1Եւ եկաց Բանսարկու ի մէջ Իսրայելի, եւ դրդեցոյց զԴաւիթ թուել զԻսրայէլ։ 2Եւ ասէ Դաւիթ ցՅովաբ եւ ցիշխանս զօրուն. Երթայք թուեցէք զԻսրայէլ ի Բերսաբէէ մինչեւ ցԴան, եւ բերէք առ իս, եւ գիտացից զթիւ նոցա։ 3Եւ ասէ Յովաբ. Յաւելցէ Տէր ի ժողովուրդ իւր որպէս են դոքա՝ հարիւրապատիկ, եւ աչք տեառն իմոյ տեսցեն, զի ամենեքեան ծառայք են տեառն իմոյ. եւ ընդէ՞ր խնդրէ տէր իմ զայդ, զի մի՛ լինիցի մեղք ի ժողովրդեանդ Իսրայելի։ 4Եւ բանն արքայի զօրացաւ ի վերայ Յովաբայ. եւ ել Յովաբ եւ եկն յամենայն սահմանսն Իսրայելի, եւ եկն յԵրուսաղէմ։ 5Եւ ետ Յովաբ զթիւ համարոյ ժողովրդեանն՝ Դաւթի. եւ էր ամենայն Իսրայէլ հազարք հազարաց, եւ հարեւր հազար արանց որ ձգէին սուսերս. եւ Յուդաս չորեք հարեւր յիսուն հազար արանց սուսերաւորաց։ 6Բայց զՂեւի եւ զԲենիամին ոչ թուեաց ի մէջ նոցա. վասն զի տաղտկացաւ բանն արքայի առ Յովաբայ։

7Եւ չար երեւեցաւ առաջի Աստուծոյ վասն իրացն այնոցիկ, եւ եհար զԻսրայէլ։ 8Եւ ասէ Դաւիթ ցԱստուած. Մեղայ յոյժ, զի արարի զիրդ զայդ. եւ արդ ի բաց բարձ զչարութիւն ծառայի քո, վասն զի ընդունայնացայ յոյժ։

9Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Գադայ տեսանողի առ Դաւիթ եւ ասէ. 10Երթ խօսեաց ընդ Դաւթայ եւ ասասցես. Այսպէս ասէ Տէր. Երիս ինչս ես ասեմ ի վերայ քո, ընտրեա անձին քում ի նոցանէ եւ արարից քեզ։ 11Եւ եկն Գադ առ Դաւիթ եւ ասէ ցնա. Այսպէս ասէ Տէր. Ընտրեա քեզ՝ 12կամ երիս ամս սովոյ, կամ զերիս ամիսս փախչել քեզ յերեսաց թշնամեաց քոց, եւ սուր թշնամեաց քոց եղիցի ի սատակել զքեզ, կամ զերիս աւուրս սուր Տեառն եւ մահ յերկրի քում, եւ հրեշտակ Տեառն սատակեսցէ յամենայն ժառանգութիւնս Իսրայելի. եւ արդ տես զինչ բան տաց պատասխանի որ առաքեացն զիս։ 13Եւ ասէ Դաւիթ ցԳադ. Նեղութիւն է ինձ յոյժ երեքեան այդոքիկ՝՝. բայց անկայց ի ձեռս Տեառն, վասն զի բազում են գթութիւնք նորա յոյժ, եւ ի ձեռս մարդկան մի՛ անկայց։ 14Եւ ետ Տէր մահ յԻսրայէլ, եւ անկան յԻսրայելէ եւթանասուն հազար արանց։ 15Եւ առաքեաց Աստուած զհրեշտակն յԵրուսաղէմ սատակել զնա. եւ մինչդեռ սատակէր, ետես Տէր, եւ զղջացաւ ի վերայ չարութեանն, եւ ասէ ցհրեշտակն որ սատակէր. Շատ լիցի քեզ, թողացո զձեռն քո։ Եւ հրեշտակն Տեառն կայր ի կալն Ոռնեայ Յեբուսացւոյ։ 16Ամբարձ Դաւիթ զաչս իւր եւ ետես զհրեշտակն Տեառն, զի կայր ի մէջ երկնի եւ երկրի, եւ սուրն իւր ձգեալ ի ձեռին իւրում, եւ կարկառեալ ի վերայ Երուսաղեմի. եւ անկան Դաւիթ եւ ծերքն զգեցեալ քուրձս ի վերայ երեսաց իւրեանց։ 17Եւ ասէ Դաւիթ ցԱստուած. Ո՞չ ապաքէն ես ասացի թուել զժողովուրդդ. ես եմ որ մեղայն, առնելով արարի զչարիսդ, եւ ոչխարքդ այդոքիկ զի՞ արարին. Տէր Աստուած, եղիցի ձեռն քո յիս եւ ի տուն հօր իմոյ, եւ մի՛ ի ժողովուրդ քո կորուսանել, Տէր։

