1Բայց սրբոց քոց լո՛յս մե՛ծ էր զորոց զբարբառն լսէին, եւ զկերպարանսն ո՛չ տեսանէին. զի եւ նոքա որ զայսպիսի չարչարանս կրեցին՝ երանէին։ 2Եւ զի ո՛չ վնասէին յառաջագոյն զրկեալքն՝ գոհանային. եւ վասն անցանելոյ աղաչէին։ 3Ընդ որոյ սիւն բոցոյ առաջնորդէր անծանօթ ճանապարհին. զարեգակն անվնաս ետուր առա՛տ ասպնջականութեանն։ 4Քանզի արժանի՛ իսկ էին նոքա վրիպելոյ ՚ի լուսոյ, եւ արգելլոյ ՚ի խաւարի. որք արգելականս պահէին զորդիս քո. որովք հանդերձեալ էր անեղծ օրինացն լո՛յս կենաց աշխարհի պարգեւել։

5Զի խորհեալ էին նոքա զտղայս սրբոցն կոտորել. եւ ընդ միոյ մանկան ընկեցիկ եղելոյ եւ ապրելոյ, ՚ի յանդիմանութիւն զնոցա զբազմութիւն որդւոցն կոտորեցեր եւ սատակեցեր, եւ առ հասարակ կորուսեր ՚ի ջուրս սաստիկս։ 6Այն գիշեր յառաջածանօ՛թ եղեւ հարցն մերոց. զի հաստատութեամբ տեսեալ, յերդմունս յոր հաւատացին՝ խրախամի՛տ լինիցին։ 7Ակնկալութի՛ւն եղեւ ժողովրդեան քում արդարո՛ցն փրկութիւն, եւ թշնամեա՛ցն կորուստ։ 8Զի որով պատժեցեր զհակառակորդսն, նովի՛ն զմեզ առ քեզ կոչեցեալ փառաւորեցեր։ 9Զի գա՛ղտ զոհէին որդիք ազնուացն, եւ զսրբութեանն օրէնս միաբանութեամբ ուխտէին. ըստ նմին օրինակի բարութեանց՝ եւ վշտաց սրբոցն հաղորդակից լինել. ա՛նդ Հայր՝ քաղցրացուցանէին զօրհնութիւն։ 10Նա ա՛ւանիկ հակառակ ձայնատո՛ւ էր անմիաբան բարբառ թշնամեացն. եւ ձա՛յն ողորմ ելանէր մանկանցն սգացելոց։ 11Զնո՛յն օրինակ ծառայք հանդերձ տերամբք տանջեալ, եւ ռամիկն թագաւորաւն զնո՛յն չարչարեալ։ 12Առ հասարակ ամենեքին միո՛վ անուամբ մահու ունէին մեռեալս անհամարս. զի եւ թաղելո՛յ անգամ չէին բաւական կենդանիքն. քանզի ՚ի միում վայրկենի պատուական ազգն նոցա սատակէր։ 13Զի ամենայնի չհաւատային վասն կախարդութեանցն, բայց ՚ի սատակելոյ անդրանկացն՝ խոստովանեցին ժողովուրդ քո լինել։ 14Մինչդեռ խաղաղութեանն պատեալ էր զամենայն, եւ այն ինչ գիշերն իւրով երագութեամբն ընդմիջէր։ 15Ամենազօ՛ր բան քո յերկնից յաթոռոց արքունեաց սաստիկ պատերազմօղ ՚ի մէջ սատակման երկրին հասանէր։ 16Սուսեր պողովատիկ զանաչառ հրամանդ քո բերեալ, եւ ՚ի մէջ անցեալ զամենեսին լնո՛յր մահուամբ. անդ՝ առ երկնիւք քերէր, եւ այսր յերկի՛ր հասանէր։ 17Յա՛յնժամ վաղվաղակի ցնորք անհնարին երազոց խռովեցուցանէին զնոսա, եւ արհաւիրք անկարծք ՚ի վերայ հասանէին։ 18Եւ ա՛յլ ոք ա՛յլ ուր անկեալ կիսամահ, վասն որոյ պատճառանաց մեռանէր՝ յա՛յտ առնէր։ 19Զի երազոցն խռովեցուցեալ զնոսա, զնո՛յն յառաջագոյն գուշակէին. զի մի՛ յանգէտս վասն որոյ չարաչարն տանջէին՝ կորնչիցին։ 20Մատեա՛ւ եւ յարդարսն երբեմն փորձ մահու, եւ սատակումն բազմութեանն եղեւ յանապատին. այլ ո՛չ ընդ երկար կալաւ բարկութիւն քո։ 21Զի փութացեալ այրն անարատ՝ մատեաւ յառաջ ՚ի կռիւ՝ իւրով պաշտաման զինուն, աղօթիւք եւ խնկօք ուղերձեալ զքաւութիւնն. եկա՛ց ընդդէմ բարկութեանն, եւ արար վախճա՛ն հարուածոցն. 22յայտ արարեալ թէ քո ծառայ է։ Յաղթեաց բազում ամբոխի, ո՛չ զօրութեամբ մարմնոյ՝ եւ ո՛չ զինուց ազդեցութեամբ. այլ բանիւ զտանջիչն հնազանդեաց։ Զերդմունս եւ զդաշինս հարցն յիշատակեալ 23զշեղջաշեղջ դիականցն անկելոց առ միմեանս՝ կացեալ ՚ի մէջ դադարեցոյց զբարկութիւն. եհե՛րձ ճանապարհ ընդ մէջ կենդանեաց եւ մեռելոց։ 24Քանզի պճղնաւոր հանդերձի՛ն էր ամենայն զարդն, եւ փառք հարցն ՚ի չորեքկարգեան ականսն քանդակեալս, եւ մեծութիւն քո թագ ՚ի վերայ գլխոց նոցա։ 25Յա՛յնց խորշեցաւ սատակիչն, եւ ՚ի նոցունց զարհուրեցաւ. զի բաւակա՛ն էր միայն փորձ բարկութեանն։