2Բարկացա՛ւ Տէր ՚ի վերայ հարցն ձերոց բարկութիւն մեծ։ 3Եւ ասասցես ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Դարձարո՛ւք առ իս՝ ասէ Տէր զօրութեանց. եւ դարձայց առ ձեզ՝ ասէ Տէր զօրութեանց։ 4Մի՛ լինիք իբրեւ զհարս ձեր, զոր պատուհասէին մարգարէքն առաջինք՝ եւ ասէին. Ա՛յսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Դարձարո՛ւք յամենայն ճանապարհաց ձերոց չարաց, եւ ՚ի գնացից ձերոց չարաց. եւ ո՛չ լուան, եւ ո՛չ անսացին լսել ինձ՝ ասէ Տէր։ 5Հարքն ձեր ո՞ւր են՝ եւ մարգարէքն. միթէ յաւիտեա՞ն կեցին։ 6Բայց զբանս իմ եւ զօրէնս իմ ընկալարո՛ւք՝ զոր ե՛ս պատուիրեմ Հոգւով իմով ծառայից իմոց մարգարէից որ ժամանեցին հարցն ձերոց։ Պատասխանի ետուն՝ եւ ասեն. Որպէս կարգեա՛ց Տէր ամենակալ առնել ըստ ճանապարհաց մերոց՝ եւ ըստ գնացից մերոց, նոյնպէս եւ արա՛ր մեզ։ 7՚Ի քսաներորդի եւ չորրորդի մետասաներորդ ամսեանն. որ է ինքն Արաց, յերկրորդ ամի Դարեհի. եղեւ բա՛ն Տեառն առ Զաքարիա մարգարէ Բարաքեայ որդւոյ Ադովդայ՝ եւ ասէ. 8Տեսի՛ ՚ի տեսլեան գիշերոյ, եւ ահա այր մի հեծեալ յաշխէ՛տ ձի, եւ կայր ՚ի մէջ երկուց անտառախիտ լերանցն. եւ զկնի նորա ձիք աշխէտք՝ եւ պիսակք՝ եւ սպիտակք։ 9Եւ ասեմ. Զի՞նչ են դոքա Տէր։ Եւ ասէ ցիս հրեշտակն՝ որ խօսէր յիս. Ե՛ս ցուցից քեզ զինչ են դոքա։ 10Պատասխանի ետ այրն որ կայր ՚ի մէջ լերանցն՝ եւ ասէ ցիս. Դոքա՛ են զորս առաքեաց Տէր շրջել ընդ երկիր։ 11Պատասխանի ետուն հրեշտակին Տեառն՝ որ կայր ՚ի մէջ լերանցն՝ եւ ասեն. Շրջեցա՛ք ընդ ամենայն երկիր. եւ ահա ամենայն երկիր բնակեալ եւ դադարեալ է։ 12Պատասխանի ետ հրեշտակն՝ եւ ասէ. Տէր ամենակալ, մինչեւ ցե՞րբ ոչ ողորմեսցիս ՚ի վերայ Երուսաղեմի եւ քաղաքացն Յուդայ, զորս անտե՛ս արարեր այս եւթանասո՛ւն երորդ ամ։ 13Եւ պատասխանի ետ Տէր ամենակալ հրեշտակին՝ որ խօսէր յիս՝ բանս բարեա՛ց՝ եւ բանս մխիթարութեան։ 14Եւ ասէ ցիս հրեշտակն որ խօսէր յիս. Աղաղակեա՛ եւ ասա՛. Ա՛յսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Նախանձեցայ վասն Երուսաղեմի եւ վասն Սիոնի նախանձ մեծ. 15եւ բարկութեամբ մեծաւ բարկացեալ եմ ՚ի վերայ ազգացն՝ որ միանգամայն հարա՛ն ՚ի վերայ նոցա. փոխանակ զի ես սակաւիկ ինչ բարկացեալ էի ՚ի վերայ նոցա, եւ նոքա միանգամա՛յն հարան ՚ի վերայ ՚ի չարիս։ 16Վասն այնորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր. Դարձա՛յց առ Երուսաղէմ գթութեամբ. եւ տունն իմ վերստին շինեսցի՝ ասէ Տէր ամենակալ. եւ չա՛փ ձգեսցի միւսանգամ ՚ի վերայ Երուսաղեմի։ 17Եւ ասէ ցիս հրեշտակն որ խօսէր յիս. Աղաղակեա՛ եւ ասա՛. Ա՛յսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Դարձեալ զեղցին քաղաքք բարութեամբ, եւ ողորմեսցի Տէր Սիոնի, եւ հաճեսցի միւսանգամ ընդ Երուսաղէմ։ 18Եւ ամբարձի զաչս իմ եւ տեսի, եւ ահա չորք եղջեւրք։ 19Եւ ասեմ ցհրեշտակն որ խօսէր յիս. Զի՞նչ են այդոքիկ տէր։ Եւ ասէ ցիս. Ա՛յդ եղջեւրք են որ ցրուեցին զՅուդայ՝ եւ զԻսրայէլ։ 20Եւ եցո՛յց ինձ Տէր չորս հիւսունս։ 21Եւ ասեմ. Իսկ դոքա զի՞նչ գան գործել։ Եւ ասէ ցիս. Ա՛յդ եղջեւրք են որ ցրուեցին զՅուդայ՝ եւ զԻսրայէլ խորտակեցին. եւ ո՛չ ոք ՚ի նոցանէ ամբարձ զգլուխ իւր. եւ ելին սոքա սրե՛լ զնոսա ՚ի ձեռս նոցա. զչորս եղջեւրս՝ զազգս յարուցեալս եղջեւր, ՚ի վերայ երկրի Տեառն ցրուել զնա։