18Եւ ասէ հրեշտակն Տեառն ցԳադ. Ասա ցԴաւիթ զի ելցէ կանգնեսցէ սեղան Տեառն ի կալն Ոռնեայ Յեբուսացւոյ։ 19Եւ ել Դաւիթ ըստ բանին Տեառն, զոր խօսեցաւ յանուն Տեառն։ 20Եւ դարձաւ Ոռնա, իբրեւ ետես զարքայ եւ զչորեսին որդիսն նորա ընդ նմա ծածկեալս՝՝. եւ Ոռնա կասոյր ի կալն ցորեան։ 21Եւ եկն Դաւիթ առ Ոռնա եւ ել Ոռնա՝՝ ի կալոյն եւ երկիր եպագ Դաւթայ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր։ 22Եւ ասէ Դաւիթ ցՈռնա. Տուր ինձ զտեղիդ քո զայդ զկալդ, եւ շինեցից այդր սեղան Տեառն, արծաթոյ որքան արժիցէ՝ տացես ինձ զդա. եւ դադարեսցեն հարուածքն ի ժողովրդենէն։ 23Եւ ասէ Ոռնա ցԴաւիթ. Ա՛ռ դու քեզ, եւ արասցէ տէր իմ արքայ զբարին առաջի իւր. ահա ետու զեզինսդ յողջակէզս, եւ զփայտ սայլիցդ եւ զցորեանդ ի զոհս, զամենայն ետու քեզ։ 24Եւ ասէ արքայ Դաւիթ ցՈռնա. Ոչ այդպէս, այլ գնելով գնեցից արծաթոյ որքան արժիցէ. եւ ոչ առից որ ինչ է քո, մատուցանել ողջակէզ ձրի Տեառն։ 25Եւ ետ Դաւիթ Ոռնեայ վասն տեղւոյն նորա վեց հարեւր սիկղ ոսկւոյ կշռով։ 26Եւ շինեաց Դաւիթ անդ սեղան Տեառն, եւ եհան ողջակէզս եւ վասն փրկութեան՝՝. եւ գոչեաց առ Տէր, եւ լուաւ նմա հրով յերկնից ի վերայ սեղանոյ ողջակիզին, եւ ծախեաց զողջակէզսն։՝՝ 27Եւ ասէ Տէր ցհրեշտակն. Դարձո զսուր քո՝՝ ի պատեանս։

28Ի ժամանակին յայնմիկ ի տեսանել Դաւթի, վասն զի լուաւ նմա Տէր ի կալն Ոռնեայ Յեբուսացւոյ, եղեն անդ զոհս։ 29Եւ խորանն Տեառն զոր արար Մովսէս յանապատին, եւ սեղան ողջակիզացն ի ժամանակին յայնմիկ էին ի Բամա Գաբաւոնի. 30եւ ոչ կարէր Դաւիթ երթալ առաջի նորա խնդրել յԱստուծոյ, վասն զի տագնապեցաւ յերեսաց սրոյ հրեշտակին Տեառն։