1Ո՛վ երեւելիդ փրկեալ քաղաք Յովնանու. 2ո՛չ լուաւ ձայնի, եւ ո՛չ ընկալաւ զխրատ. ՚ի Տէր ո՛չ յուսացաւ, եւ առ Աստուած ո՛չ մերձեցաւ։ 3Իշխանք նորա իբրեւ առիւծունք գոչեսցեն, եւ դատաւորք նորա իբրեւ զգայլս Արաբացւոց, որ ո՛չ թողուն ինչ ՚ի վաղիւ։ 4Մարգարէք նորա այսակիրք, արհամարհօղք. քահանայք նորա պղծեն զսրբութիւնս, եւ ամպարշտեն յօրէնս։ 5Այլ Տէր արդա՛ր է ՚ի միջի նորա, եւ ո՛չ արասցէ անիրաւութիւն. ընդ առաւօտս կանխաւ տացէ զիրաւունս իմ ՚ի լոյս, եւ ո՛չ թաքիցէ. եւ ո՛չ ծանիցէ զանիրաւութիւն ՚ի պահանջել. 6եւ ո՛չ ՚ի սպառ զանօրէնութիւնս. ապականութեամբ կործանեսցէ զամբարտաւանս։ Ապականեցան անկիւնք նոցա. աւերեցից զճանապարհս նորա, ամենեւին մի՛ եւս գնա՛լ ընդ նոսա. պակասեսցին քաղաքք նոցա առ ՚ի չգոյէ բնակչաց։ 7Ասացի թէ երկերո՛ւք յինէն՝ եւ ընկալարո՛ւք զխրատ. եւ ո՛չ սատակեսջիք յերեսաց նորա ըստ ամենայնի որչափ ինչ առից վրէժ ՚ի նմանէ։ Պատրաստեա՛ կանխեաց ընդ առաւօտս. պակասեցան ամենայն ճիռք նորա. 8վասն այդորիկ սպասեա՛ ինձ՝ ասէ Տէր՝ յաւուր յարութեան իմոյ ՚ի վկայութիւն։ Զի դատաստանք իմ ՚ի վերայ ազգաց յըմբռնե՛լ զթագաւորս, ՚ի հեղուլ ՚ի վերայ նոցա զբարկութիւն իմ, զամենայն բարկութիւն սրտմտութեան իմոյ. զի հրո՛վ նախանձու իմոյ մաշեսցի՛ ամենայն երկիր։ 9Զի յա՛յնժամ դարձուցից ՚ի վերայ ժողովրդոց լեզու յազգս նոցա, ՚ի կարդալ ամենեցուն զանուն Տեառն, ՚ի ծառայել նոցա նմա ընդ միո՛վ լծով. 10՚ի գետոյն Եթւովպացւոց ընկալայց զնոսա ընդ ցրուեալսն, մատուցանիցեն ինձ պատարագ։ 11Յաւուր յայնմիկ ո՛չ ամաչեսցես յամենայն գործոց քոց, որովք ամպարշտեցեր առ իս. զի յայնժամ զերծից ՚ի քէն զչարութիւն ամբարտաւանութեան քոյ, եւ ո՛չ եւս յաւելցես մեծաբանել ՚ի վերայ լերին սրբութեան իմոյ։ 12Թողի՛ց քեզ ժողովուրդ հեզ եւ խոնարհ, եւ երկիցեն յանուանէ Տեառն 13մնացորդք Իսրայէլի. եւ ո՛չ արասցեն անիրաւութիւն, եւ ո՛չ խօսիցին սնոտիս. եւ ո՛չ գտցի ՚ի բերան նոցա լեզու նենգաւոր. զի նոքա արածեսցեն եւ մակաղեսցին. եւ ո՛չ ոք իցէ որ զարհուրեցուցանիցէ զնոսա։

14Ուրա՛խ լեր յոյժ դուստր Սիովնի, եւ քարոզեա՛ Երուսաղէմ. ուրա՛խ լեր՝ եւ զուարճացի՛ր յամենայն սրտէ քումմէ դուստր Երուսաղեմի։ 15Զի եհան ՚ի քէն Տէր շուրջ զանիրաւութիւնս. փրկեա՛ց զքեզ Տէր ՚ի ձեռաց թշնամեաց քոց. Թագաւոր Իսրայէլի Տէր ՚ի միջի քում, եւ ո՛չ եւս տեսցես զչարիս։ 16՚Ի ժամանակին յայնմիկ ասէ Տէր ցԵրուսաղէմ. Քաջալերեա՛ց Սիոն՝ մի՛ լքցին ձեռք քո։ 17Տէր Աստուած ՚ի քե՛զ է հզօրն, եւ փրկեսցէ՛ զքեզ. ածցէ՛ ՚ի վերայ քո ուրախութիւն, եւ նորոգեսցէ զքեզ սիրով իւրով. եւ ուրա՛խ լիցի ՚ի քեզ զուարճութեամբ իբրեւ յաւուր տօնի. 18եւ ժողովեցից զմանրեալսն քո։ Վա՛յ որ նախատիցէ զնա։ 19Ահաւասիկ ես առնեմ վասն քո ՚ի ժամանակին յայնմիկ. եւ փրկեցի՛ց զճնշեալն, եւ զմերժեալն ընկալա՛յց. եւ արարից զնոսա ՚ի պարծանս, եւ անուանի՛ս ընդ ամենայն երկիր։ 20Եւ ամաչեսցեն ՚ի ժամանակին յայնմիկ՝ յորժամ բարի՛ արարից ձեզ, եւ ՚ի ժամանակի յորժամ ընկալա՛յց զձեզ. զի տա՛ց զձեզ անուանիս եւ ՚ի պարծանս ընդ ամենայն ազգս երկրի. ՚ի դարձուցանե՛լ ինձ զգերութիւն ձեր առաջի ձեր՝ ասէ Տէր։