1Ժողովեցարո՛ւք եւ խնդրեցէ՛ք ա՛զգք անխրատք. 2մինչչեւ՛ եղեալ իցէք իբրեւ զծաղիկ անցաւոր, մինչչեւ՛ եկեալ իցէ օր բարկութեան սրտմտութեան Տեառն։ 3Խնդրեցէ՛ք զՏէր ամենայն խոնարհք երկրի. իրաւունս արարէ՛ք եւ զարդարութիւն խնդրեցէ՛ք. եւ տո՛ւք պատասխանի նոցա, զի ծածկեսջիք յաւուր բարկութեան Տեառն։

4Զի Գազա յափշտակեալ լիցի. եւ Ասկաղոն յապականութիւն. եւ Ազովտոս ՚ի միջօրէի կործանեսցի եւ Ակկարոն յարմատո՛յ խլեսցի։ 5Վա՛յ որ բնակեալդ էք ՚ի վիճակս ծովու բնակիչք Կրետացւոց։ Պատգամ Տեառն ՚ի վերայ ձեր Քանան՝ երկի՛րդ այլազգեաց. եւ կորուսից զձեզ ՚ի բնակութենէ։ 6Եւ եղիցի Կրետ՝ ճարակք հօտից, եւ գոմք խաշանց։ 7Եւ եղիցի վիճակ ծովուն մնացորդաց տա՛նն Յուդայ, եւ ՚ի նոսա՛ ճարակեսցին. եւ ՚ի տունս Ասկաղոնայ առ օ՛թ դադարեսցեն յերեսաց որդւոցն Յուդայ. զի ելեալ է նոցա յա՛յց Տէր Աստուած իւրեանց. եւ դարձո՛յց զգերութիւն նոցա։ 8Լուա՛յ զնախատինս Մովաբու, եւ զկռփանս որդւոցն Ամոնայ որովք նախատէին զժողովուրդ իմ, եւ մեծաբանէին ՚ի վերայ սահմանաց իմոց։ 9Վասն այնորիկ կենդանի՛ եմ ես՝ ասէ Տէր Աստուած զօրութեանց՝ Աստուած Իսրայէլի. զի Մովաբ՝ իբրեւ զՍոդոմ եղիցի, եւ որդիքն Ամոնայ իբրեւ զԳոմոր. եւ Դամասկոս լքեալ իբրեւ զշեղջ կալոյ՝ եւ ապականեալ յաւիտեան. մնացորդք ժողովրդեան իմոյ յափշտակեսցեն զնոսա, եւ մնացորդք ազգի իմոյ ժառանգեսցեն զնոսա։ 10Եւ ա՛յն նոցա փոխանակ հպարտութեան նոցա. զի նախատեցին եւ մեծաբանեցին ՚ի վերայ Տեառն ամենակալի։ 11Երեւեսցի՛ Տէր ՚ի վերայ նոցա, եւ սատակեսցէ զամենայն աստուածս ազգաց. եւ երկի՛ր պագցեն նմա իւրաքանչիւր ՚ի տեղւոջէ իւրեանց՝ ամենայն կղզիք ազգաց։ 12Եւ դուք Եթւովպացիք հարեա՛լք սուսերի իմոյ էք. 13եւ ձգեցից զձեռն իմ ՚ի վերայ հիւսւսոյ, եւ սատակեցից զԱսորեստանեայն, եւ եդից զՆինուէ յապականութիւն. անջրդի իբրեւ զանապատ. 14եւ արածեսցին ՚ի միջի նորա հօտք եւ ամենայն գազանք երկրի, եւ գետնառեւծք՝ եւ ոզնիք ՚ի յարկս նորա բնակեսցեն. եւ գազանք գոչեսցեն ՚ի նկո՛ւղս նորա. եւ սակռուք ՚ի դրունս նորա. քանզի իբրեւ զմա՛յր է բարձրութիւն նորա։ 15Ա՛յս քաղաք վրիժագործ բնակեալ յուսով. որ ասէր ՚ի սրտի իւրում. Ե՛ս եմ, եւ ո՛չ եւս ոք իցէ յետ իմ. զիա՞րդ եղեւ յապականութիւն ճարա՛կ գազանաց. ամենայն որ անցանիցէ ընդ նա, շչեսցէ եւ շարժեսցէ զգլուխ իւր։