Զաքարիա մարգարեյի գիրք
14
1Ահա աւուրք Տեառն եկեսցեն. եւ բաժանեսցի աւարն քո ՚ի քեզ. 2եւ ժողովեսցէ զամենայն ազգս ՚ի վերայ Երուսաղեմի ՚ի պատերազմ. եւ առցի՛ քաղաքն, եւ յափշտակեսցի՛ն տունք, եւ պղծեսցին կանայք, եւ ելցէ կէ՛ս քաղաքին ՚ի գերութիւն. եւ մնացորդք ժողովրդեան իմոյ մի՛ սատակեսցին ՚ի քաղաքէ անտի։ 3Եւ ելցէ՛ Տէր՝ եւ տացէ պատերազմ ընդ ազգսն ընդ այնոսիկ, իբրեւ յաւուր ճակատու իւրոյ յաւուր պատերազմի։ 4Եւ կացցեն ո՛տք նորա յաւուր յայնմիկ ՚ի վերայ լերինն Ձիթենեաց՝ հանդէպ Երուսաղեմի յարեւելից. եւ պատառեսցի՛ լեառնն Ձիթենեաց, կէսն նորա յարեւելս, եւ կէսն նորա ՚ի ծով, վիհ մե՛ծ յոյժ. եւ խոնարհեսցի կէս լերինն առ հիւսւսի, եւ կէս նորա առ հարաւ։ 5Եւ կցեսցի՛ ձոր լերանց իմոց մինչեւ ցԱսայէլ. եւ խցցի զոր օրինակ խցաւ յերեսաց շարժմանն՝ յաւուրս Ոզիայ արքայի Յուդայ։ Եւ եկեսցէ հասցէ Տէր Աստուած իմ եւ ամենայն սուրբք ընդ նմա։ 6Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ՝ ո՛չ եղիցի լոյս. եւ ցուրտ եւ պարզ՝ 7եղիցի օր մի. եւ օրն այն յայտնի Տեառն, ո՛չ տիւ իցէ՝ եւ ո՛չ գիշեր, եւ ընդ երեկս եղիցի լոյս։ 8Յաւուր յայնմիկ բղխեսցէ ջուր կենդանի յԵրուսաղէմ, կէս նորա ՚ի ծո՛վն առաջին, եւ կէս նորա ՚ի ծո՛վն որ յետոյ. զամա՛ռն եւ զգարուն նոյնպէս եղիցի. 9եւ եղիցի Տէր Թագաւոր ՚ի վերայ ամենայն երկրի։ Յաւուր յայնմիկ եղիցի Տէր մի՝ եւ անուն նորա մի, 10պատել զամենայն երկիր, զանապատն՝ ՚ի Գաբայ մինչեւ ցՌեմոն ընդ կողմն հարաւոյ Երուսաղեմի. եւ Հռամ ՚ի տեղւո՛ջ իւրում կացցէ. ՚ի դրանէն Բենիամինի մինչեւ ՚ի տեղի դրանն Առաջնոյ. մինչեւ ՚ի դո՛ւռն Անկեանցն, մինչեւ ցաշտարակն Անամայելի, մինչեւ ՚ի հնծանս թագաւորին։ 11Եւ բնակեսցեն ՚ի նմա, եւ նզովք ո՛չ եւս լիցին. եւ բնակեսցէ Երուսաղէմ յուսով։ 12Եւ ա՛յս իցեն հարուածք զոր հարցէ Տէր զազգս ամենայն որ զօրաժողո՛վ եղեն ՚ի վերայ Երուսաղեմի. հալեսցին մարմինք նոցա մինչդեռ կայցեն ՚ի վերայ ոտից իւրեանց. եւ ծորեսցին աչք նորա ՚ի կապճաց իւրեանց, եւ լեզուք նոցա հալեսցին ՚ի բերանս իւրեանց։ 13Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ ահ մե՛ծ ՚ի Տեառնէ ՚ի վերայ նոցա. եւ բո՛ւռն հարկանիցեն իւրաքանչիւր զձեռանէ ընկերի իւրոյ, եւ խառնեսցէ զձեռն իւր ընդ ձեռն ընկերի իւրոյ։ 14Եւ Յուդայ ճակատեսցի յԵրուսաղէմ. եւ ժողովեսցէ զզօրութիւն ամենայն ազգաց շուրջանակի. ոսկի եւ արծաթ՝ եւ հանդերձ բազում յոյժ։ 15Եւ ա՛յս իցեն հարուածք՝ ձիոց եւ ջորւոց՝ եւ ուղտուց եւ իշուց, եւ ամենայն անասնոյ որ իցեն ՚ի բանակսն յայնոսիկ ըստ նմին հարուածոց։ 16Եւ եղիցին որ միանգամ մնասցեն յամենայն ազգաց եկելոցն ՚ի վերայ Երուսաղեմի, ելանիցեն ամ յամէ երկի՛ր պագանել Թագաւորին Տեառն Աստուծոյ ամենակալի, եւ առնել զտօն տաղաւարահարացն։ 17Եւ եղիցի որ միանգամ ո՛չ ելանիցեն յամենայն ազգաց երկրի յԵրուսաղէմ, երկի՛ր պագանել Թագաւորին Տեառն Աստուծոյ ամենակալի, եւ սոքա ՚ի նոսա յաւելցին։ 18Եւ եթէ ազգն Եգիպտացւոց ո՛չ ելանիցէ եւ գայցէ, եւ ՚ի վերայ նոցա եղիցին հարուածքն, զոր հարցէ Տէր զամենայն ազգսն որ ոչ ելանիցեն առնել զտօն տաղաւարահարացն։ 19Նո՛յն եղիցի ՚ի մեղս Եգիպտացւոցն, եւ ՚ի մե՛ղս ամենայն ազգաց, որ ո՛չ ելանիցէ առնել զտօն տաղաւարահարացն։ 20Յաւուր յայնմիկ որ ՚ի սանձս ձիոյն՝ իցէ Սրբութիւն Տեառն։ Եւ եղիցին սանք ՚ի տան Տեառն՝ իբրեւ զտաշտս առաջի սեղանոյն։ 21Եւ եղիցի ամենայն սան որ յԵրուսաղէմ եւ որ ՚ի Յուդայ՝ նուիրեալ Տեառն ամենակալի։ Եւ եկեսցեն ամենեքեան որ մատուցանիցեն պատարագ՝ առնուցո՛ւն ՚ի նոցանէ եւ եփեսցեն նոքօք. եւ ո՛չ եւս եղիցի Քանանացի ՚ի տան Տեառն ամենակալի յաւուր յայնմիկ։