Ա Պետրոս
2
ԳԱ.
1Ի բաց թօթափել այսուհետեւ զամենայն չարութիւն եւ զամենայն նենգութիւն եւ զկեղծաւորութիւնս եւ զնախանձ եւ զամենայն չարախօսութիւն, 2իբրեւ զարդի ծնեալ մանկունս խօսուն եւ անխարդախ կաթինն փափաքիցէք, զի նովաւ աճիցէք ի փրկութիւն, 3եթէ ճաշակիցէք զի քաղցր է Տէր. 4առ որ մատուցեալ, ի Վէմն կենդանի, որ թէպէտ ի մարդկանէ անարգեալ, այլ առ ի յԱստուծոյ ընտրեալ եւ պատուական է. 5եւ դուք իբրեւ զվէմս կենդանիս շինիք տաճար հոգեւոր, յանարատ քահանայութիւն, մատուցանել զհոգեւորն պատարագս հաճոյս Աստուծոյ ի ձեռն Յիսուսի Քրիստոսի։ 6Քանզի կայ իսկ ի գրի եթէ՝ Ահաւասիկ դնեմ ի Սիովն վէմ ընտիր, գլուխ անկեան պատուական, եւ որ ի նա հաւատասցէ՝ մի՛ ամաչեսցէ։ 7Ձեզ այսուհետեւ հաւատացելոցդ՝ վէմ պատուական, իսկ անհաւատիցն՝ վէմն զոր անարգեցին շինողքն, նա եղեւ գլուխ անկեան. 8եւ վէմ գլորման եւ վէմ գայթակղութեան, որ գայթակղին ապստամբեալք ի բանէն յոր եւ եդան։ 9Այլ դուք ազգ էք ընտիր, թագաւորութիւն, քահանայութիւն՝՝, ազգ սուրբ, ժողովուրդ սեպհական, որպէս զի զձեր առաքինութիւնսն նուիրիցէք այնմ, որ՝՝ զձեզ ի խաւարէն կոչեաց յիւր սքանչելի լոյսն։ 10Որք երբեմն չժողովուրդ, բայց արդ ժողովուրդ Աստուծոյ. որք չողորմեալք, այժմ ողորմութիւն գտէք։
11Սիրելիք, աղաչեմ իբրեւ զպանդուխտս եւ զնժդեհս ի բաց մերժել ի մարմնաւոր ցանկութեանցն որ զինուորին ընդդէմ ոգւոց, 12զվարս ձեր ի մէջ հեթանոսաց պարկեշտս ցուցանել, զի որով բամբասիցեն զձեզ իբրեւ զչարագործս, ի բարւոք գործոցն ձերոց դիտեալ՝ փառաւոր առնիցեն զԱստուած յաւուրն այցելութեան։
ԳԲ.
13Հնազանդ լերուք ամենայն մարդկեղէն ստեղծուածոյ վասն Տեառն, եթէ թագաւորի՝ իբրեւ առաւել ումեք, 14եթէ դատաւորաց՝ իբրեւ ի նմանէ առաքելոց ի վրէժխնդրութիւն չարագործացն եւ ի գովութիւն բարեգործացն։ 15Զի այսպէս են կամք Աստուծոյ, բարեգործացն պապանձեցուցանել զանզգամ մարդոց զանգիտութիւն. 16իբրեւ զազատս լինել, եւ մի՛ իբրեւ պատրուակ չարութեան ունել զազատութիւնն, այլ իբրեւ Աստուծոյ ծառայք։ 17Զամենեսեան պատուեցէք. զեղբայրսիրութիւն սիրեցէք. յԱստուծոյ երկերուք. զթագաւորս պատուեցէք։
18Ծառայք հնազանդ լինել յամենայնի երկիւղիւ տերանց, ոչ միայն բարերարացն եւ հեզոցն, այլ եւ կամակորացն։ 19Զի այս՝ շնորհք յԱստուծոյ են, եթէ բարւոք ինչ մտօք տանիցի ոք վշտաց՝՝ յանիրաւի։ 20Քանզի զի՞նչ երախտիք իցեն, եթէ յորժամ մեղանչիցէք՝ տանջիցիք եւ համբերիցէք. այլ եթէ բարիս գործիցէք, չարչարիցիք եւ համբերիցէք, այն շնորհք յԱստուծոյ են՝՝։ 21Քանզի ի դոյն իսկ կոչեցարուք, զի եւ Քրիստոս վասն ձեր մեռաւ, եւ ձեզ եթող օրինակ՝ զի զհետ երթայցէք հետոց նորա. 22որ ոչն արար մեղս եւ ոչ գտաւ նենգութիւն ի բերան նորա. 23որ բամբասեալ, եւ ոչ փոխարէն բամբասէր. չարչարեալ, եւ ոչ պահէր սպառնալիս, բայց իրաւամբք մատնէր դատաւորին՝՝. 24որ զմեր մեղսն իւրով մարմնովն վերացոյց ի խաչափայտն, զի լիցուք զերծեալք ի մեղաց անտի, եւ իցեմք արդարութեանն կենակիցք. որոյ վիրօքն բժշկեցայք։ 25Քանզի էիք իբրեւ զոչխարս մոլորեալս, այլ այժմ դարձարուք առ Հովիւն եւ Տեսուչ ոգւոց ձերոց։
Գրաբար, 1895 · HYGRB1895