝ արմա՛տ անմահութեան։ 4Զի ո՛չ մոլորեցոյց զմեզ մարդկան չարարուե՛ստ հնարագիտութիւն, եւ ո՛չ ստուերագրացն անպտուղ աշխատութիւն. պատկեր մենքենագործ՝ պէ՛սպէս գունիւք։ 5Որոց տեսիլն՝ անմտաց ՚ի ցանկութիւն գայ. փափաքէ պատկերի մեռելոյ անշունչ տեսլեան։ 6Չարեաց արուեստագէտք՝ արժանի՛ այնպիսի յուսոյ. եւ որք գործենն, եւ որք փափաքեն, եւ որք պաշտենն։ 7Քանզի եւ բրտի լմեալ զկակուղ կաւն դնէ ՚ի վերայ դրգան, եւ ստեղծանէ անօթ՝ առ իւրաքանչի՛ւր ումեք սպասու մերոյ. սակայն անդստին ՚ի կաւո՛յ ստեղծ, կամ թէ սրբութեանց ինչ սպասաւորութեան անօթս, կամ թէ գործոյից, կամ թէ ամենեւին նոցին հակառակ ըստ նմին օրինակի. եւ ՚ի նոցանէ ըստ իւրաքանչիւր ումեք են պէտքն. դատաւոր կաւագո՛րծ է եւ վշտահան։ 8Զի զուր ՚ի նմին կաւոյ աստուած ստեղծանէ։ Որ յառաջ քան զփոքր մի յերկրէ ստեղծեալ՝ յետ սակաւ միոյ ՚ի նո՛յն երթայ ուստի առա՛ւն, եւ զպարտս ոգւոյ պահանջեալ։ 9Այլ կա՛յ ՚ի նմա հոգ՝ ո՛չ զի աշխատելոցն է, եւ ո՛չ զի սակաւավախճան կեանս ունի. այլ զի ընդ ոսկերիչս եւ ընդ արծաթաձոյլս հակառակի, եւ պղնձագործա՛ց նմանէ. եւ փա՛ռս համարի, զի զգարշելիսն ստեղծանէ։ 10Մոխի՛ր է սիրտ նորա, եւ հող արհամարհեալ յոյս նորա. եւ քան զկաւն անարգագոյն կեանք նորա։ 11Զի ո՛չ ծանեաւ զստեղծիչն իւր, եւ ո՛չ զայն որ շնչեաց ՚ի նա զշունչն ազդեցութեան. եւ որ փչեացն ՚ի նա հոգի կենդանական։ 12Այլ խա՛ղ համարեցան զկենդանութիւն մեր. եւ զկեանս՝ տօնավաճառ շահից. զի պա՛րտ է ասեն՝ ուստի եւ իցէ, թէպէտ եւ ՚ի չարեաց իցէ, շահե՛լ ինչ։ 13Եւ նա քան զամենեսին առաւել գիտէ թէ մեղանչէ. ՚ի հողեղէն նիւթոյ դիւրաբեկ անօթս եւ դրօշեալս գործէ։ 14Եւ ամենեքին անմտագոյնք եւ խաւլք են քան զանձն տղայոյ։ Թշնամիք ժողովրդեան քոյ բռնադատեցին զնա. 15զի զամենայն կուռս հեթանոսաց աստուա՛ծս համարեցան. որոց ո՛չ աչաց պիտանութիւն էր ՚ի տեսանել, եւ ո՛չ ականջք առ ՚ի լսել, եւ ո՛չ ունչք առ ՚ի ձգելոյ զօդ, եւ ո՛չ մատունք ձեռաց առ ՚ի շօշափելոյ, եւ ոտք նոցա դատարկացեալք ՚ի գնալոյ։ 16Քանզի մա՛րդ արար զնոսա, եւ ոգի մուրացի՛կ ստեղծ զնոսա։ Ոչ ո՛ք ՚ի մարդկանէ կարօղ է ստեղծանել նմանութիւն Աստուծոյ. 17քանզի մահկանացու է, եւ զմեռեալ գործ գործէ անօրէն ձեռօք. զի ինքն լա՛ւ է քան զպաշտամունս իւր. յորոց ինքն կենդանի է՝ եւ նոքա ո՛չ երբէք։ 18Նա եւ զգարշելի անասունսն պաշտեն, եւ ա՛յն է անհնարին անմտութիւն։ 19Զի թէ ընդ այլսն կշռեսցին՝ վատթարագո՛յն գտանին. ո՛չ որպէս ցանկանան, այնպիսի գեղեցկութիւնք ՚ի կերպարանս անասնոցն իցեն։ Բայց զի վրիպեցան յԱստուծոյ գիտութենէն, եւ ՚ի նորին օրհնութենէն։