Զաքարիա մարգարեյի գիրք
11
1Բա՛ց զդրունս քո Լիբանան, եւ կերիցէ՛ հուր զմայրս քո։ 2Ողբասցե՛ն սարոյք՝ զի մա՛յրք գլորեցան, զի մեծապէ՛ս մեծամեծք չուառացան. ողբացէ՛ք կաղնիք Բասանու, զի քակեցաւ անտառն տնկախիտ։ 3Ձա՛յն ողբալոյ հովուաց, զի թշուառացաւ մեծութիւն նոցա. ձա՛յն գոչելոյ առիւծուց, զի թշուառացա՛ւ բարձրութիւն Յորդանանու։
4Ա՛յսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Արածեա՛ զխաշինս կոտորածի, 5զոր ստացօղքն կոտորէին. եւ վաճառէին զնոսա՝ եւ ասէին. Օրհնեա՛լ Տէր՝ եւ մեծացաք. եւ հովուաց նոցա ո՛չինչ ցաւէր վասն նոցա։ 6Վասն այնորիկ ո՛չ եւս խնայեցից ՚ի վերայ բնակչաց երկրիդ՝ ասէ Տէր. եւ ահաւադիկ ես մատնեցից զմարդիկ իւրաքանչիւր ՚ի ձեռս ընկերի իւրոյ, եւ ՚ի ձեռս թագաւորի իւրոյ՝ եւ հարցեն, եւ ո՛չ փրկեցից ՚ի ձեռաց նոցա։ 7Եւ հովուեցից խաշինն կոտորելոյ յերկրին Քանանացւոց։ Եւ առից ինձ երկուս գաւազանս. զմին՝ կոչեցից Գեղեցկութիւն, եւ զերկրորդն՝ կոչեցից Վիճակ. եւ արածեցից զխաշինսն, 8եւ բարձից զերիս հովիւսն ՚ի միում ամսեան. եւ ծանրասցի անձն իմ ՚ի վերայ նոցա, քանզի եւ անձինք նոցա գոչէին ՚ի վերայ իմ։ 9Եւ ասեմ ո՛չ հովուեցից ձեզ. որ մեռանելոցն է՝ մեռցի՛, եւ որ սատակելոցն է՝ սատակեսցի՛. եւ մնացեալքն կերիցեն իւրաքանչիւր զմարմինս ընկերի իւրոյ։ 10Եւ առից զգաւազանն իմ զԳեղեցիկ, եւ ընկեցի զնա՝ ցրել զուխտ իմ զոր եդի առ ամենայն ժողովուրդս. 11եւ ցրուեսցի յաւուր յայնմիկ։ Եւ ծանիցեն Քանանացիքն զխաշինս պահեստի իմոյ. զի բա՛ն Տեառն է։ 12Եւ ասացի ցնոսա. Թէ բարւոք թուի յաչս ձեր՝ տո՛ւք զվարձս իմ. ապա թէ ոչ՝ զրո՛յց արարէք։ 13Եւ կշռեցին զվարձս իմ երեսուն արծաթի։ Եւ ասէ ցիս Տէր. Ա՛րկ դու զայդ ՚ի բովս, եւ քննեա՛ թէ փորձ իցէ, որպէս եւ ես գտայ փորձ վասն նոցա։ Եւ առի՛ զերեսուն արծաթին, եւ արկի ՚ի տուն Տեառն ՚ի բովս։ 14Եւ ընկեցի զգաւազանն երկրորդ՝ զՎիճակն, ցրել զուխտ իմ ՚ի մէջ Յուդայ եւ ՚ի մէջ Իսրայէլի։
15Եւ ասէ ցիս Տէր դարձեալ. Ա՛ռ դու քեզ գործի՛ հովուութեան հովուի՛ տգիտի. 16զի ահաւասիկ ես յարուցանեմ հովիւ տգէ՛տ ՚ի վերայ երկրի. զվտտեալն ո՛չ յանձանձիցէ, եւ զցրուեալն ո՛չ խնդրիցէ, եւ զբեկեալն ո՛չ բժշկեսցէ, եւ զողջն ո՛չ դարմանեսցէ. եւ զմիս ընտրանացն կերիցէ, եւ զոտս նոցա փշրեսցէ։ 17Ո՛վ տարապա՛րտ արօտք՝ որ ընդ վայր հարէք զխաշինս. սո՛ւր ՚ի բազուկ նորա՝ եւ յա՛կն իւր աջոյ. բազուկ նորա գօսանալո՛վ գօսասցի, եւ ակն իւր աջոյ՝ կուրանալո՛վ կուրասցի։