Զաքարիա մարգարեյի գիրք
5
1Եւ դարձայ ամբարձի զաչս իմ եւ տեսի, եւ ահա գերանդի թռուցեալ։ 2Եւ ասէ ցիս. Զի՞նչ տեսանես։ Եւ ասեմ. Գերանդի թռուցեալ տեսանեմ ես. քսա՛ն կանգուն յերկայնութիւն, եւ տա՛սն կանգուն լայնութիւն։ 3Եւ ասէ ցիս. Ա՛յդ են անէծք որ ելանեն ՚ի վերայ երեսաց ամենայն երկրի. զի ամենայն գողոյ վրէժ մահո՛ւչափ, դովա՛ւ խնդրեսցի, եւ ամենայն ստերդման վրէժ մահո՛ւչափ՝ դովա՛ւ խնդրեսցի։ 4Եւ հանից զդա՝ ասէ Տէր ամենակալ, եւ մտցէ ՚ի տո՛ւնս գողոց, եւ ՚ի տունս որոց երդնուցուն սո՛ւտ յանուն իմ, եւ բնակեսցէ ՚ի մէջ տան նորա, եւ վախճանեսցէ զնա. եւ զփայտ նորա՝ եւ զքարինս նորա։ 5Եւ ել հրեշտակն որ խօսէր յիս, եւ ասէ ցիս. Հայեա՛ց աչօք քովք՝ եւ տե՛ս զայն որ ելանէն։ 6Եւ ասեմ. Զի՞նչ է։ Եւ ասէ ցիս. Ա՛յդ է չափ որ ելանէ։ Եւ ասէ. Ա՛յդ է անիրաւութիւն նոցա ընդ ամենայն երկիր։ 7Եւ ահա կշի՛ռ մի կապարեայ ամբարձեալ՝ եւ կին մի նստէր ՚ի մէջ չափոյն։ 8Եւ ասէ. Ա՛յդ է անիրաւութիւն։ Եւ ընկէց զնա ՚ի մէջ չափոյն եւ ընկէց զվէմն կապարեայ ՚ի բերան նորա։ 9Եւ ամբարձի զաչս իմ եւ տեսի, եւ ահա երկու կանայք ելանէին, եւ հողմ ՚ի թեւ՛ս նոցա. եւ էին թեւք նոցա իբրեւ զթեւս յոպոպոյ. եւ ամբարձին զչափն ընդ երկիր եւ ընդ երկինս։ 10Եւ ասեմ ցհրեշտակն որ խօսէր յիս. Յո՞ տանին նոքա զչափն։ 11Եւ ասէ ցիս. Շինե՛լ նմա տուն յերկրին Բաբելացւոց, եւ պատրաստել. եւ դիցեն զնա անդ՝ ՚ի վերայ պատրաստութեան իւրոյ։