1Եւ այր մի էր յԱրիմաթեմայ, ի Սիբայ՝ ի լեռնէ Եփրեմի, եւ անուն նորա Եղկանա, որդի Յերեմիելի, որդւոյ Հեղեայ, որդւոյ Թովկեայ, ի Նասիբ Եփրեմի՝՝։ 2Եւ էին նորա երկու կանայք. անուն միումն Աննա, եւ անուն երկրորդին՝ Փեննանա. եւ էին Փեննանայի որդիք եւ Աննայի ոչ գոյր որդի։ 3Եւ ելանէր այրն աւուրց յաւուրս ի քաղաքէ իւրմէ յԱրիմաթեմայ՝ երկիր պագանել, եւ զոհել Տեառն Աստուծոյ զօրութեանց ի Սելով. եւ անդ Հեղի եւ՝՝ երկու որդիք նորա Ոփնի եւ Փենեէս՝ քահանայք Տեառն։ 4Եւ եղեւ օր մի եւ զոհեաց Եղկանա, եւ ետ Փեննանայի կնոջ իւրում եւ ուստերաց նորա եւ դստերաց նորա մասունս. 5եւ Աննայի ետ մասն մի զի ոչ գոյր նորա որդի. բայց զԱննա սիրէր Եղկանա առաւել քան զՓեննանա, եւ՝՝ Տէր փակեաց զարգանդ նորա. 6զի ոչ ետ նմա որդի՝ ըստ նեղութեան իւրում եւ ըստ տրտմութեան անձին իւրոյ. եւ տրտմեալ էր վասն այնորիկ՝՝. զի փակեաց Տէր զարգանդ նորա առ ի չտալոյ նմա որդի՝՝։ 7Եւ այնպէս առնէր ամի ամի յելանել նորա ի տուն Տեառն. եւ տրտմէր եւ լայր եւ ոչ ուտէր։ 8Եւ ասէ ցնա Եղկանա այր իւր. Աննա։ Եւ ասէ ցնա. Աւասիկ եմ, տէր։ Եւ ասէ ցնա. Զի՞ է քեզ զի՝՝ լաս, եւ ընդէ՞ր ոչ ուտես, եւ ընդէ՞ր հարկանէ զքեզ սիրտ քո. ո՞չ լաւ եմ ես քեզ քան զտասն որդի։

9Եւ յարեաւ Աննա յետ ուտելոյ նորա ի Սելով, եւ եկաց առաջի Տեառն.՝՝ եւ Հեղի քահանայ նստէր աթոռով առ սեամս տաճարին Տեառն։ 10Եւ նա ցաւագին անձամբ եկաց յաղօթս առ Տէր, եւ ելաց լալով եւ ասէ. 11Ադոնայ Տէր՝՝, Ելովէ Սաբաւովթ, եթէ հայելով հայեսցիս ի տառապանս աղախնոյ քո, եւ յիշեսցես զիս, եւ տացես աղախնոյ քում զաւակ առն, տաց զնա նուէր առաջի քո մինչեւ ցօր մահուան իւրոյ. եւ գինի եւ արբեցութիւն մի՛ արբցէ, եւ՝՝ երկաթ մի՛ ելցէ ի գլուխ նորա։ 12Եւ եղեւ իբրեւ յաճախեաց կալ յաղօթս առաջի Տեառն, եւ Հեղի քահանայ միտ դնէր բերանոյ նորա։ 13Եւ նա խօսէր ի սրտի իւրում, եւ շրթունք իւր շարժէին, եւ բարբառ իւր ոչ լինէր լսելի. եւ լուաւ նմա Տէր.՝՝ եւ համարեցաւ զնա Հեղի արբեալ. 14եւ ասէ ցնա պատանեակն Հեղեայ՝՝. Մինչեւ յե՞րբ կայցես յարբեցութեան, թափեա ի քէն զգինիդ քո, եւ գնա յերեսաց Տեառն։՝՝ 15Եւ պատասխանի ետ Աննա եւ ասէ. Ոչ այդպէս, տէր. այլ կին վշտագնեալ եմ ես ոգւով, եւ գինի եւ արբեցութիւն ոչ է իմ արբեալ. եւ հեղում զանձն իմ առաջի Տեառն։ 16Մի՛ համարիր զաղախին քո դուստր ժանտ, զի ի բազում տրտմութենէ եւ ի տխրութենէ իմմէ վարանեալ կամ մինչեւ ցայժմ։ 17Ետ նմա պատասխանի Հեղի եւ ասէ. Երթ ի խաղաղութիւն, եւ Աստուած Իսրայելի տացէ քեզ զամենայն խնդրուածս քո զոր խնդրեցեր ի նմանէ։ 18Եւ ասէ Աննա. Եգիտ աղախին քո շնորհս առաջի քո։ Եւ գնաց կինն զճանապարհս իւր, եւ եմուտ ի վանս իւր, եւ կերաւ ընդ առն իւրում եւ խօսեցաւ՝՝, եւ երեսք իւր այլ ոչ եւս տխրեցան։

