1Եւ եղեւ յետ աւուրց բազմաց եւ բան Տեառն եղեւ առ Եղիա յամին երրորդի, եւ ասէ. Երթ եւ երեւեաց Աքաաբու, եւ տաց անձրեւ ի վերայ երեսաց երկրի։ 2Եւ չոգաւ Եղիա երեւել Աքաաբու. եւ սով սաստիկ էր ի Սամարիա։ 3Եւ կոչեաց Աքաաբ զԱբդիու զհազարապետ իւր. եւ Աբդիու երկիւղած էր ի Տեառնէ յոյժ. 4եւ եղեւ ի կոտորել Յեզաբելայ զմարգարէսն Տեառն, ա՛ռ Աբդիու հարեւր այր մարգարէ, եւ թաքոյց զնոսա յիսուն յիսուն յայրի, եւ կերակրեաց զնոսա հացիւ եւ ջրով։ 5Եւ ասէ արքայ ցԱբդիու. Եկ շրջեսցուք ընդ երկիրդ առ ամենայն աղբերբք ջրոց եւ առ հեղեղատօք, թերեւս գտցուք խոտ եւ ապրեցուսցուք զձիս եւ զջորիս, եւ ոչ սատակեսցին յանասնոց։ 6Եւ բաժանեաց իւրեանց զճանապարհն շրջել՝՝. Աքաաբ գնաց ընդ մի ճանապարհ միայն, եւ Աբդիու գնաց ընդ այլ ճանապարհ միայն։

7Եւ էր Աբդիու ի ճանապարհին, եւ եկն ել Եղիա ընդ առաջ նորա միայն, եւ աճապարեաց Աբդիու անկաւ ի վերայ երեսաց իւրոց եւ ասէ. Եթէ դո՞ւ իցես տէր իմ Եղիա։ 8Եւ ասէ Եղիա. Ես եմ. երթ ասա ցտէր քո եթէ՝ Ահաւասիկ Եղիա։ 9Եւ ասէ Աբդիու. Զի՞նչ մեղայ, զի մատնես զծառայ քո ի ձեռս Աքաաբու սպանանել զիս։ 10Կենդանի է Տէր Աստուած քո, եթէ իցէ ազգ կամ թագաւորութիւն ուր ոչ առաքեաց Տէր իմ խնդրել զքեզ. եւ ասեն թէ՝ Չէ ուրեք. եւ այրեաց զթագաւորութիւնն եւ զաշխարհ նորա՝՝ զի ոչ եգիտ զքեզ։ 11Եւ արդ դու ասես, թէ՝ Երթ եւ պատմեա տեառն քում թէ՝ Ահաւասիկ Եղիա. 12եւ եղիցի եթէ ես երթայցեմ ի քէն, եւ Հոգի Տեառն առնուցու զքեզ յերկիր զոր ոչ գիտիցեմ, եւ մտանիցեմ պատմել Աքաաբու, եւ ոչ գտանիցէ զքեզ, եւ սպանանիցէ զիս. եւ ծառայ քո երկիւղած է ի Տեառնէ ի մանկութենէ իւրմէ։ 13Եւ ո՞չ պատմեցաւ տեառն իմում զոր ինչ արարի ես ի կոտորել Յեզաբելայ զմարգարէսն Տեառն. թաքուցի ի մարգարէիցն Տեառն հարեւր այր՝ յիսուն յիսուն այր յայրի, եւ կերակրեցի զնոսա հացիւ եւ ջրով։ 14Եւ արդ դու ասես ցիս. Երթ եւ ասա տեառն քում թէ՝ Ահաւասիկ Եղիա, եւ սպանանիցէ զիս։ 15Եւ ասէ Եղիա. Կենդանի է Տէր զօրութեանց, որոյ կացի առաջի նորա, զի այսօր երեւեցայց նմա։

