Իմաստութիւն Սողոմոնի

2

1Խորհեցա՛ն յանձինս իւրեանց զանուղղայս եւ ասեն. Սակա՛ւ եւ ցաւագին են կեանք մեր, եւ ո՛չ գոյ բժշկութիւն ՚ի վախճանի մարդոյ. եւ չերեւեցա՛ւ որ դարձաւ ՚ի դժոխոց։ 2Զի յանկարծակի՛ իմն եղաք. եւ յետ այսորիկ լինիցիմք իբրեւ զչեղեալք։ Զի իբրեւ զծո՛ւխ է շունչ յըռնգունս մեր, եւ իբրեւ զկայծա՛կն բան ՚ի շարժման սրտի մերում։ 3Յորոյ շիջանելն՝ մոխի՛ր լինի մարմինն. եւ ոգին սփռի իբրեւ զօդ թոյլ։ 4Եւ անունս մեր մոռասցի՛ ժամանակաւ. եւ ո՛չ ոք յիշատակեսցէ զգործս մեր։ Անցցե՛ն կեանք մեր իբրեւ զհետս ամպոյ, եւ իբրեւ զշամանդա՛ղ ցրուեսցին հալածեալք ՚ի ճառագայթից արեգական, եւ ՚ի տապոյ նորա ծանրացեալք։ 5Զի անցք ստուերի՛ են կեանք մեր, եւ չի՛ք խափան վախճանի մարդկան, զի կնքեցաւ եւ ո՛չ ոք դարձուցանէ։ 6Արդ եկա՛յք՝ եւ վայելեսցուք ՚ի բարութիւնս որ կանս. եւ վարեսցուք արարածովքս զբաղեալք իբրեւ ՚ի մանկութեան։ 7Պէսպէ՛ս գինեօք եւ անոյշ իւղովք լցցուք. մի՛ անցցէ առ մեւք ծաղիկ գարնայնոյ։ 8Բոլորիւք վարդից պսակեսցուք՝ մինչչեւ՛ թառամեալ իցեն։ 9Մի՛ ոք ամենեւին լիցի անմասն ՚ի մեծամեծար ուրախութենէս մերմէ. յամենայն տեղիս թողցուք զնշանակ ուրախութեան. զի ա՛յն է բաժին մեր, եւ սո՛յն վիճակ։ 10Բռնադատեսցուք զտնանկն անիրաւութեամբ. մի՛ խնայեսցուք յայրին. մի՛ խորշեսցուք ՚ի բազմանակեայ ալեաց ծերոյն։ 11Եւ օրէնս արդարութեան բռնութիւն մեր եղիցի. զի տկարութիւն անպիտան յանդիմանի։ 12Դարանակա՛լ լիցուք արդարոյն զի դժպհի եղեւ մեզ. եւ հակառա՛կ կայ գործոց մերոց. եւ նախատինս դնէ մեզ զյանցանս օրինացն. եւ բամբասէ զմեղօք մանկութեան մերոյ։ 13Խոստանայ ունել զգիտութիւն Աստուծոյ, եւ որդի Տեառն զանձն իւր անուանէ. 14եւ եղեւ ՚ի յանդիմանութիւն մտաց մերոց։ 15Ծա՛նր է մեզ եւ տեսանելն զնա. զի աննմա՛ն են այլոց կեանք նորա՝ եւ այլազգի շաւիղք նորա։ 16՚Ի գարշութիւն համարեցաք նմա. եւ խորշի՛ ՚ի ճանապարհաց մերոց՝ իբրեւ ՚ի պղծութեանց. երանէ՛ զվախճան արդարոց. եւ հպարտացեալ՝ կոչէ զԱստուած։ 17Տեսցուք թէ ճշմարի՞տ իցեն բանք նորա. եւ փորձեսցուք զվախճան նորա։ 18Եթէ իցէ արդարեւ՛ որդի Աստուծոյ՝ պաշտպանեսցէ՛ նմա. եւ փրկեսցէ զնա ՚ի ձեռաց հակառակորդաց։ 19Թշնամանօք եւ գանիւք խոշտանգեսցուք զնա։ Եթէ լինիցի՞ այցելութիւն նմա. զի զչա՛փ առցուք զհեզութեան նորա, եւ խելամո՛ւտ լիցուք անոխակալութեան նորա։ 20Մահո՛ւ խայտառակութեան դատեսցուք զնա. եթէ լինիցի՞ այցելութիւն նմա ՚ի բանից իւրոց։

21Զա՛յս խորհեցան եւ խաբեցան. զի կուրացո՛յց զնոսա չարութիւնն իւրեանց. 22եւ ո՛չ ծանեան զխորհուրդս Աստուծոյ, եւ ո՛չ վարձուց ա՛կնկալան սրբութեան. եւ ո՛չ ընտրեցին զպատիւ ոգւոց անարատից։ 23Զի Աստուած հաստատեաց զմարդն յանեղծութեան, եւ ՚ի իւրոյ բարերարութեանն արար զնա։ 24Նախանձու բանսարկուին եմուտ մահ յաշխարհ. 25եւ փորձեն զնա որ նորա՛ վիճակին սակի՛ են։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)