1Եւ ժողովեցին այլազգիքն զբանակս իւրեանց ի պատերազմ, եւ գումարեցան ի Սոկքով Հրէաստանի. եւ բանակեցան ընդ Սոկքով եւ ընդ Ազեկայ յԱփեսդոմին։ 2Եւ Սաւուղ եւ արք Իսրայելի ժողովեցան եւ նոքա ի հովիտսն՝՝, եւ ճակատեցան ի պատերազմ ընդդէմ այլազգեացն։ 3Եւ այլազգիքն կային ի վերայ լերինն յայնմ կողմանէ, եւ Իսրայէլ կայր ի վերայ լերինն յայսմ կողմանէ, եւ հովիտն ի մէջ նոցա։ 4Եւ ել այր զօրաւոր ի ճակատէ այլազգեացն, Գողիադ անուն նորա ի Գեթայ. բարձրութիւն նորա վեց կանգուն եւ թզաւ, 5եւ սաղաւարտ ի գլուխ նորա, եւ զրահս վերտս զգեցեալ. եւ կշիռ զրահից նորա հինգ հազար սիկղ պղնձւոյ եւ երկաթոյ՝՝։ 6Եւ սռնապանք պղնձիք ի վերայ բարձից նորա, եւ վահան պղնձի ի վերայ թիկանց նորա։ 7Եւ բուն գեղարդեան նորա իբրեւ զստորի ոստայնանկաց, եւ տէգ նորա ի վեց հարեւր սկեղէ երկաթոյ. եւ զինակիր նորա առաջի նորա երթայր։ 8Եկն եկաց, ձայն ետ ի ճակատն Իսրայելի եւ ասէ ցնոսա. Ընդէ՞ր ելանէք ճակատել ի պատերազմ ընդդէմ մեր՝՝. ո՞չ ապաքէն ես այլազգի եմ, եւ դուք Եբրայեցիք՝ ծառայք Սաւուղայ. ընտրեցէք դուք ձեզ այր մի, եւ իջցէ առ իս. 9եթէ կարասցէ կռուել ընդ իս եւ հարկանել զիս, եղիցուք մեք ձեզ ի ծառայս. ապա թէ ես յաղթեցից եւ հարից զնա, եղիջիք դուք մեզ ի ծառայս եւ ծառայեսջիք մեզ։ 10Եւ ասէ այլազգին. Ահաւասիկ ես նախատեցի զճակատդ Իսրայելի յաւուր յայսմիկ. տուք այր մի, եւ ես եւ նա մենամարտեսցուք երկոքեան։ 11Իբրեւ լուաւ Սաւուղ եւ ամենայն Իսրայէլ զբանս այլազգւոյն, զահի հարան եւ երկեան յոյժ։

12Եւ էր այր մի որդի առն Եփրաթացւոյ, եւ նա ի Բեթղեհեմէ Յուդայ, եւ անուն նորա Յեսսէ. եւ էին նորա որդիք ութ. եւ այրն յաւուրս Սաւուղայ ծերացեալ հասեալ յարս։ 13Եւ գնացին երեք որդիքն Յեսսեայ մեծագոյնք՝ երթեալ զհետ Սաւուղայ ի պատերազմ. եւ անուանք որդւոց նորա երթելոց ի պատերազմ, Եղիաբ անդրանիկ նորա, եւ երկրորդ նորա Աբինադաբ, եւ երրորդ նորա Սամաա. 14եւ Դաւիթ էր կրտսեր, եւ երեքին մեծագոյնքն երթեալ էին զհետ Սաւուղայ։ 15Եւ Դաւիթ գնացեալ դարձաւ ի Սաւուղայ արածել զոչխարս հօր իւրոյ ի Բեթղեհեմ։ 16Եւ մատուցեալ այլազգւոյն՝ կանխեալ եւ անագանեալ արձանանայր աւուրս քառասուն։