16Եւ գնաց Աբդիու ընդ առաջ Աքաաբու եւ պատմեաց նմա. եւ ընթացաւ Աքաաբ եւ գնաց ընդ առաջ Եղիայի։ 17Եւ եղեւ իբրեւ ետես Աքաաբ զԵղիա, ասէ Աքաաբ ցԵղիա, եթէ՝ Դո՞ւ իցես խանգարիչն Իսրայելի։ 18Եւ ասէ Եղիա. Ես ոչ խանգարեմ զԻսրայէլ, այլ դու եւ տուն հօր քո, ի թողուլ ձեր զՏէր Աստուած ձեր՝՝ եւ երթալ զհետ Բահաղիմայցն։ 19Եւ արդ առաքեա ժողովեա առ իս զամենայն Իսրայէլ ի լեառն Կարմեղոս, եւ զմարգարէսն Բահաղու զչորեքհարեւր եւ զյիսուն, եւ զմարգարէսն ամօթոյ զչորեքհարեւր եւ զյիսուն,՝՝ եւ զմարգարէսն անտառաց զչորեքհարեւր, որ ուտեն զսեղանն Յեզաբելայ։ 20Եւ առաքեաց Աքաաբ ընդ ամենայն Իսրայէլ, եւ ժողովեաց զմարգարէսն ի լեառնն Կարմեղոս։

21Եւ մերձեցոյց Եղիա զամենայն՝՝ ժողովուրդն, եւ ասէ ցնոսա Եղիա. Մինչեւ ցե՞րբ կաղայք յերկուս հետս. եթէ Տէր է Աստուած, երթայք զհետ նորա, եւ եթէ Բահաղն իցէ, երթայք զհետ նորա։ Եւ ոչ ետ ժողովուրդն նմա պատասխանի։ 22Եւ ասէ Եղիա ցժողովուրդն. Ես մնացեալ եմ մարգարէ Տեառն միայն, եւ մարգարէք Բահաղու արք չորքհարեւր եւ յիսուն եւ մարգարէք անտառին՝ չորեքհարեւր՝՝։ 23Տացեն մեզ երկուս եզինս, եւ ընտրեսցեն իւրեանց զմին, եւ յօշեսցեն եւ դիցեն ի վերայ փայտից, եւ հուր մի՛ դիցեն. եւ ես արարից զմեւս եզնն, եւ եդից ի վերայ փայտից, եւ հուր ոչ մատուցից։ 24Եւ կարդասջիք զանուն աստուածոցն ձերոց, եւ ես կոչեցից զանուն Տեառն Աստուծոյ իմոյ՝՝. եւ եղիցի աստուած որ լուիցէ հրով՝ նա է Աստուած։ Պատասխանի ետուն ամենայն ժողովուրդն եւ ասեն. Բարի է բանդ զոր խօսեցար՝՝։ 25Եւ ասէ Եղիա ցմարգարէսն ամօթոյ. Ընտրեցէք դուք ձեզ զուարակ մի, եւ արարէք յառաջագոյն, քանզի դուք բազում էք. եւ կարդացէք զանուն աստուածոցն ձերոց. եւ հուր մի՛ դնէք ի վերայ։ 26Եւ առին զզուարակն զոր ետ նոցա, եւ արարին. եւ կարդացին զանուն Բահաղու յայգուէ մինչեւ ցհասարակ օր. եւ ասէին. Լուր մեզ, Բահաղ, լուր մեզ։՝՝ Եւ ոչ գոյր բարբառ եւ ոչ ունկնդրութիւն. եւ ընթանային շուրջ զսեղանովն զոր արարին։ 27Եւ եղեւ ի մէջօրէին եւ այպանեաց զնոսա Եղիա Թեզբացի եւ ասէ. Մեծաձայն կարդացէք, զի աստուած է, թերեւս զբօսանք ինչ իցեն նմա, եւ միանգամայն թերեւս առնիցէ հրաման՝՝, կամ թէ ի քուն իցէ եւ յառնիցէ։ 28Եւ կարդային մեծաձայն, եւ ցտէին ըստ օրինի իւրեանց սրով եւ գեղարդեամբք մինչեւ ցհեղուլ արեան ի վերայ նոցա։ 29Եւ եղեւ իբրեւ մերձեցան յընդերեկսն, եւ մարգարէանային մինչեւ ցժամանակ մատուցանելոյ զոհին, եւ ոչ գոյր ձայն. եւ խօսեցաւ Եղիա Թեզբացի ընդ մարգարէս գարշելեացն եւ ասէ. Ի բաց կացէք, արդ ես արարից զողջակէզն իմ։ Եւ ի բաց կացին եւ գնացին՝՝։

