Զաքարիա մարգարեյի գիրք

10

1Խնդրեցէ՛ք ՚ի Տեառնէ անձրեւ ըստ ժամանակաց՝ զկանո՛ւխ եւ զանագան. Տէր արար զզարմանալիս, եւ զանձրեւ ձմերայնոյ տացէ նոցա իւրաքանչիւր խո՛տ յանդի։ 2Զի հարցո՛ւկք բարբառեցան աշխատութիւնս, եւ ըղձապատումք տեսիլս սո՛ւտս եւ երա՛զս սուտս խօսէին. եւ ՚ի զո՛ւր մխիթարէին. վասն այնորիկ ցամաքեցան իբրեւ խաշինք. եւ չարագանեցա՛ն. զի ո՛չ գոյր բժշկութիւն։ 3՚Ի վերայ հովուաց բարկացա՛ւ սրտմտութիւն իմ, եւ ՚ի վերայ գառանց այցելութիւն արարից. եւ ա՛յց արասցէ Տէր ամենակալ խաշին իւրոյ տա՛նն Յուդայ. եւ յարդարեսցէ զնոսա ի՛ւր իբրեւ զերիվար գեղեցիկ պատերազմի։ 4Եւ ՚ի նմանէ դիտեաց, եւ ՚ի նմանէ յարդարեաց, եւ ՚ի նմանէ աղեղն իւր բարձրութեամբ. եւ ՚ի նմանէ՛ ելցէ ամենայն որ հալածիցէ ՚ի նոյն։ 5Եւ եղիցին իբրեւ զպատերազմօղք՝ որ կոխիցեն զկաւ ՚ի ճանապարհս պատերազմի. եւ ճակատեսցին, զի Տէր ընդ նոսա է։ Եւ ամաչեսցեն հեծեալք յերիվարս։ 6Եւ զօրացուցից զտունն Յուդայ, եւ զտունն Յովսեփայ ապրեցուցից, եւ բնակեցուցից զնոսա զի սիրեցի զնոսա. եւ եղիցին որպէս թէ չիցեմ դարձեալ ՚ի նոցանէ. զի ե՛ս եմ Տէր Աստուած նոցա, եւ լուայց նոցա։ 7Եւ եղիցին իբրեւ զպատերազմօղսն Եփրեմի, եւ խնդասցէ սիրտ նոցա իբրեւ ՚ի գինւոյ. եւ որդիք նոցա տեսցեն եւ ուրա՛խ լիցին, եւ ցնծասցեն սիրտք նոցա ՚ի Տէր։ 8Ա՛զդ արարից նոցա՝ եւ ընկալա՛յց զնոսա, զի ապրեցուցից զնոսա՝ եւ բազմասցին որպէս էին բազումք։ 9Եւ սերմանեցից զնոսա ընդ ազգս. եւ որ հեռաւորքն իցեն՝ յիշեսցեն զիս։ Սնուսցեն զորդիս իւրեանց եւ դարձցին։ 10Եւ դարձուցից զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց, եւ յԱսորեստանեա՛յց ընկալայց զնոսա, եւ ՚ի Գաղաադ եւ ՚ի Լիբանան մուծից զնոսա. եւ ո՛չ պակասեսցէ ՚ի նոցանէ՝ եւ ո՛չ մի։ 11Եւ անցցեն ընդ ծովն անձուկ, եւ հարցեն զալիս ծովուն. եւ ցամաքեսցին ամենայն խորք գետոց. եւ բարձցի՛ ամենայն հպարտութիւն Ասորեստանեայց, եւ իշխանութիւն Եգիպտացւոց քակեսցի։ 12Եւ զօրացուցից զնոսա ՚ի Տէր Աստուած նոցա. եւ յանուն նորա պարծեսցին՝ ասէ Տէր։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)