17Եւ ասէ Յեսսէ ցԴաւիթ ցորդի իւր. Առ դու եղբարց քոց զարդու փոխնդոյս այսորիկ, եւ զտասն նկանակս զայսոսիկ, եւ պնդեա ի բանակն եւ տուր եղբարց քոց։ 18Եւ զտասն մաճառակս զկաթին տարցես հազարապետին. եւ տեսցես զողջոյն եղբարց քոց, եւ եթէ պէտք ինչ իցեն նոցա, իմասցիս՝՝։ 19Եւ Սաւուղ եւ ամենայն այր Իսրայելացի էին ի հովիտս Կաղնւոյն, պատերազմեալ ընդ այլազգիսն։

20Եւ կանխեաց Դաւիթ ընդ առաւօտն, եւ եթող զոչխարսն ի տուարածականսն, առ եւ գնաց որպէս եւ հրամայեաց նմա Յեսսէ. եւ եկն ի տափարակն եւ ի զօրն որ ելանէր ի ճակատն, եւ աղաղակեցին ի պատերազմին, 21եւ ճակատեցան Իսրայելացիքն եւ այլազգիքն հանդէպ միմեանց ճակատ առ ճակատ։ 22Եւ եթող Դաւիթ զկարասին յինքենէ ի ձեռն վանապանին, եւ ընթացաւ ի ճակատն, եւ եկն եհարց զողջունէ եղբարցն իւրոց։ 23Եւ մինչդեռ նա խօսէր, ահա այրն Յամինացի ելանէր, Գողիադ անուն նորա, Փղշտացի ի Գեթայ՝ ի ճակատուց այլազգեացն, եւ խօսեցաւ ըստ նմին բանից, եւ լուաւ Դաւիթ։ 24Եւ ամենայն Իսրայէլ ի տեսանել իւրեանց զայրն՝ փախեան յերեսաց նորա, եւ զարհուրեցան յոյժ։ 25Եւ ասէ այր Իսրայելի, եթէ՝ Տեսանէ՞ք զայրն զայն որ ելանէ, զի նախատել ելանէ զԻսրայէլ. եւ եղիցի այր որ սպանանիցէ զնա, մեծացուսցէ զնա արքայ յոյժ մեծութեամբ, եւ զդուստր իւր տացէ նմա կնութեան, եւ զտուն հօր նորա արասցէ ազատ ի մէջ Իսրայելի։ 26Եւ խօսեցաւ Դաւիթ ընդ արսն որ շուրջ կային զնովաւ եւ ասէ. Զի՞նչ առնիցի առն որ հարկանիցէ զայլազգին զայն, եւ բառնայցէ զնախատինս յԻսրայելէ. զի զի՞նչ է այլազգին այն անթլփատ, զի նախատեաց զճակատս Աստուծոյ կենդանւոյ։ 27Եւ խօսեցաւ ընդ նմա ժողովուրդն ըստ նմին բանից եւ ասէ. Այնպէս արասցի առն՝ որ սպանանիցէ զնա։ 28Իբրեւ լուաւ Եղիաբ եղբայր նորա երէց զխօսել նորա ընդ արսն, բարկացաւ սրտմտութեամբ Եղիաբ Դաւթի եւ ասէ. Ընդէ՞ր բնաւ իջեր այսր, եւ յո՞յր ձեռն թողեր զսակաւ ոչխարակսն յանապատի անդ. ես գիտեմ զհպարտութիւն քո եւ զչարութիւն սրտի քո, զի վասն տեսանելոյ զպատերազմս իջեր։ 29Եւ ասէ Դաւիթ. Եւ արդ զի՞նչ արարի. ո՞չ ապաքէն բանք իցեն։ 30Եւ դարձաւ ի նմանէ ի մեւս կողմն եւ խօսեցաւ ըստ նմին բանից. եւ ետ նմա պատասխանի ժողովուրդն ըստ առաջնոյ բանիցն։

