2Լուարո՛ւք թագաւորք, եւ ՚ի մի՛տ առէք. ուսարո՛ւք դատաւորք ծագաց երկրի։ 3Ո՛ւնկն դիք որ ունիք զբազմութիւն, եւ պերճացեալ էք ՚ի վերայ ամբոխից ազգաց։ 4Զի ՚ի Տեառնէ՛ տուաւ ձեզ հարստութիւնդ, եւ իշխանութիւնդ ՚ի Բարձրելոյն. որ պահանջեսցէ զգործս ձեր, եւ քննեսցէ զխորհուրդս։ 5Զի սպասաւո՛րք էք նորա թագաւորութեանն, եւ ո՛չ դատիք ուղղութեամբ. եւ ո՛չ պահեցէք զօրէնս նորա, եւ ո՛չ գնացէք ըստ կամացն Աստուծոյ. 6ահի՛ւ եւ տագնապաւ հասցէ ՚ի վերայ ձեր։ Զի դատաստան անաչառ իշխանաց լինի. 7այլ ռամիկն ներելի ողորմութեան է։ Հզօ՛րք հզօրագոյնս պահանջեսցին. 8զի ո՛չ առնու ակն ամենեցունց Տէրն, եւ ո՛չ խորշի ՚ի մեծութենէ. զի զփոքր եւ զմեծ ի՛նքն արար. եւ զմի՛ օրինակ խնամ ունի ամենեցուն. 9բայց ՚ի վերայ զօրաւորաց՝ զօրաւո՛ր քննութիւն հասանէ։

10Արդ առ ձե՛զ ո՛վ բռունք ե՛ն բանք իմ. զի ուսանիցիք զիմաստութիւն, եւ մի՛ սխալիցիք։ 11Զի որք պահեցին սրբութեամբ զսրբութիւն՝ սրբեսցին. եւ որք ուսա՛ն զնոսա՝ գտցեն պատասխանատրութիւն։ 12Արդ ցանկացարո՛ւք բանից իմոց. փափաքեցարուք՝ եւ խրատեսջի՛ք։ 13Լուսաւո՛ր եւ անթառա՛մ է իմաստութիւն, եւ դիւրա՛ւ երեւի սիրողաց իւրոց, եւ գտանի խնդրողաց իւրոց։ 14Հասանէ առ ցանկացօղս իւր, առ յառաջագո՛յն ճանաչելոյ։ 15Որ կանխեաց առ նա՝ ո՛չ վաստակեսցի. զի դեգերեալ գտցէ զնա առ դրունս իւր։ 16Քանզի եւ զմտա՛ւ ածել զնմանէ՝ կատարեալ իմաստութիւն է. եւ որ տքնի վասն նորա՝ վաղվաղակի անհո՛գ լիցի։ 17Զի ինքնի՛ն շրջի խնդրել զարժանաւորս իւր. եւ ՚ի շաւիղս երեւի նոցա քաղցրութեամբ, եւ յամենայն հնարագիտութիւնս պատահէ նոցա։ 18Զի սկիզբն նորա ճշմարի՛տ ցանկութիւն խրատու է. 19եւ խնամ խրատու՝ սէ՛ր. եւ պահպանութիւն օրինաց նորա՝ գութ. մտադիւրութիւն օրինաց՝ հաստատութիւն անեղծութեան։ 20Իսկ անեղծութիւն՝ մերձաւո՛ր լինել առնէ Աստուծոյ. 21եւ ցանկութիւն իմաստութեան՝ տանի յարքայութիւն։ 22Արդ եթէ ցանկա՛յք աթոռոց եւ գաւազանաց իշխանութեան՝ բռո՛ւնք ժողովրդոց՝ պատուեցէ՛ք զիմաստութիւն, զի յաւիտեա՛ն թագաւորիցէք։ 24Իսկ եթէ զի՞նչ է իմաստութիւն, եւ ո՞րպէս եղեւ՝ պատմեցից, եւ ո՛չ թաքուցից ՚ի ձէնջ զխորհուրդս. այլ իսկզբանէ՛ արարածոց քննեցից, եւ ածից յա՛յտ զգիտութիւն նորա։ Եւ ո՛չ ստերիւրեցա՛յց ՚ի ճշմարտութենէն. 25եւ ո՛չ նախանձո՛ւ մաշեալ գնացից ընդ նմա. զի այն՝ ո՛չ հաղորդի ընդ իմաստութեան։ 26Բազմութի՛ւն իմաստնոց՝ փրկութիւն աշխարհաց. եւ թագաւոր հանճարեղ՝ հաստատութիւն ժողովրդոց։ 27Այսուհետեւ խրատեցարո՛ւք բանիւք իմովք՝ եւ օգտեցարո՛ւք։