19Եւ կանխեցին ընդ առաւօտն, երկիր պագին Տեառն, եւ գնացին զճանապարհս իւրեանց. եւ եմուտ Եղկանա ի տուն իւր յԱրիմաթեմ, եւ մերձեցաւ առ Աննա կին իւր՝՝, եւ յիշեաց զնա Տէր։ 20Եւ յղացաւ, եւ եղեւ ի ժամանակի աւուրցն եւ ծնաւ որդի, եւ կոչեաց զանուն նորա Սամուէլ, ասէ. Զի ի Տեառնէ Աստուծոյ զօրութեանց՝՝ խնդրեցի զսա։ 21Եւ ել այրն Եղկանա եւ ամենայն տուն նորա զոհել ի Սելով զզոհ աւուրցն. եւ զուխտս իւր եւ զամենայն տասանորդս իւր տարաւ՝՝։ 22Եւ Աննա ոչ ել ընդ նմա. զի ասաց ցայր իւր, թէ՝ Մինչեւ ելցէ անդր մանուկս յորժամ հատուցից զսա ի ստենէ՝՝, եւ յանդիման լիցի առաջի Տեառն, եւ նստցի անդ մինչեւ ցյաւիտեան։ 23Եւ ասէ ցնա Եղկանա այր իւր. Արա որ ինչ բարի թուի առաջի աչաց քոց. նիստ աստէն մինչեւ հատուսցես զդա ի ստենէ. եւ Տէր հաստատեսցէ որ ինչ ել ի բերանոյ քումմէ՝՝։ Եւ նստաւ կինն եւ սնոյց զորդին իւր՝ մինչեւ հատոյց զնա ի ստենէ։

24Եւ ել ընդ նմա ի Սելով երեմենեաւ զուարակաւ, եւ պանիւք՝՝ եւ արդուաւ նաշհոյ եւ սափորով գինւոյ. եւ մտին ի տուն Տեառն ի Սելով, եւ մանուկն ընդ նոսա, եւ մատուցին առաջի Տեառն. 25եւ սպան հայրն նորա զզոհն՝ զոր առնէր աւուրց յաւուրս Տեառն։ Եւ մատոյց զմանուկն, եւ սպան զզուարակն վասն փրկութեան մանկանն։ Եւ մատոյց Աննա մայր մանկանն՝՝ զմանուկն առ Հեղի։ 26Եւ ասէ. Յիս տէր իմ, կենդանի է անձն քո, ես այն կին եմ՝ որ կացի առաջի քո ընդ քեզ՝ կալ յաղօթս առ Տէր 27վասն մանկանս այսորիկ. եւ՝՝ ետ Տէր զխնդրուածս իմ, զոր խնդրեցի ի նմանէ։ 28Եւ տամ զդա փոխ Տեառն զամենայն աւուրս որչափ եւ կեցցէ. եւ եղիցի դա փոխ Տեառն։ Եւ պագին երկիր՝՝ անդ Տեառն։