31Եւ լու եղեն բանքն զոր խօսեցաւ Դաւիթ, եւ պատմեցին առաջի Սաւուղայ, եւ ա՛ռ զնա առ ինքն։ 32Եւ ասէ Դաւիթ ցՍաւուղ. Մի՛ անկցի սիրտ տեառն իմոյ՝՝ ի վերայ իւր. ծառայ քո երթիցէ եւ մարտիցէ ընդ այլազգւոյն ընդ այնմիկ։ 33Եւ ասէ Սաւուղ ցԴաւիթ. Գուցէ ոչ կարիցես երթալ կռուել ընդ այլազգւոյն. զի դու մանուկ ես, եւ նա այր պատերազմօղ ի մանկութենէ իւրմէ։ 34Եւ ասէ Դաւիթ ցՍաւուղ. Արածէր ծառայ քո զխաշինս հօր իւրոյ, եւ յորժամ գայր առեւծ կամ արջ եւ առնոյր ոչխար ի հօտէ անտի, 35ելանէի զհետ նորա եւ հարկանէի զնա, եւ կորզէի ի բերանոյ նորա. եւ եթէ յառնէր ի վերայ իմ, ունէի զփողից նորա եւ հարկանէի եւ սպանանէի զնա։ 36Զառեւծ եւ զարջ սատակէր ծառայ քո. եւ եղիցի այլազգին անթլփատ իբրեւ զմի ի նոցանէն. եւ արդ ո՞չ երթայց սատակեցից զնա, եւ բարձից այսօր զնախատինս յԻսրայելէ, զի ո՞ ոք է այն անթլփատ որ՝՝ նախատեաց զբանակս Աստուծոյ կենդանւոյ։ 37Եւ ասէ Դաւիթ. Տէր Աստուած որ ապրեցոյց զիս ի ձեռաց առիւծուն, եւ ի ձեռաց արջոյն, նոյն ապրեցուսցէ զիս ի ձեռաց այլազգւոյն անթլփատին այնորիկ։ Եւ ասէ Սաւուղ. Երթ, եւ Տէր եղիցի ընդ քեզ։ 38Եւ զգեցոյց Սաւուղ Դաւթի զվարապանակս իւր, եւ սաղաւարտ պղնձի ի գլուխ նորա, եւ ագոյց նմա զրահս։ 39Եւ ած Դաւիթ զսուսեր իւր ի վերայ վարապանակացն. եւ գթեաց ի գնալն մի անգամ եւ երկիցս՝՝, եւ ասէ Դաւիթ ցՍաւուղ. Ոչ կարեմ երթալ սոքօք, զի չեմ հմուտ։ Եւ հանին զայն ի նմանէ՝՝։

40Եւ ա՛ռ զցուպն իւր ի ձեռին իւրում, եւ ընտրեաց իւր հինգ քարինս ողորկս ի հեղեղատէն, եւ եդ զնոսա ի հովուական մախաղին յոր սովոր էր զքարն ժողովել՝՝, եւ զպարսն ի ձեռին իւրում. եւ մերձեցաւ առ այրն այլազգի։ 41Եւ գնայր գայր այլազգին եւ մերձենայր առ Դաւիթ. եւ այր վահանակիր առաջի նորա։ 42Իբրեւ հայեցաւ այլազգին եւ ետես զԴաւիթ, արհամարհեաց զնա. զի էր պատանեակ, խարտեաշ եւ աչօք գեղեցիկ՝՝։ 43Եւ ասէ այլազգին ցԴաւիթ. Զիա՞րդ. շո՞ւն եմ ես զի ցպով եւ քարամբք գաս ի վերայ իմ։ Եւ ասէ Դաւիթ. Նա եւ վատթար եւս ես քան զշուն՝՝։ Եւ նզովեաց այլազգին զԴաւիթ դիօքն իւրովք։ 44Եւ ասէ այլազգին ցԴաւիթ. Եկ առ իս եւ տաց զմարմին քո թռչնոց երկնից եւ գազանաց երկրի։ 45Եւ ասէ Դաւիթ ցայլազգին. Դու