1Եւ ի հաստատել թագաւորութեանն Սողոմոնի՝՝ խնամութիւն արար Սողոմոն ընդ փարաւոնի արքային Եգիպտացւոց, եւ ա՛ռ զդուստր նորա եւ ած ի քաղաք Դաւթի, մինչեւ կատարեաց շինել զտուն իւր եւ զտուն Տեառն եւ զպարիսպն Երուսաղեմի շուրջանակի։ 2Սակայն ժողովուրդն արկանէին խունկս՝՝ ի վերայ բարձանց, զի ոչ շինեցաւ տուն անուան Տեառն մինչեւ ցաւուրսն ցայնոսիկ։

3Եւ սիրեաց Սողոմոն զՏէր գնալ ըստ հրամանաց Դաւթի հօր իւրոյ, բայց ի բարձունս եւ նա զոհէր եւ արկանէր խունկս։ 4Եւ յարեաւ գնաց արքայ ի Գաբաւոն զոհել անդ, զի նա առաւել բարձրագոյն եւ մեծ էր. հազար ողջակէզ եհան Սողոմոն ի վերայ սեղանոյն այնորիկ։ 5Ի Գաբաւոն երեւեցաւ Տէր Սողոմոնի ի քուն գիշերոյ, եւ ասէ Տէր ցՍողոմոն. Խնդրեա դու քեզ խնդիր ինչ՝՝։ 6Եւ ասէ Սողոմոն. Դու արարեր ողորմութիւն մեծ ընդ Դաւթի հօր իմոյ, որպէս եւ շրջեցաւ առաջի քո ճշմարտութեամբ եւ արդարութեամբ եւ ուղղութեամբ սրտի ընդ քեզ. եւ պահեցեր նմա զողորմութիւնս զայս մեծ՝ տալ որդւոյ նորա նստել յաթոռ նորա որպէս եւ յաւուր յայսմիկ։ 7Եւ արդ, Տէր Աստուած իմ, դու ետուր զծառայ քո փոխանակ Դաւթի հօր իմոյ, եւ ես եմ մանուկ փոքր եւ ոչ գիտեմ զել եւ զմուտ իմ. 8եւ ծառայ քո ի մէջ ժողովրդեան քո է զոր ընտրեցեր ժողովուրդ քո՝ բազում, անթիւ եւ անհամար ի բազմութենէ։ 9Եւ տացես ծառայի քում սիրտ լսելոյ եւ դատելոյ զժողովուրդ քո արդարութեամբ, խելամուտ լինել ի մէջ բարւոյ եւ չարի. քանզի ո՞ կարիցէ դատել զայս ժողովուրդ քո զծանր։ 10Եւ հաճոյ թուեցաւ բանն առաջի Տեառն, զի խնդրեաց Սողոմոն զայն բան։ 11Եւ ասէ ցնա Տէր. Փոխանակ զի խնդրեցեր յինէն զբանդ զայդ, եւ ոչ խնդրեցեր քեզ աւուրս բազումս, եւ ոչ խնդրեցեր քեզ մեծութիւն, եւ ոչ խնդրեցեր զանձինս թշնամեաց քոց, այլ խնդրեցեր դու քեզ խելամուտ լինել լսելոյ զիրաւունս, 12ահա արարի ըստ բանիդ քում, ահա ետու քեզ սիրտ իմաստուն եւ հանճարեղ. իբրեւ զքեզ ոչ ոք եղեւ յառաջ քան զքեզ, եւ յետ քո ոչ ոք յարիցէ նմանօղ քեզ։ 13Եւ զոր ոչ եւս խնդրեցեր՝ ետու քեզ, զմեծութիւն եւ զփառս, որպէս ոչ ոք եղեւ նման քեզ ի թագաւորս զամենայն աւուրս քո։ 14Եւ եթէ գնասցես ի ճանապարհս իմ պահել զհրամանս իմ եւ զպատուիրանս իմ որպէս եւ գնաց Դաւիթ հայր քո, եւ բազմացուցից զաւուրս քո։ 15Եւ զարթեաւ Սողոմոն եւ ահա երազ էր. եւ յարեաւ եկն յԵրուսաղէմ, եւ եկաց առաջի սեղանոյն յանդիման տապանակի ուխտին Տեառն ի Սիոն. եւ մատոյց ողջակէզս եւ արար խաղաղականս, եւ արար խրախութիւն մեծ իւր եւ՝՝ ամենայն ծառայից իւրոց։

16Յայնժամ երեւեցան երկու կանայք պոռնիկք՝ արքայի, եւ կացին առաջի նորա։ 17Եւ ասէ մի կինն. Յիս տէր իմ. ես եւ կինս այս էաք ի միում տան, եւ ծնայ ի տանն. 18եւ եղեւ յաւուրն երրորդի ծնաւ եւ կինս այս. եւ մեք առանձինն էաք, եւ ոչ ոք գոյր ընդ մեզ ի տանն՝ բաց ի մէնջ յերկոցունց ի տանն։ 19Եւ մեռաւ որդի սորա ի գիշերի, քանզի ննջեաց ի վերայ նորա. 20եւ յարեաւ ի հասարակ գիշերի, եւ առ զմանուկն իմ ի գրկաց իմոց. եւ աղախին քո ի քուն էր. եւ ննջեցոյց զնա ի ծոց իւրում. եւ զորդին իւր զմեռեալն ննջեցոյց ի ծոց իմում։ 21Եւ յարեայ ընդ առաւօտն դիեցուցանել զորդին իմ, եւ նա էր մեռեալ. եւ հայեցայ ընդ նա այգունն, եւ ահա չէր որդին իմ զոր ծնայ։ 22Եւ ասէ մեւս կինն. Ոչ, այլ որդի քո է մեռեալն, եւ որդի իմ կենդանին։ Եւ մեւսն եւս ասէր. Այլ որդի իմ կենդանին, եւ որդի քո մեռեալն. եւ խօսեցան առաջի արքայի։ 23Եւ ասէ ցնոսա արքայ. Դու ասես թէ՝՝ Այս որդի իմ է որ կենդանիս է, եւ որդի դորա մեռեալն. եւ դու ասես՝՝. Ոչ, այլ որդին քո մեռեալն, եւ որդին իմ կենդանին։ 24Եւ ասէ արքայ. Առէք առ իս զսուրն։ Եւ բերին զսուրն առաջի արքայի։ 25Եւ ասէ արքայ. Կտրեցէք զմանուկն զստնդիաց զկենդանի՝ յերկուս, եւ տուք զկէսն նորա դմա, եւ զկէսն նորա նմա։ 26Եւ պատասխանի ետ կինն որոյ որդին կենդանի էր, եւ ասէ ցարքայ, քանզի խռովեցան աղիք նորա ի վերայ որդւոյն իւրոյ, եւ ասէ. Յիս տէր, տուք նմա զմանուկն կենդանի, եւ մահու մի՛ սպանանէք զնա։ Եւ մեւսն ասէր. Մի՛ իմ լիցի՝ եւ մի՛ դորա, կտրեցէք ընդ մէջ։ 27Պատասխանի ետ արքայ եւ ասէ. Տուք դմա զմանուկն կենդանի, որ ասաց թէ՝ Տուք զդա նմա՝՝ եւ մահու մի՛ սպանանէք զդա. նա է մայր դորա։ 28Եւ լուաւ ամենայն Իսրայէլ զդատաստանն զոր դատեցաւ արքայ, եւ զահի հարան յերեսաց արքայի. զի տեսին թէ իմաստութիւն Աստուծոյ է ի նմա առնել իրաւունս։