30Եւ ասէ Եղիա ցժողովուրդն. Մատերուք առ իս։ Եւ մատեան ամենայն ժողովուրդն առ նա. եւ ողջացոյց զսեղանն Տեառն զկործանեալ։ 31Եւ ա՛ռ Եղիա երկոտասան քար ըստ թուոյ ցեղիցն Իսրայելի, որպէս խօսեցաւ Տէր ընդ նմա եւ ասէ. Իսրայէլ եղիցի անուն քո։ 32Եւ շինեաց զքարինսն յանուն Տեառն, եւ արար ծով որ տանէր երկուց գրուաց սերմն շուրջ զսեղանովն։ 33Եւ եդէզ զշերտսն ի վերայ սեղանոյն զոր արար՝՝, եւ յօշեաց զողջակէզն եւ եդէզ ի վերայ շերտիցն եւ եդէզ ի վերայ սեղանոյն՝՝. 34եւ ասէ. Առէք ինձ չորս սափորս ջրոյ, եւ հեղէք ի վերայ ողջակիզիդ եւ ի վերայ շերտիցդ։ Եւ ասէ. Կրկնեցէք։ Եւ կրկնեցին։ Եւ ասէ. Երեքկնեցէք։ Եւ երեքկնեցին։ 35Եւ գնայր ջուրն շուրջ զսեղանովն, եւ զծովն լցին ջրով։

36Եւ եղեւ ի ժամու մատուցանելոյ պատարագին աղաղակեաց Եղիա յերկինս, եւ ասէ. Տէր Աստուած Աբրահամու եւ Իսահակայ եւ Իսրայելի, այսօր ծանիցեն եթէ դու ես Տէր Աստուած Իսրայելի, եւ ես ծառայ քո. եւ ես արարի՝՝ զգործս զայսոսիկ. 37լուր ինձ, Տէր, լուր ինձ հրով. եւ ծանիցէ ժողովուրդս թէ դու ես Տէր Աստուած, եւ դու դարձուցեր զսիրտ ժողովրդեանս այսորիկ յետս։ 38Եւ անկաւ հուր ի Տեառնէ յերկնից, եւ եկեր զողջակէզսն եւ զշերտսն, եւ զհողն եւ զջուրն որ ի ծովուն լափեաց հուրն։ 39Իբրեւ ետես ամենայն ժողովուրդն, անկան ի վերայ երեսաց իւրեանց եւ ասեն. Արդարեւ Տէր, նա է Աստուած, Տէր, նա է Աստուած։ 40Եւ ասէ Եղիա ցժողովուրդն. Կալարուք զմարգարէսն Բահաղու, եւ մի՛ ոք ապրեսցի ի նոցանէ։ Եւ կալան զնոսա. եւ իջոյց զնոսա Եղիա ի հեղեղատն Կիսոնի եւ կոտորեաց զնոսա անդ։

41Եւ ասէ Եղիա ցԱքաաբ. Ել, կեր եւ արբ, զի ոտնաձայն անձրեւի է։ 42Եւ ել Աքաաբ ուտել եւ ըմպել. եւ Եղիա ել ի գլուխ լերինն Կարմեղայ, եւ խոնարհեցաւ յերկիր, եւ եդ զերեսս իւր ի մէջ ծնգաց իւրոց. 43եւ ասէ ցպատանեակն իւր. Ել եւ հայեաց ընդ ճանապարհ ծովու։ Եւ ել եւ հայեցաւ պատանեակն, եւ ասէ. Ոչ ինչ է։ Եւ ասէ Եղիա. Աղէ դու դարձիր եւթն անգամ։ 44Եւ դարձաւ պատանեակն եւթն անգամ. եւ եղեւ յետ եւթներորդում նուագին, եւ ահա ամպ մի փոքրիկ իբրեւ զթաթ առն հանէր ջուր՝՝. եւ ասէ. Ել եւ ասա ցԱքաաբ. Լծեա զկառս քո եւ էջ, գուցէ հասանիցէ քեզ անձրեւ։ 45Եւ եղեւ մինչ նա այսր եւ անդր դառնայր, երկինք մթացան ամպովք եւ հողմով, եւ եղեւ անձրեւ մեծ. եւ լայր եւ երթայր Աքաաբ յԵզրայէլ։ 46Եւ ձեռն Տեառն եղեւ ի վերայ Եղիայի. եւ պնդեաց զմէջ իւր եւ ընթացաւ առաջի Աքաաբու, մինչեւ մտանել յԵզրայէլ։