գաս ի վերայ իմ սրով եւ գեղարդեամբ եւ ասպարաւ, եւ ես գամ ի վերայ քո անուամբ Տեառն զօրութեանց ճակատուս Իսրայելի զոր նախատեցեր այսօր։ 46Եւ փակեսցէ զքեզ Տէր այսօր ի ձեռս իմ, եւ սպանից զքեզ, եւ առից զգլուխ քո ի քէն. եւ տաց զգէշ քո եւ՝՝ զդիակունս բանակի այլազգեացդ յաւուր յայսմիկ թռչնոց երկնից եւ գազանաց երկրի. եւ ծանիցէ ամենայն երկիր եթէ գոյ Աստուած ի մէջ Իսրայելի. 47եւ ծանիցէ ամենայն եկեղեցիս այս թէ ոչ սրով եւ գեղարդեամբ փրկէ Տէր. զի Տեառն է պատերազմ, եւ մատնեսցէ զձեզ Տէր ի ձեռս մեր։ 48Եւ յարեաւ այլազգին եւ եկն եւ մերձեցաւ ընդդէմ Դաւթի. եւ աճապարեաց Դաւիթ եւ ընթացաւ ի ճակատն ընդդէմ այլազգւոյն։ 49Եւ ձգեաց Դաւիթ զձեռն իւր ի մախաղն, եւ ա՛ռ անտի քար մի, եւ պարսաքարեաց եւ եհար զճակատ այլազգւոյն. եւ եմուտ քարն ընդ սաղաւարտն՝՝ ի ճակատն, եւ անկաւ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր։ 50Եւ զօրացաւ Դաւիթ քան զայլազգին պարսիւքն եւ քարիւն, եւ եհար զայլազգին եւ սպան զնա. եւ սուր չէր ի ձեռին նորա։ 51Եւ ընթացաւ Դաւիթ եւ հարաւ ի վերայ նորա, եւ ա՛ռ զնորին սուսեր, եւ մերկաց զնա ի պատենից իւրոց, եւ սպան զնա եւ եհատ զգլուխ նորա։ Իբրեւ տեսին այլազգիքն թէ մեռաւ զօրաւորն նոցա, փախեան։ 52Եւ յարեան արք Իսրայելի եւ Յուդայ, աղաղակեցին եւ յարձակեցան զհետ նոցա մինչեւ ի մուտս Գեթայ՝՝ եւ մինչեւ ի դրունս Ակկարոնի. եւ անկան վիրաւորք այլազգեացն զճանապարհայնն մինչեւ ցդրունս Գեթայ եւ Ակկարոնի։ 53Եւ դարձան այք Իսրայելի ասպատակեալքն զհետ այլազգեացն, եւ կոխեցին զբանակս նոցա։ 54Եւ ա՛ռ Դաւիթ զգլուխ այլազգւոյն, եւ եբեր զնա յԵրուսաղէմ. եւ զզէն նորա եդ ի վանս իւրում։

55Եւ իբրեւ ետես Սաւուղ զԴաւիթ ելեալ ընդդէմ այլազգւոյն, ասէ ցԱբեններ իշխան զօրուն. Ո՞յր որդի է պատանեակդ այդ, Աբեններ։ Եւ ասէ Աբեններ. Կենդանի է անձն քո, արքայ, թէ գիտիցեմ։ 56Եւ ասէ արքայ. Հարց թէ ո՞յր որդի իցէ պատանեակդ։ 57Եւ իբրեւ դարձաւ Դաւիթ ի հարկանելոյ զայլազգին, առ զնա Աբեններ եւ ած զնա առաջի Սաւուղայ. եւ գլուխ այլազգւոյն ի ձեռին նորա։ 58Եւ ասէ ցնա Սաւուղ. Ո՞յր որդի ես, մանուկ դու։ Եւ ասէ Դաւիթ. Որդի ծառայի քո Յեսսեայ Բեթղեհեմացւոյ։