1Եւ յաղօթս եկաց Աննա եւ ասէ. Հաստատեցաւ սիրտ իմ ի Տէր, եւ բարձրացաւ եղջեւր իմ յԱստուած իմ՝՝. ընդարձակեցաւ բերան իմ ի վերայ թշնամեաց իմոց, ուրախ եղէ ի փրկութեան քում։ 2Զի ոչ գոյ սուրբ իբրեւ զՏէր, եւ ոչ գոյ արդար իբրեւ զԱստուած մեր, եւ ոչ գոյ սուրբ բաց ի քէն՝՝։ 3Մի՛ պարծիք եւ մի՛ խօսիք զամբարտաւանս, եւ մի՛ ելցէ մեծաբանութիւն ի բերանոյ ձերմէ. զի Աստուած գիտութեանց Տէր, եւ Աստուած պատրաստէ զարուեստս իւր՝՝։ 4Աղեղունք հզօրաց տկարացան, եւ տկարք զգեցան զօրութիւն։ 5Լցեալք հացիւ նուաղեցին, եւ քաղցեալք բնակեցան յերկրի. զի՝՝ ամուլն ծնաւ եւթն, եւ բազմածինն նուաղեաց յորդւոց։ 6Տէր մեռուցանէ եւ կեցուցանէ, իջուցանէ ի դժոխս եւ հանէ։ 7Տէր աղքատացուցանէ եւ մեծացուցանէ, խոնարհեցուցանէ եւ բարձրացուցանէ։ 8Կանգնէ յերկրէ զտնանկն, եւ յարուցանէ զաղքատն յաղբեւաց, նստուցանել զնոսա ընդ զօրաւորս ժողովրդեան. եւ աթոռ փառաց ժառանգեցուցանէ նոցա։ 9Տայ զուխտս ուխտաւորի, եւ օրհնեաց զամս արդարոց՝՝. զի ոչ իւրով զօրութեամբ զօրանայ այր հզօր։ 10Տէր տկար առնէ զհակառակորդս իւր, Տէր սուրբ է։ Մի՛ պարծեսցի իմաստունն յիմաստութիւն իւր, եւ մի՛ պարծեսցի հզօրն ի զօրութիւն իւր, եւ մի՛ պարծեսցի մեծատունն ի մեծութիւն իւր. այլ այնու պարծեսցի՝ որ պարծիցին, իմանալ եւ ճանաչել զՏէր, եւ առնել զիրաւունս եւ զարդարութիւն ի մէջ երկրի։ Տէր ել յերկինս եւ որոտաց, եւ ինքն դատի զծագս երկրի, որ արդարն է, տայ զօրութիւն թագաւորաց մերոց՝՝, եւ բարձրացուսցէ զեղջեւր օծելոյ իւրոյ։ 11Եւ թողին զնա անդ առաջի Տեառն, եւ գնացին յԱրիմաթեմ ի տուն իւրեանց։ Եւ մանուկն Սամուէլ կայր ի սպասու երեսաց՝՝ Տեառն առաջի Հեղեայ քահանայի։ 12Եւ որդիքն Հեղեայ քահանայի որդիք ժանտք, եւ ոչ ճանաչէին զՏէր։ 13Եւ իրաւունք քահանային էին առ ի ժողովրդենէն յամենայնէ որ զոհէր. գայր մանուկ քահանային՝ մինչդեռ եփէր միսն, եւ երեքժանի մսահան ի ձեռին իւրում. 14եւ արկանէր զայն յաւազան կամ ի սան մեծ պղնձի՝՝ կամ ի պոյտն, եւ զամենայն որ ինչ գայր ի մսահանն՝ առնոյր իւր քահանայն։ Ըստ այսմ օրինակի առնէին ամենայն Իսրայելի որ գային զոհել ի տուն Տեառն՝՝ ի Սելով։ 15Եւ մինչչեւ ճարպն ճենճերեալ էր, գայր մանուկ քահանային եւ ասէր ցայրն որ զոհէրն. Տուր միս խորովելոյ քահանային, եւ ոչ առնում ի քէն միս եփեալ ի սանէ՝՝։ 16Եւ ասէր այրն որ զոհէր. Ճենճերեսցի նախ ճարպն որպէս օրէն է, եւ ապա առցես քեզ յամենայնէ որոց եւ ցանկասցի անձն քո։ Եւ նա ասէր. Ոչ, բայց եթէ արդ տայցես. եւ եթէ ոչ տաս՝ ուժգին առից։ 17Եւ էին այն մեղք մեծամեծք յոյժ մանկանցն առաջի Տեառն։

