1Եւ խորհեցաւ Դաւիթ ընդ հազարապետսն եւ հարիւրապետսն եւ ընդ ամենայն իշխանսն։ 2Եւ ասէ Դաւիթ ցամենայն եկեղեցին Իսրայելի. Եթէ իցէ բարութիւնդ ի ձեզ, եւ ի Տեառնէ Աստուծոյ մերմէ յաջողեցաւ, առաքեսցուք առ եղբարսն մեր որ մնացեալ են յամենայն Իսրայելի, եւ ընդ նոսա քահանայք եւ Ղեւտացիք ի քաղաքսն կալուածոց իւրեանց, եւ ժողովեսցին առ մեզ. 3եւ բերցուք այսր առ մեզ զտապանակն Աստուծոյ մերոյ. վասն զի ոչ խնդրեցին զնա յաւուրցն Սաւուղայ։ 4Եւ ասաց ամենայն եկեղեցին առնել այնպէս. վասն զի ուղիղ էր բանն յաչս ամենայն ժողովրդեանն։ 5Եւ եկեղեցացոյց Դաւիթ զամենայն Իսրայէլ ի սահմանացն Եգիպտոսի մինչեւ յԵմաթ՝՝, տանել զտապանակն Աստուծոյ ի քաղաքէն Յարիմայ։ 6Եւ եհան զնա՝՝ Դաւիթ, եւ ամենայն Իսրայէլ ել ի քաղաքն Դաւթի՝՝, որ էր Յուդայի, բերել անտի զտապանակն Տեառն Աստուծոյ որ նստի ի վերայ քերովբէից, յորոյ վերայ կոչեցաւ անուն նորա։ 7Եւ եդին զտապանակն Աստուծոյ ի վերայ սայլի նորոյ, ի տանէն Ամինադաբայ. եւ Ոզա եւ եղբարք նորա՝՝ ածէին զսայլն։ 8Եւ Դաւիթ եւ ամենայն Իսրայէլ խաղային առաջի Աստուծոյ ամենայն զօրութեամբ, երգովք սաղմոսաց, տաւղօք եւ քնարօք եւ թմբկօք եւ ծնծղայիւք եւ փողովք։

9Եւ եկին մինչեւ ի կալն Քեղովնայ. եւ ձգեաց Ոզա զձեռն իւր ունել զտապանակն, վասն զի թիւրեաց զնա զուարակն։ 10Եւ բարկացաւ Տէր սրտմտութեամբ ի վերայ Ոզայ, եւ եհար զնա անդ՝ յաղագս ձգելոյ նորա զձեռն իւր ի տապանակն. եւ մեռաւ անդ առաջի Աստուծոյ։ 11Եւ տրտմեցաւ Դաւիթ, վասն զի խրամատեաց Տէր խրամատութիւն յՈզա. եւ կոչեաց զտեղին զայն Խրամատութիւն Ոզայ մինչեւ յօրս յայս։ 12Եւ երկեաւ Դաւիթ յԱստուծոյ յաւուրն յայնմիկ եւ ասէ. Զիա՞րդ տարայց առ իս զտապանակն Աստուծոյ։ 13Եւ ոչ դարձոյց Դաւիթ զտապանակն առ ինքն ի քաղաք Դաւթի, եւ խոտորեցոյց զնա ի տունն Աբեդդարայ Քետացւոյ՝՝։ 14Եւ նստաւ տապանակն Աստուծոյ ի տանն Աբեդդարայ՝՝ ամիսս երիս, եւ օրհնեաց Աստուած զԱբեդդար՝՝ եւ զամենայն որ ինչ նորա։