1Եւ եղեւ յամին չորրորդի Դարեհի արքայի, եղեւ բան Տեառն առ Զաքարիա. որ օր չորք էին ամսոյն իններորդի, որ է Քասղեւ։ 2Եւ առաքեա՛ց ՚ի Բեթելայ Սարասար՝ եւ Աբուսադ՝ թագաւորք եւ արք իւրեանց աղաչել զՏէր. 3եւ ասել ցքահանայսն որ էին ՚ի տան Տեառն ամենակալի եւ ցմարգարէսն. եթէ մո՞ւտ այդր յամսեանն հինգերորդի սրբութիւն. քանզի առնէին զայն զա՛մս բազումս։ 4Եւ եղեւ բան Տեառն զօրութեանց առ իս՝ եւ ասէ. 5Խօսեա՛ց ընդ ժողովրդեան երկրիդ՝ եւ ընդ քահանայս՝ եւ ասասցես. Եթէ պահիցէք եւ կոծիցէք ՚ի հինգերորդս կամ յեւթներորդս ամսոց. ահա եւթանասո՛ւն ամ. միթէ պա՞հս պահիցէք ինձ. 6եւ եթէ ուտէք եւ ըմպէք, ո՞չ ապաքէն դուք ուտէք եւ ըմպէք։ 7Ո՞չ այս բանք են զոր խօսեցաւ Տէր ՚ի ձեռս մարգարէիցն իւրոց առաջնոց՝ մինչդեռ շէ՛ն էր Երուսաղէմ եւ ՚ի բարութեան, եւ քաղաքք նոցա շուրջանակի. եւ լեռնայի՛նքն եւ դաշտայինքն բնակեալ էին։ 8Եւ եղեւ բան Տեառն առ Զաքարիա՝ եւ ասէ. 9Ա՛յսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Դատաստան արդա՛ր դատեցարուք, եւ ողորմութիւն եւ գթութիւն արարէ՛ք իւրաքանչիւր եղբօր իւրոյ. 10զայրին եւ զորբն եւ զպանդուխտն՝ եւ զտնանկն մի՛ յաղթահարէք. եւ ոխս չարեաց ընկերի իւրում մի՛ ոք կալցի ՚ի սիրտս ձեր։ 11Եւ ո՛չ հաւանեցան անսալ. այլ ետուն զթիկունս իւրեանց ՚ի յիմարութիւն, եւ ծանրացուցին զականջս իւրեանց առ ՚ի չլսել. 12եւ զսիրտս իւրեանց կարգեցին անհնազանդս, առ ՚ի չլսելոյ օրինաց իմոց եւ բանից զոր առաքեաց Տէր ամենակալ Հոգւո՛վ իւրով ՚ի ձեռն մարգարէիցն առաջնոց. եղեւ բարկութիւն մե՛ծ ՚ի Տեառնէ ամենակալէ։ 13Եւ եղիցի զոր օրինակ խօսեցաւն՝ եւ ո՛չ լուան նմա. նո՛յնպէս աղաղակեսցեն՝ եւ ո՛չ լուիցէ նոցա, ասէ Տէր ամենակալ։ 14Եւ հանից զնոսա ընդ ամենայն ազգս զորս ո՛չ գիտիցեն. եւ երկիրդ ապականեսցի զկնի նոցա, զի ո՛չ ոք իցէ որ ելանիցէ՝ եւ դառնայցէ. եւ եդին զերկիրն ընտիր՝ յապականութիւն։