18Եւ Սամուէլ մանուկն պաշտէր առաջի Տեառն արկեալ զիւրեւ եփուդ։ 19Եւ կրկնոց փոքրիկ առնէր նմա մայրն իւր, եւ տանէր նմա աւուրց յաւուրս՝՝ յելանել ընդ առն իւրում զոհել զզոհ աւուրցն։ 20Եւ օրհնեաց Հեղի զԵղկանա եւ զկին նորա, եւ ասէ. Հատուսցէ քեզ Տէր զաւակ ի կնոջէդ յայդմանէ փոխանակ փոխոյն զոր ետուր Տեառն։ Եւ գնաց այրն ի տեղի իւր՝՝։ 21Եւ այց արար Տէր Աննայի, եւ յղացաւ եւ ծնաւ եւս երիս ուստերս եւ երիս դստերս. եւ մեծացաւ մանուկն Սամուէլ առաջի Տեառն։

22Եւ Հեղի ծերացեալ էր յոյժ, եւ լսէր զամենայն ինչ զոր առնէին որդիք նորա ընդ որդիսն Իսրայելի, եւ որպէս ննջեցուցանէին զկանայս ուխտաւորս առ դրան խորանին վկայութեան։ 23Եւ ասէ ցնոսա. Ընդէ՞ր առնէք ըստ բանին ըստ այնմիկ, զոր ես լսեմ բանս ի բերանոյ ամենայն ժողովրդեանն Տեառն։ 24Մի՛ որդեակք, զի ոչ է բարւոք լուրն զոր ես լսեմ, առ ի չծառայելոյ ժողովրդեանն Աստուծոյ՝՝։ 25Զի եթէ մեղանչելով մեղանչիցէ այր՝ առն, կացցեն յաղօթս վասն նորա առ Տէր՝՝. եւ եթէ Տեառն մեղանչիցէ, ո՞վ կացցէ յաղօթս վասն նորա։ Եւ ոչ լսէին ձայնի հօրն իւրեանց. զի կամելով կամէր Տէր եղծանել զնոսա։ 26Եւ մանուկն Սամուէլ երթայր եւ մեծանայր, եւ հաճոյ էր Աստուծոյ եւ մարդկան։

27Եւ եկն հրեշտակ Աստուծոյ առ Հեղի եւ ասէ. Այսպէս ասէ Տէր. Յայտնելով յայտնեցայ ամենայն տան հօր քո մինչդեռ էին նոքա յերկրին Եգիպտացւոց ծառայք տան փարաւոնի. 28եւ ընտրեցի զտուն հօր քո յամենայն գաւազանացն Իսրայելի քահանայանալ ինձ, ելանել առ սեղանն իմ, արկանել խունկս եւ կրել զեփուդն առաջի իմ. եւ ետու տան հօր քո զամենայն զառ ի հրոյն որդւոցն Իսրայելի ի կերակուր։ 29Եւ ընդէ՞ր հայեցար ի խունկս իմ եւ ի զոհս իմ ժպիրհ ակամբ՝՝, եւ փառաւորեցեր զորդիսն քո քան զիս, օրհնելով զպտուղ ամենայն զոհիցն Իսրայելի որ է առաջի իմ՝՝։ 30Վասն այդորիկ այսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայելի. Ասացի թէ տուն քո եւ տուն հօր քո շրջեսցին առաջի իմ մինչեւ ցյաւիտեան. եւ արդ ասէ Տէր. Քաւ լիցի ինձ. այլ զփառաւորիչս իմ փառաւորեցից, եւ որ արհամարհէն զիս՝ անարգեսցի։ 31Ահա աւուրք եկեսցեն եւ սատակեցից զզաւակ քո եւ զզաւակ տան հօր քո, եւ մի՛ եղիցի ծեր ի տան քում։ 32Եւ հայեսցիս ստէպ կողկողագին յամենայն բարութիւնս զոր արասցէ Տէր Աստուած Իսրայելի՝՝, եւ մի՛ եղիցի ծեր ի տան քում զամենայն աւուրս։ 33Եւ այր ոչ սատակեցից ի սեղանոյ իմմէ, առ ի սորելոյ աչաց իւրոց եւ մաշելոյ զանձն նորա. եւ ամենայն մնացորդք տան քո անկցին սրով արանց՝՝։ 34Եւ այն նշանակ լիցի քեզ որ եկեսցէ ի վերայ երկոցուն որդւոցն քոց Ոփնեայ եւ Փենեէսի. ի միում աւուր մեռցին երկոքեան։ 35Եւ յարուցից ինձ քահանայ հաւատարիմ, որ զամենայն ինչ որ ի սրտի իմում եւ յանձին իմում արասցէ. եւ շինեցից նմա տուն հաւատարիմ, եւ շրջեսցի առաջի օծելոյ իմոյ զամենայն աւուրս։ 36Եւ եղիցի ամենայն որ մնայցէ ի տան քում, եկեսցէ երկիր պագանել նմա դանգի միոջ արծաթոյ եւ նկանակի միոյ հացի, եւ ասիցէ. Ընկեա զիս ի տեղի մի քահանայութեան քո՝՝, զի կերայց հաց։