ԴԶ.

2Գովեմ զձեզ զի զամենայն ինչ զիմ յիշէք, եւ որպէս աւանդեցի ձեզ, զաւանդութիւնսն ունիցիք։ 3Կամիմ զի գիտիցէք դուք, եթէ առն ամենայնի գլուխ Քրիստոս է, եւ գլուխ կնոջ՝ այր, եւ գլուխ Քրիստոսի՝ Աստուած։ 4Ամենայն այր յորժամ յաղօթս կայցէ կամ մարգարէանայցէ եւ զգլուխն ծածկեալ ունիցի, յամօթ առնէ զգլուխն իւր։ 5Եւ ամենայն կին յորժամ յաղօթս կայցէ կամ մարգարէանայցէ բացաւ գլխով, յամօթ առնէ զգլուխն իւր, զի այնպէս համարէ թէ գերծեալ իցէ։ 6Զի եթէ ոչ սքողեսցի կին, փոքրեսցէ զհերս իւր. ապա եթէ անպատեհ է կնոջ փոքրել կամ գերծուլ, սքողեսցի։ 7Առն մարդոյ չէ պարտ ծածկել զգլուխ իւր, զի պատկեր եւ փառք Աստուծոյ է. իսկ կին փառք առն իւրոյ է։ 8Զի ոչ եթէ այր ի կնոջէ է, այլ կին՝ յառնէ։ 9Քանզի ոչ իսկ հաստատեցաւ այր վասն կնոջ, այլ՝ կին վասն առն։ 10Վասն այնորիկ պարտի կինն շուք դնել գլխոյն վասն հրեշտակաց։ 11Բայց ոչ կին՝ առանց առն, եւ ոչ այր՝ առանց կնոջ ի Տէր։ 12Զի որպէս կին յառնէ, նոյնպէս եւ այր՝ ի կնոջէ, բայց ամենայն՝ յԱստուծոյ։ 13Այլ դուք ձեզէն տուք զիրաւդ. արժա՞ն է կնոջ մարդոյ հոլանի յաղօթս կալ առաջի Աստուծոյ։ 14Եւ ո՞չ բնութիւնն իսկ ուսուցանէ զձեզ, զի այր, եթէ գիսաւոր է, անարգանք են նմա. 15բայց կին, եթէ գիսաւոր է, փառք են նմա. զի գէսք փոխանակ զգեստու տուեալ են նմա։ 16Ապա թէ ոք կամի հակառակող լինել, մեք չունիմք այնպիսի սովորութիւն, եւ ոչ եկեղեցիքն Աստուծոյ։ ՎՋ

17Այլ զայս պատուիրեմ, ոչ որպէս թէ գովիցեմ, զի ոչ ի լաւ անդր՝ այլ ի վատթարն նկրտիք։ 18Նախ՝ յորժամ ի մի վայր ժողովիցիք յեկեղեցին, լսեմ եթէ հերձուածք գոն ի ձեզ, եւ սակաւ ինչ հաւատացի։ 19Բայց եւ հերձուածք լինելոց են ի ձեզ, զի որ ընտիրքն իցեն ի ձեզ՝ երեւեսցին։ 20Եւ արդ ի ժողովելն ձեզ ի միասին՝ ոչ է տուն Տեառն ձեզ տեղի հաց ուտելոյ՝՝։ 21Զի իւրաքանչիւր ոք զիւր ընթրիս յառաջանայ ուտել. եւ ոմն քաղցեալ՝ եւ ոմն արբեալ։ 22Միթէ տունս ո՞չ ունիցիք ուտելոյ եւ ըմպելոյ. եթէ զեկեղեցեա՞ւն Աստուծոյ արհամարհիցէք, եւ յամօթ առնէք զչքաւորսն. զի՞նչ ասացից, գովեցի՞ց զձեզ յայդմ. ոչ՝՝ գովեմ։ 23Զի ես ընկալայ ի Տեառնէ, զոր եւ ձեզն աւանդեցի, եթէ Տէր Յիսուս ի գիշերին յորում մատնէր, առ հաց. 24գոհացաւ, եբեկ եւ ասէ. Այս՝ է իմ մարմին, որ վասն ձեր. զայս արարէք առ իմոյ յիշատակի։ 25Նոյնպէս եւ զբաժակն յետ ընթրեացն առ եւ՝՝ ասէ. Այս բաժակ նոր ուխտ է իմով արեամբ. զայս արարէք քանիցս անգամ թէ ըմպիցէք, առ իմոյ յիշատակի։ 26Քանիցս անգամ թէ ուտիցէք զհացս զայս եւ զբաժակս ըմպիցէք, զմահն Տեառն պատմեցէք, մինչեւ եկեսցէ նա։ 27Այսուհետեւ որ ուտիցէ զհացս, կամ ըմպիցէ զբաժակս Տեառն անարժանութեամբ, պարտական եղիցի մարմնոյ եւ արեանն Տեառն։ 28Փորձեսցէ մարդ զանձն իւր, եւ ապա ի հացէ անտի կերիցէ եւ ի բաժակէն արբցէ։ 29Զի որ ուտէ եւ ըմպէ անարժանութեամբ՝ դատաստանս անձին իւրում ուտէ եւ ըմպէ, զի ոչ խտրէ զմարմինն Տեառն։ 30Վասն այնորիկ իսկ են ի ձեզ բազում հիւանդք եւ ախտաժէտք, եւ շատ եւս այն են որ եւ ննջեցեալքն իսկ իցեն։ 31Զի եթէ զանձինս քննէաք, ապա ոչ դատապարտէաք։ 32Եւ եթէ դատիմք, ի Տեառնէ խրատիմք. զի մի՛ ընդ աշխարհի դատապարտեսցուք։ 33Այսուհետեւ, եղբարք, յորժամ ի մի վայր ժողովիցիք ուտել, միմեանց մնասջիք։ 34Ապա թէ ոք քաղցեալ իցէ, ի տան իւրում կերիցէ, զի մի՛ ի դատապարտութիւն ժողովիցիք։ Բայց զայլ ինչ, յորժամ եկից, յայնժամ պատուիրեցից։