1Տեսէք, որպիսի՛ սէր շնորհեաց մեզ Հայր, զի որդիք Աստուծոյ կոչեսցուք մեք. վասն այսորիկ աշխարհ ոչ ճանաչէ զմեզ, քանզի ոչ ծանեաւ զնա։

ԵԶ.

2Սիրելիք, այժմ որդիք Աստուծոյ եմք, եւ չեւ եւս է յայտ եթէ զինչ լինելոց իցեմք. գիտեմք, զի յորժամ նա յայտնեսցի, նման նմա լինելոց եմք, զի տեսանելոց եմք զնա որպէս եւ էն։ 3Եւ ամենայն որ ունի զայս յոյս յանձին՝ սրբէ զանձն իւր, որպէս եւ նայն սուրբ է։ 4Ամենայն որ զմեղս գործէ, նա եւ զանօրէնութիւն առնէ, եւ ինքն իսկ մեղքն անօրէնութիւն է։ 5Եւ գիտեմք զի նա յայն սակս յայտնեցաւ, զի զմեղս բարձցէ, եւ ի նմա մեղք ոչ են։ 6Ամենայն որ ի նա է հաստատեալ՝ ոչ մեղանչէ. եւ ամենայն որ մեղանչէ՝ ոչ ետես զնա եւ ոչ ծանեաւ զնա։ 7Մանկունք, մի՛ ոք զձեզ խաբեսցէ. որ առնէ զարդարութիւն, արդար է՝ որպէս եւ նայն արդար է։ 8Եւ որ առնէ զմեղս՝ ի Սատանայէ է, զի ի սկզբանէ Սատանայ մեղանչէ. վասն այսորիկ յայտնեցաւ Որդին Աստուծոյ, զի լուծցէ զգործս Սատանայի։ 9Ամենայն որ յԱստուծոյ է ծնեալ՝ մեղս ոչ առնէ, զի սերմն նորա ի նմա մնայ. եւ ոչ կարէ մեղանչել, զի յԱստուծոյ է ծնեալ։ 10Այսուիկ յայտնի են ի միմեանց որդիք Աստուծոյ եւ որդիք Սատանայի։ Ամենայն որ ոչ առնէ զարդարութիւն՝ չէ նա յԱստուծոյ, եւ որ ոչ սիրէ զեղբայր իւր.

ԵԷ.

11զի այս է պատուիրանն զոր լուարուք ի սկզբանէ, զի սիրեսցուք զմիմեանս։ 12Ոչ որպէս Կայէնն ի չարէ անտի էր եւ սպան զեղբայրն իւր. եւ յո՞ր սակս սպան զնա. զի իւր գործքն չար էին, եւ եղբօրն՝ բարի։ 13Եւ մի՛ ինչ զարմանայք, եղբարք, եթէ աշխարհ զձեզ ատեայ։ 14Մեք գիտեմք զի փոխեցաք ի մահուանէ ի կեանս, քանզի սիրեմք զեղբարս. իսկ որ ոչն սիրէ, անդէն ի մահու մնայ։ 15Ամենայն որ ատեայ զեղբայր իւր՝ մարդասպան է, եւ գիտէք, զի ամենայն մարդասպան ոչ ունի զկեանս յաւիտենականս յանձին հաստատեալ։ 16Այսուիկ գիտացաք զսէրն, զի նա զանձն իւր եդ վասն մեր, եւ մեք վասն եղբարց մերոց պարտիմք դնել զանձինս։ 17Որ ունիցի զկեանս ինչ զաշխարհիս, եւ տեսանիցէ զեղբայր իւր կարօտեալ իւիք, եւ փակիցէ զգութս իւր առ ի նմանէ, զիա՞րդ սէրն Աստուծոյ ի նմա իցէ բնակեալ։

ԶԱ.

18Որդեակք, մի՛ բանիւք եւ լեզուօք սիրեսցուք, այլ արդեամբ եւ ճշմարտութեամբ։

19Եւ այսուիկ լիցուք ծանուցեալք եթէ ի ճշմարտութենէ անտի իցեմք, եւ առաջի նորա արասցուք հանդէս սրտից մերոց։ 20Եթէ ստգտանիցեն զմեզ սիրտք մեր, այլ Աստուած մեծ է քան զսիրտս մեր եւ գիտէ զամենայն։ 21Սիրելիք, եթէ սիրտք մեր զմեզ ոչ ստգտանիցեն, համարձակութիւն ունիմք առ Աստուած. 22եւ զոր ինչ հայցեմք՝ առնումք ի նմանէ, զի զպատուիրանս նորա պահեմք, եւ զհաճոյս առաջի նորա առնեմք։ 23Եւ այս է պատուիրան նորա, զի հաւատասցուք յանուն Որդւոյ նորա Յիսուսի Քրիստոսի, եւ սիրեսցուք զմիմեանս, որպէս եւ ետ մեզ պատուէր։ 24Եւ որ պահէ զպատուիրանս նորա՝ ի նմա է հաստատեալ եւ նա ի սմա. եւ յայսմանէ գիտեմք եթէ բնակէ ի մեզ, ի Հոգւոյ անտի զոր ետ մեզ։