1Ձգտի ՚ի ծագաց մինչ ՚ի ծագս օգտակար առողջութեամբ, եւ դարմանէ՛ զամենայն քաղցրութեամբ։ 2Զնա՛ սիրեցի եւ քննեցի՛ ՚ի մանկութենէ իմմէ, եւ խնդրեցի ածե՛լ ինձ հարսնութեան. եւ եղէ ցանկացօղ գեղոյ նորա։ 3Զազնուականութիւն փառաւորէ. զի կենաց հաղորդութիւն ունի ընդ Աստուծոյ, եւ ամենեցունց Տէրն սիրեաց զնա։ 4Զի խորհրդակի՛ց է Աստուծոյ իմաստութեանն, եւ ցանկացօղ գեղոյ նորա։ 5Եթէ մեծութիւն ցանկալի է ՚ի կենաց ստացուածս, իսկ զի՞նչ իցէ մեծագոյն քան զիմաստութիւն՝ որ զամենայն առնէ։ 6Եթէ հանճար գործիցէ՛ ինչ՝ ո՞ քան զնա յեղելոցս իցէ առաւել ճարտարապետ։ 7Եթէ զարդարութիւն ոք սիրէ, վաստակք նորա առաքինութիւնք են. զի զգիտութիւն եւ զհանճար ուսուցանէ, եւ զարդարութիւն, եւ զարւութիւն. քան զորս պիտանագոյն ինչ՝ չի՛ք ՚ի կեանս մարդկան։ 8Իսկ եթէ բազմահմո՛ւտ ոք լինել ցանկանայցէ՝ գիտէ՛ զառաջինն եւ զհանդերձեալսն նկատել. ճանաչէ զդարձուածս բանից՝ եւ զմեկնութիւնս առակաց. զնշանս եւ զարուեստս յառաջագո՛յն գիտէ, եւ զելս ժամուց եւ ժամանակաց։ 9Արդ եդի ՚ի մտի՝ զնա՛ ածել ինձ կենաց կցորդ, ծանուցեալ՝ թէ է՛ ինձ խորհրդակից բարեաց, եւ մխիթարիչ հոգւոց եւ տրտմութեան։ 10Կալայց վասն նորա փառս ՚ի մէջ ժողովրդոց, եւ պատի՛ւ առաջի ծերոց։ 11Մանուկ սուր գտա՛յց ՚ի դատաստանի, եւ յաչս հզօրաց փառաւորեցայց։ 12՚Ի լռե՛լ իմում անսասցեն ինձ, եւ ՚ի բարբառել՝ ո՛ւշ եդեալ հայեսցին յիս. եւ ՚ի խօսել իմում՝ առաւե՛լ ափիբերան լինիցին։ 13Կալայց վասն նորա անմահութիւն, եւ յիշատակ յաւիտենական ա՛յնոցիկ զոր յետ իմ թողուցում։ 14Դարմանեցի՛ց զժողովուրդս՝ եւ ազգք հնազանդեսցի՛ն ինձ։ 15Սարսեսցե՛ն յինէն՝ իբրեւ լուիցեն բռունք սոսկալիք. ՚ի մէջ բազմութեան երեւեցայց առա՛տ, եւ ՚ի մէջ պատերազմի առաքինի՛։ 16Մտեալ ՚ի տուն իմ հանգեա՛յց նովաւ. զի ո՛չ ունի դառնութիւն տնակցութիւն նորա, եւ ո՛չ ցաւս հաղորդութիւն կենաց նորա. այլ ուրախութիւն՝ եւ խնդութիւն։ 17Զայս խորհեցայ յանձին հոգացեալ ՚ի սրտի իմում, թէ անմահութիւն է ազգականութիւն իմաստութեան. 18եւ բարեկամութեան նորա վայելչութիւն բարեաց. եւ ՚ի վաստակս գործոց ձեռաց նորա մեծութիւն անպակաս. եւ ՚ի կրթութեան խօսից նորա՝ հանճար. եւ փառաւորութիւն ՚ի հաղորդութեան բանից նորա. եւ շրջէի խնդրէի՝ որպէս զի առի՛ց զնա առ իս։ 19Մանո՛ւկ էի մտավարժ՝ եւ ոգւոյ բարւոյ դիպեցայ։ 20Մանաւանդ զի ազնուագո՛յն էի, եւ եկի ՚ի մարմին անարատ։ 21Գիտացի թէ ո՛չ այլազգ լինիցիմ ժուժկալ՝ բայց եթէ Աստուած տայցէ։ Նա եւ այն իմաստութիւն է, ճանաչել թէ յումմէ՞ է շնորհն։ Անկա՛յ առաջի Տեառն, եւ աղաչեցի զնա յամենայն սրտէ իմմէ։