1Բայց ամպարշտացն մինչեւ ՚ի սպա՛ռ եհաս ՚ի վերայ անողո՛րմ սրտմտութիւնն. քանզի գիտէր զնոցա եւ զհանդերձեալսն. 2զի եւ նոքա դարձցին ՚ի գնալ, եւ տագնապաւ յուղարկեալ զնոսա՝ հալածեսցեն զղջացեալք։ 3Զի մինչդեռ տակաւին ՚ի ձեռս իւրեանց ունէին զսուգս իւրեանց, եւ ճչէին առ գերեզմանօք մեռելոցն. մե՛ւս եւս անմտութեան խորհուրդ յինքեանս կորզէին. եւ զորս աղաչէինն եւ հանէին, նոցին որպէս փախստէից հետամո՛ւտ լինէին։ 4Զի ձգէր զնոսա արժանն յա՛յնր վախճանի տագնապ. եւ զանցելոց անցիցն ընդ նոսա անյիշատակութիւն ՚ի մի՛տս արկանէին, զի զմնացելոց տանջանաց լցցե՛ն զպատիժս. 5եւ քո ժողովուրդ զնորասքանչ ճանապարհ գնասցէ, եւ նոքա նորանշան մա՛հ գտանիցեն։ 6Զի ամենայն արարածք յիւրաքանչիւր կարգի վերստին նորոգէր՝ արբանեկել քոց հրամանաց։ Զի որոց որդիքն անվնա՛ս պահէին, 7ամպն ծածկեսցէ զբանակն։ Զի ՚ի ջրոյն ցամաքութենէ որ ՚ի ներքո՛յ կայր՝ յատակք երկրին երեւէին. եւ ՚ի Կարմիր ծովուն ճանապա՛րհ անխափան՝ եւ դաշտ ծաղկաբեր ՚ի պտուտից բռնութեանն։ 8Վասն որոյ միագունդ անցանէին որ քո՛վ ձեռամբդ ծածկեալ էին, տեսեալ զգործս սքանչելիս։ 9Զի իբրեւ զձիս ճախրեցան, եւ իբրեւ զգառինս խայտացին, օրհնել զքեզ Տէր որ փրկեցեր զնոսա։ 10Քանզի յիշէին տակաւին զիրսն որ ՚ի պանդխտութեան իւրեանց, թէ զիա՞րդ փոխանակ ծննդեան անասնոց՝ բղխեա՛ց երկիր նոցա մուն։ Եւ փոխանակ ջրականացն բղխեաց գետն բազմութիւն գորտոց։ 11Ապա յետոյ տեսին եւ նո՛ր ծնունդ թռչնոյ, յորժամ ցանկութեամբ տենչացեալք խնդրեցին խորտի՛կս կերակրոյ։ 12Զի ՚ի մխիթարութիւն ել նոցա լորամարգ ՚ի ծովէ, եւ պատիժք ՚ի վերայ մեղաւորաց հասին. ո՛չ առանց յառաջագոյն եղելոց նշանացն բռնութեամբ հրացան բարկութեանցն։ Քանզի յիրաւի՛ չարչարեցան ըստ իւրեանց չարութեանն, զի չարաչար օտարատեցութիւն հնարեցան։ 13Զի ոմանք զանծանօթս եկեալս չընդունէին. եւ նոքա զերախտաւոր հեւրս ծառայեցուցանէին։ 14Եւ ո՛չ այնչափ միայն, այլ եւ այցելութիւն եղիցի նոցա. քանզի ատելութեամբ ընդունէին զօտարս։ 15Բայց նոքա խնդութեամբ տօնիցն ընկալեալք, ընդ վաղուց ընդ նոցին արդարոցն վայելէին. անհնարին ցաւօք չարչարեցին զնոսա։ 16Հարին շլացութեամբ իբրեւ զա՛յնոսիկ որ առ դուրս արդարոյն. յորժամ աննշոյլ անբա՛ց խաւարաւն պատեցան, իւրաքանչի՛ւրոք զիւրո՛յ դրաց ելս խնդրէր։ 17Զի վասն նոցա բնութիւնք պատշաճեալք, իբրեւ սաղմոսարանաւ իւրաքանչիւր յարդարեալ ձայնիւք. զիւրաքանչիւր անուն նուագէին, յամենայն ժամ ՚ի նմին ձայնի հաստատեալք. զոր է՛ ճշմարտիւ կարծել յեղելոցն տեսլենէ։ 18Զի ցամաքայինքն ՚ի ջո՛ւրս փոխէին, եւ լուղակքն յերկիր դառնային։ 19Հուր՝ ջրո՛յ յաղթէր իւրով զօրութեամբ, եւ ջուր՝ զի՛ւր շիջուցիչ բնութիւնն մոռանայր։ 20Եւ բոցք՝ դարձեալ զդիւրածախ անասնոցն զմարմինսն ո՛չ թառամեցուցանէին ՚ի շրջելն իւրեանց. եւ ո՛չ հալէին զսառնակերպ զդիւրահալ զազգ անուշակ կերակրոյն։ Զի յամենայնի բարձրացուցեր զժողովուրդ քո եւ փառաւորեցե՛ր. եւ ո՛չ անտես արարեր յամենայն ժամանակի, եւ յամենայն տեղիս քոյով պաշտպանութեամբ Տէր։