1Յաւո՛ւր յայնմիկ եղիցի ամենայն տեղի բացեալ տանն Դաւթի՝ ՚ի փոփոխումն եւ ՚ի սրսկումն։ 2Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ բարձցէ՛ Տէր զանուանս կռոց յերկրէ. եւ ո՛չ եւս եղիցի յիշատակ նոցա. եւ զսուտ մարգարէսն՝ եւ զա՛յսս պիղծս բարձի՛ց յերկրէ։ 3Եւ եղիցի թէ մարգարէանայցէ ոք տակաւին, եւ ասասցեն ցնա հայր եւ մայր իւր որ ծնան զնա. Մի՛ կեցջիր՝ զի սո՛ւտ խօսեցար յանուն Տեառն. եւ խափանեսցեն զնա հայր եւ մայր նորա որ ծնան զնա՝ ՚ի մարգարէանալոյն։ 4Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ ամաչեսցեն մարգարէքն յիւրաքանչիւր տեսլենէ ՚ի մարգարէանալն իւրեանց, եւ զգեցցին փեղկս մազեղէնս՝ փոխանակ զի ստեցին։ 5Եւ ասասցէ. Չե՛մ ես մարգարէ՝ այլ այր հողագո՛րծ եմ, եւ մա՛րդ ծնաւ զիս ՚ի մանկութենէ իմմէ։ 6Եւ ասացի ցնա. Զի՞նչ են վէրքդ այդոքիկ ՚ի մէջ ձեռաց քոց։ Եւ ասասցէ. Զորս վիրաւորեցայ ՚ի տան սիրելւոյ իմոյ։

7Զարթի՛ր սուր ՚ի վերայ Հովուի իմոյ, եւ ՚ի վերայ առն ընկերի նորա, ասէ Տէր ամենակալ. հարի՛ց զՀովիւն եւ ցրուեսցին խաշինքն. եւ դարձուցից զձեռն իմ ՚ի վերայ հովուաց։ 8Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ՝ ասէ Տէր, երկո՛ւ մասունք ՚ի նմա սատակեսցին եւ պակասեսցին. եւ երրո՛րդն մնասցէ ՚ի նմա։ 9Եւ անցուցից զերրորդ մասն ընդ հուր, եւ ջեռուցից զնոսա որպէս ջեռնու արծաթ. եւ փորձեցից զնոսա որպէս փորձի ոսկի. նա կարդասցէ՛ զանուն իմ, եւ ես լուայց նմա. եւ ասացից. Ժողովո՛ւրդ իմ է սա։ Եւ նա ասասցէ. Տէր Աստուած իմ ես դու։