1Զի մեծամե՛ծ են դատաստանք քո եւ դժուարապատումք. վասն այնորիկ անձինք անխրատք մոլորեցան։ 2Կարծեցին բռնադատել զազգն սուրբ՝ անօրէնք. կապեալք խաւարի, եւ կաշկանդեալք երկայն գիշերոյ. արգելեալք ընդ յարկօք փախստականք ՚ի յաւիտենական տեսչութենէն անկեալ դնէին։ 3Զի ղօղեալ համարէին ընդ գաղտնեօք մեղաց. ընդ անճաճանչ յիմարութեան առագաստաւ ցրուեցան, անհնարինս յիմարեալք եւ խուճապեալք եւ խռովեալք։ 4Քանզի եւ ո՛չ՝ որ ունէր զնոսա մութն, աներկեւղս պահեաց. զի բոմբիւնք շուրջ զնոքօք պահեալ սրարբեցուցանէին, եւ ցնորք անժպիտք խոժոռադիմա՛ցն երեւէին։ 5Եւ հրոյ եւ ո՛չ մի ինչ բռնութիւն կարաց լուսաւորել. եւ ո՛չ խարուկածին բորբոքեալ բոցք հանդարտէին լրջացուցանել զտխուր գիշերն։ 6Բայց միայն երեւէր նոցա ինքնակաց խարոյկ լի՛ երկիւղիւ. զարհուրեալք յաներեւոյթ տեսլենէն այնորիկ, համարէին չար՝ եւ՛ս քան զոր տեսանէինն։ 7՚Ի դիւթական արուեստի խաբէութիւնս անկանէին, եւ ՚ի խորհուրդս ամբարհաւաճութեան. կշտամբութիւն թշնամանալից։ 8Զի որք խոստանային զարհաւիրս եւ զխռովութիւնս հալածել յանձնէ ախտացելոց, նոքա զծաղրալից երկեւղն ախտանային։ 9Զի թէպէտ եւ ո՛չ ինչ նորանշան զարհուրեցուցանէր, ճճեաց անցիւ, եւ սողնոց շչմամբ խուճապեալք եւ գողացեալք սատակէին, եւ յանուրեք յանփախուստ օդն հայելոյ ուրանային։ 10Զի երկչոտին՝ առանձի՛ն իմն չարութիւն՝ ինքեա՛մբ վկայէ դատապարտեալ. մի՛շտ կանխէ զանհնարինս՝ նեղեալ ՚ի խղճէ մտաց։ 11Քանզի ո՛չ ինչ է երկեւղ՝ եթէ ո՛չ մատնութիւն մտացն օգնականութեան։ 12Մինչդեռ ՚ի նե՛րքս է, սակա՛ւ ինչ է ակնկալութիւն, եւ բազում համարի զանգիտութեանցն. որ ածէ՛ ՚ի վերայ զպատճառս տանջանացն։ 13Եւ նոքա զսաստիկ զանհնարին զգիշերն, եւ յանմատուցից մթից դժոխոցն հասելոց ՚ի վերայ՝ զնո՛յն քուն ննջեցին։ 14Է՛ր զի նշանօք ցնորիցն պակչէին. եւ էր զի ոգւոցն մատնութեամբք լքանէին. զի յանկարծօրէն եւ յանկարծուստ մածանէր ահն ՚ի վերայ։ 15Ապա այն զի եւ արդ եւ էր՝ ա՛նդ յանգէր, եւ պահէր յաներկաթ բա՛նտն արգելեալ։ 16Եթէ հողագո՛րծ էր, եւ եթէ հովիւ, եւ եթէ անապատական աշխատութեանցն գործաւոր՝ ըմբռնեալ յանլոյծ տագնապ հասանէր։ 17Քանզի միով խաւարային շղթայիւ ամենեքեան կապեցան. եթէ հո՛ղմ շնչէր, եւ եթէ թանձրախիտ ոստոց քաղցրաձայն հաւուց բարբառ հնչէր. եթէ յորդութիւն ջրոց հոսելոց բռնութեամբ. 18եւ եթէ բոմբիւնք սպառնալեաց վիմաց հոլովելոց. եւ եթէ ընթա՛ցք աներեւոյթք անասնոց կայտռելոց. եւ եթէ բարբառ ահագին գազանաց գոչելոց, կամ անդրէն յանձն բեկելոյ՝ ՚ի քարանձաւա՛ց լերանց ձայնի՛ց արձագանգաց, լքո՛յց զնոսա զարհուրեցուցեալ։ 19Զի ամենայն աշխարհ պայծառացեալ լուսով լուսաւորէր, եւ անխափան գործով կայր պնդակազմ։ 20Բայց միայն ՚ի վերայ նոցա՛ տարածանէր ծանր գիշեր, օրինակ խաւարին որ յաջորդելոց է զնոսա. ինքեանք ինքեանց իսկ ծանրագոյնք էին քան զխաւար։