1Բայց ոգիք արդարոց ՚ի ձեռի՛ն Աստուծոյ են, եւ ո՛չ մերձեսցի ՚ի նոսա մահ։ 2Թուեցան յաչս անզգամաց թէ մեռան, եւ համարեցան չարչարանք ելք նոցա՝ 3եւ գնալն ՚ի մէնջ բեկո՛ւմն. բայց նոքա են ՚ի խաղաղութեա՛ն։ 4Զի թէպէտ եւ յաչս մարդկան տանջեցան, այլ յոյս նոցա լի՛ է անմահութեամբ։ 5Եւ սակաւիկ ինչ խրատեալք եւ տրտմեալք, գտցեն զմեծ բարութիւն. զի Աստուած փորձեաց զնոսա, եւ եգիտ զնոսա իւր արժանիս։ 6Իբրեւ զոսկի ՚ի բովս քննեաց զնոսա, եւ իբրեւ զողջակէ՛զ զոհի ընկալաւ զնոսա։ ՚Ի ժամանակի այցելութեան իւրեանց 7պայծառասցին, եւ իբրեւ կայծակն ընդ եղէգն ընթասցին։ 8Դատեսցին զազգս՝ եւ ընկալցին զժողովուրդս. եւ թագաւորեսցէ՛ նոցա Տէր յաւիտեան։ 9Յուսացեա՛լք ՚ի նա՝ իմասցին զճշմարտութիւն. եւ հաւատարիմք՝ սիրո՛վ ակնկալցին նմա. զի շնորհք եւ ողորմութիւն ՚ի վերայ սրբոց նորա, եւ այցելութիւն ՚ի վերայ ընտրելոց նորա։ 10Իսկ ամպարիշտք ըստ խորհրդոց իւրեանց ընկալցին զպատիժս. որ անփո՛յթ արարին զիրաւանց, եւ եղեն ապստա՛մբք ՚ի Տեառնէ։ 11Զի որ զիմաստութիւն եւ զխրատ անարգէ՝ թշուառակա՛ն է, եւ ընդունա՛յն է յոյս նոցա. եւ վաստակք նոցա անօգուտք, եւ անպիտա՛ն գործք նոցա. 12կանայք նոցա անմիտք, եւ չարաբա՛ր մանկունք նոցա. 13եւ անիծեալ ծնունդք նոցա։ Զի երանեա՛լ է ամուլն անարատ՝ որ ո՛չ գիտաց զանկողինս յանցանաց. ընկալցի՛ պտուղ յայցելութեան ոգւոց։ 14Եւ ներքինի՝ որ ո՛չ գործեաց ձեռօք զանօրէնութիւն, եւ ո՛չ խորհեցաւ զՏեառնէ չարութիւն. տացի նմա շնորհ ընտիր ըստ հաւատոցն, եւ վիճակ ցանկալի ՚ի տաճարի Տեառն։ 15Զի ընդ վաստակոց բարեաց պտուղ փառաւո՛ր է. եւ արմա՛տ անսխալ յիմաստութենէ։ 16Որդիք շնացելոց թերակատա՛րք եղիցին. եւ զաւակ անօրէն անկողնոց սատակեսցի՛։ 17Եթէ երկայնակեացք եղիցին՝ յոչինչ համարեսցին, եւ անարգի՛ ՚ի վախճանի ծերութիւն նոցա։ 18Եւ եթէ արագ սատակեսցին՝ ո՛չ կալցին յոյս, եւ ո՛չ յաւուրն յանդիմանութեան մխիթարութիւն։ 19Զի ազգի անիրաւի չարաչա՛ր կատարած։