2Պակասելով պակասեսցէ ամենայն յերեսաց երկրէ՝ ասէ Տէր։ 3Պակասեսցէ մարդ եւ անասուն. պակասեսցեն թռչունք երկնից, եւ ձկունք ծովու. եւ տկարասցին ամպարիշտք. եւ բարձից զանօրէնս յերեսաց երկրէ՝ ասէ՛ Տէր։ 4Եւ ձգեցից զձեռն իմ ՚ի վերայ Յուդայ, եւ ՚ի վերայ ամենայն բնակչաց Երուսաղեմի. եւ բարձի՛ց ՚ի տեղւոջէդ յայդմանէ զանուն Բահաղու. եւ զանուն քրմացն հանդերձ քահանայիւքն, 5որ երկի՛ր պագանեն ՚ի տանիս զօրութեանց երկնից. եւ որք երդնուին յանուն Տեառն՝ արքային իւրեանց, եւ որք խոտորէին ՚ի Տեառնէ. 6եւ որք ո՛չ խնդրէին զՏէր. եւ որք ո՛չ ՚ի Տեառն կո՛ղմն լինէին։ 7Երկերո՛ւք յերեսաց Տեառն Աստուծոյ. զի մերձ է օ՛ր Տեառն. զի պատրաստեաց Տէր զզոհս իւր, եւ հրաւիրեաց զկոչնականս իւր։ 8Եւ եղիցի յաւուր զոհի Տեառն՝ խնդրեցի՛ց զվրէժ յիշխանաց՝ եւ ՚ի տանէ թագաւորին, եւ յամենայնէ որ զգեցեալ են զհանդերձս օտարս։ 9Եւ խնդրեցից վրէժ յայտնապէս յամենեցունց առաջի դրանդեացն յաւուր յայնմիկ. որք լնուին զտուն Տեառն Աստուծոյ իւրեանց ամպարշտութեամբ եւ նենգութեամբ։ 10Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ՝ ասէ Տէր. ձա՛յն աղաղակի ՚ի դրանէ խոցոտելոցն, եւ գոյժ յերկրորդ դրանէն. եւ բեկումն մե՛ծ ՚ի բլրոց։ 11Ողբացէ՛ք բնակիչք կոտորելոց. զի նմանեցաւ ամենայն ժողովուրդդ Քանանացւոց. սատակեցան ամենեքեան որ հպարտացեալ էին արծաթով։ 12Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ՝ քննեցից զԵրուսաղէմ ճրագաւ, եւ խնդրեցից վրէժ յարանցն որ արհամարհեցին զպահպանութիւնս իւրեանց. որ ասէին ՚ի սիրտս իւրեանց. Ո՛չ բարի ինչ առնէ Տէր, եւ ո՛չ չար։ 13Եւ եղիցի զօրութիւն նոցա ՚ի յափշտակութիւն, եւ տունք նոցա յապականութիւն. շինեսցեն տունս եւ մի՛ բնակեսցեն ՚ի նմա. տնկեսցեն այգիս եւ մի՛ արբցեն զգինի նոցա։ 14Զի մե՛րձ է օր Տեառն մեծն, մե՛րձ է եւ արագ յոյժ. ձա՛յն աւուր Տեառն խի՛ստ եւ դառն. կարգեալ զօրաւոր։ 15Օր բարկութեան օրն այն. օր նեղութեան եւ վտանգի. օր թշուառութեան եւ ապականութեան. օր խաւարի եւ միգի. օր ամպոյ եւ մառախղոյ. 16օր փողոյ եւ աղաղակի ՚ի վերայ ամուր քաղաքաց, եւ ՚ի վերայ անկեանց բարձանց։ 17Եւ նեղեցից զմարդիկ, եւ գնասցեն իբրեւ զկոյրս. զի Տեառն մեղան, եւ առին զանուն նորա ՚ի վերայ սնոտեաց. որք ո՛չ ինչ կարասցեն օգնել նոցա. եւ հեղցէ զարիւն նոցա իբրեւ զհող, եւ զմարմինս նոցա իբրեւ զաղբ։ 18Արծաթ նոցա եւ ոսկի մի՛ կարասցեն փրկել զնոսա յաւուր բարկութեան Տեառն. եւ հրով նախանձու նորա մաշեսցի ամենայն երկիր. զի վախճան եւ տագնա՛պ արասցէ ՚ի վերայ ամենայն բնակչաց երկրի։