1Վասն այնորիկ ըստ նոցին նմանութեան արժանապէ՛ս տանջեցան. եւ վասն բազմութեան ճճեա՛ցն գանալից եղեն։ 2Փոխանակ ա՛յնր տանջանաց դիւրեցեր ժողովրդեան քում. ՚ի ցանկութիւն տենչանաց՝ նորաճաշակ կերակուր պատրաստեցե՛ր զլորամարգին։ 3Զի նոքա ցանկացեալք կերակրոյ ցուցելովքն որ առաքեցաւ նոցա, եւ ՚ի կարեւոր կերակրոյ ցանկութենէն արգելցին. եւ սոքա առ սակաւ մի կարօտացեալք ՚ի նո՛ր ճաշակսն վայելեսցեն։ 4Զի պա՛րտ էր ՚ի վերայ նոցա անհրաժեշտ կարօտութեանն գալ. քանզի բռնանային. եւ սոցա ցուցանե՛լ միայն, թէ ո՛րպէս սոցա թշնամիքն տանջիցին։ 5Քանզի սոցա յորժամ անհնարին բարկութիւն գազանացն եհա՛ս ՚ի վերայ՝ հարուածովք կամակոր օձիցն սատակէին։ 6Ո՛չ մինչ ՚ի սպառ յամեաց բարկութիւնն, այլ ՚ի խրատ առ սակաւ մի խռովեցան. զի նշանակ փրկութեան ունիցին, առ ՚ի յիշելոյ զպատուիրանս օրինաց քոց։ 7Զի որ դառնայրն՝ ո՛չ վասն այնր զոր տեսանէրն ապրէր, այլ վասն քո որ ամենեցուն փրկիչդ ես։ 8Եւ այնու հաւանեցուցեր զթշնամիսն մեր, եթէ դո՛ւ ես որ փրկես յամենայն չարէ։ 9Զի զոմանս մարախոյ եւ մկանց կոտորեցի՛ն հարուածք. եւ ո՛չ գտաւ բժշկութիւն անձանց նոցա. զի արժանի՛ էին յայնպիսեա՛ցն տանջելոյ։ 10Բայց որդւոց քոց՝ եւ ո՛չ թունաւո՛ր վիշապացն յաղթեցին ժանիք. եւ ողորմութիւն քո անջրպետեաց՝ եւ փրկեաց զնոսա։ 11Զի ՚ի յիշատակ բանից քոց անդրէն պատուաստէին եւ վաղվաղակի փրկէին. զի մի՛ ՚ի խոր մոռացումն անկանիցին, եւ անպատսպարանք լինիցին ՚ի քումմէ բարերարութենէդ։ 12Քանզի ո՛չ դեղք՝ եւ ո՛չ սպեղանիք բժշկեցին զնոսա. այլ քո Տէր բանդ որ զամենայն բժշկէ։ 13Քանզի կենաց եւ մահու դո՛ւ ունիս իշխանութիւն, իջուցանես ՚ի դժոխս՝ եւ հանես։ 14Այլ մարդ սպանանէ՛ չարութեամբ իւրով. եւ ելեալ ոգին՝ անդրէն ո՛չ դառնայ. եւ ո՛չ պարանի շունչն գրաւեալ. 15քանզի ՚ի քումմէ ձեռանէ փախչել անհնարին է։ 16Ուրանան գիտել զքեզ ամպարիշտք, բայց զօրութեամբ բազկի քոյ տանջեցան։ Նո՛ր անձրեւօք կարկտի, եւ անհրաժեշտ շառաչմամբք հալածեալք, եւ հրովք ծախեալք. 17եւ որ ինչ նորանշան սքանչելին էր։ Զի յամենաշիջոյց ջուրն առաւել գործէր հուրն. զի վերամարտիկ արդարոց է աշխարհ։ 18Երբեմն ընտանենայր բոցն, զի մի՛ այրիցէ զարձակեալ գազանսն ՚ի վերայ ամպարշտաց. այլ նոքա հայեցեալ տեսանէին, թէ Աստուծոյ դատաստանաւն խուճապին։ 19Եւ երբեմն ՚ի մէջ ջրոյն առաւե՛լ քան զզօրութիւն հրոյ բորբոքէր, զի զմեղանչական երկրին զարդիւնսն ապականեսցէ։ 20Ընդ որոյ՝ կերակուր հրեշտակաց ջամբեցեր ժողովրդեան քում, եւ զպատրաստական հացն յերկնից ետուր նոցա առանց ջանալոյ։ Առ ամենայն ցանկութիւն բաւական, եւ առ ամենայն հանդերձանս ճաշակաց։ 21Զի քո գոյաւորութիւնդ առ քո որդիսն եցոյց զքաղցրութիւն ըստ մատուցանելոյ ցանկութեանն արբանեկեալ. առ որ զինչ ոք եւ կամէր՝ խառնէր։ 22Ձիւն եւ սառն կային ընդդէ՛մ հրոյ՝ եւ ո՛չ հալէին. զի ծանիցուք թէ զպտուղ թշնամեացն ապականէր. հուրն բորբոքեալ ընդ կարկտի, եւ փայլատակեալ ՚ի մէջ ջրոյ։ 23Եւ այն դարձեալ՝ զի արդարք կերակրեսցին, եւ զիւր զօրութիւնն մոռանայցէ։ 24Զի քո արարածք քե՛զ Արարչիդ արբանեկէ. եւ սաստկանայ ՚ի տանջանս անիրաւաց. եւ օրհնի ՚ի բարերարութիւն փոխանակ ՚ի քե՛զն յուսացելոց։ 25Վասն այնորիկ եւ յա՛յնժամ յամենայն ինչ փոխեալ ամենակերակրիչ պարգեւիդ քում լինէր սպասաւոր, առ ՚ի կամս քոյոցն կարօտելոց։ 26Զի ուսանիցին որդիքն քո զոր դու սիրեցեր Տէր. զի ո՛չ եթէ արա՛րք արմտեաց կերակրեն զմարդ, այլ քո բանդ զհաւատացեալսն ՚ի քեզ պահէ։ 27Զի որ ՚ի հրոյն ո՛չ ապականէր վայրապար, ՚ի դոյզն ճառագայթից արեգականն ջեռեալ հալէր։ 28Որպէս զի յայտ լիցի՝ թէ պա՛րտ է կանխել նախ քան զարեգակն ՚ի գովութիւն քո, եւ յառաջ քան զծագել լուսոյ յանդիմա՛ն լինել քեզ։ 29Զի յոյս անշնորհակալին իբրեւ զսառն ձմերայնոյ հալեսցի, եւ ծորեսցէ իբրեւ զջո՛ւր անպիտան։