Զաքարիա մարգարեյի գիրք

6

1Դարձա՛յ ամբարձի զաչս իմ եւ տեսի, եւ ահա չո՛րք կառք ելանէին ՚ի միջոյ երկուց լերանց. եւ լերինքն էին լերինք պղնձիք։ 2՚Ի կա՛ռսն առաջինս ձի՛ք աշխէտք, եւ ՚ի կառսն երկրորդս ձի՛ք սեաւք. 3եւ ՚ի կառսն երրորդս ձի՛ք սպիտակք. եւ ՚ի կառսն չորրորդս ձի՛ք պէսպէս պիսակք։ 4Պատասխանի ետու, եւ ասեմ ցհրեշտակն որ խօսէր յիս. Զի՞նչ են այդոքիկ տէր։ 5Պատասխանի ետ հրեշտակն՝ որ խօսէր յիս՝ եւ ասէ. Դոքա՛ են չորք հողմք երկնից, որ ելանեն կալ առաջի Տեառն ամենայն երկրի։ 6Յորում էին ձիքն սեաւք, ելանէին ընդ հիւսւսոյ. եւ սպիտակքն ելանէին զհետ նոցա. եւ պիսակքն ելանէին ընդ երկիր հարաւոյ. 7եւ հայէին շրջել ընդ ամենայն երկիր. եւ ասէ. Գնացէ՛ք եւ շրջեցարո՛ւք ընդ երկիր։ Եւ շրջեցան ընդ երկիր։ 8Եւ աղաղակեաց՝ եւ ասէ ցիս. Ահա որ ելանեն ընդ երկիր հիւսւսոյ, հանգուցին զսրտմտութիւն իմ յերկրին հիւսւսոյ։

9Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 10Ա՛ռ դու ինձ ՚ի գերութենէ անտի յիշխանաց, եւ ՚ի պիտանեաց նորա, եւ ՚ի գիտնոց նորա. եւ մտցես յաւուր յայնմիկ ՚ի Յովսիայ որդւոյ Սոփոնիայ՝ որ եկեալ է ՚ի Բաբելոնէ։ 11Եւ առցես եւ արծաթ, եւ արասցես , եւ դիցես ՚ի գլուխ Յեսուայ Յովսեդեկեայ քահանայի մեծի. 12եւ ասասցես ցնա. Այսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Ահա այր՝ եւ Ծագումն նորա, եւ ՚ի ներքոյ իւրմէ ծագեսցէ. եւ շինեսցէ զտուն Տեառն։ 13Եւ նա՛ առցէ զքաջութիւն. նստցի եւ տիրեսցէ ՚ի վերայ աթոռոյ իւրոյ. եւ եղիցի քահանայն ընդ աջմէ նորա, եւ խորհուրդ խաղաղութեան եղիցի ՚ի մէջ երկոցունց։ 14Եւ պսակդ եղիցի այնոցիկ՝ որ ակն ունին. եւ պիտանեաց նորա, եւ որոց ճանաչեն զնա, եւ ՚ի շնորհս որդւոյ Սոփոնիայ եւ յերգս տան Տեառն։ 15Եւ հեռաւորք ՚ի նոցանէ եկեսցեն եւ շինեսցեն զտո՛ւն Տեառն. եւ ծանիջիք թէ Տէր ամենակալ առաքեաց զիս առ ձեզ. եւ եղիցի եթէ լսելով լուիցէք ձայնի Տեառն Աստուծոյ ձերոյ։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)