1Եւ յարեաւ Դաւիթ անտի եւ նստաւ յանձուկս Գադդայ։ 2Եւ եղեւ իբրեւ դարձաւ Սաւուղ յայլազգեացն, ազդ եղեւ նմա եւ ասեն. Ահաւանիկ Դաւիթ յանապատին Գադդայ է։ 3Եւ առ ընդ իւր՝՝ երիս հազարս արանց ընտրելոց յամենայն Իսրայելէ, եւ գնաց խնդրել զԴաւիթ եւ զարս նորա, հանդէպ Ելիմայ որսոյն եղջերուաց՝՝։ 4Եւ եկն ի պառակս հօտիցն որ առ ճանապարհաւն. եւ անդ էր այր մի, եւ եմուտ Սաւուղ հանգչել. եւ Դաւիթ եւ արք նորա նստէին ի ներքնում այրին։ 5Եւ ասեն արքն Դաւթի ցնա. Ահա այս օր է, զորմէ ասաց Տէր ցքեզ մատնել զթշնամիս քո ի ձեռս քո. եւ արասցես ընդ նա որպէս հաճոյ թուի յաչս քո։ Եւ յարեաւ Դաւիթ եւ եհատ զտտուն լօդկին Սաւուղայ գաղտ։ 6Եւ եղեւ յետ այնորիկ զղջացոյց զԴաւիթ սիրտն իւր, զի եհատ զտտուն լօդկի նորա։ 7Եւ ասէ Դաւիթ ցարս իւր. Քաւ լիցի ինձ ի Տեառնէ, թէ արարից զբանդ զայդ տեառն իմում օծելոյ Տեառն, մխել ի նա զձեռս իմ. զի օծեալ Տեառն է նա։ 8Եւ հաճեաց Դաւիթ զարսն իւր բանիւք, եւ ոչ ետ նոցա յառնել եւ սպանանել զՍաւուղ. եւ Սաւուղ յարեաւ յայրէ անտի եւ էջ ի ճանապարհն։ 9Եւ յարեաւ Դաւիթ զկնի նորա ել յայրէ անտի, եւ աղաղակեաց Դաւիթ զհետ նորա եւ ասէ. Տէր իմ արքայ։ Եւ հայեցաւ Սաւուղ ի թիկունս իւր. եւ անկաւ Դաւիթ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր, եւ եպագ նմա երկիր։ 10Եւ ասէ Դաւիթ ցՍաւուղ. Ընդէ՞ր լսես բանից ժողովրդեանն որ ասեն թէ՝ Դաւիթ խնդրէ զանձն քո։ 11Ահա յաւուր յայսմիկ տեսին աչք քո, ո՛րպէս մատնեաց զքեզ Տէր այսօր ի ձեռս իմ յայրի անդ, եւ ոչ կամեցայ սպանանել՝՝ զքեզ. եւ խնայեցի ի քեզ, եւ ասացի թէ՝ Ոչ ձգեցից զձեռն իմ ի տէր իմ. զի օծեալ Տեառն է նա։ 12Եւ տես, հայր իմ, ահա տտուն լօդկի քո ի ձեռին իմում. ես հատի զտտուն հանդերձի քո, եւ ոչ սպանի զքեզ. եւ ծանիր եւ տես այսօր, զի ոչ գոյ ի ձեռին իմում չարութիւն եւ ոչ արհամարհութիւն եւ ոչ ամպարշտութիւն, եւ ոչ մեղայ ինչ քեզ. եւ դու պաշարես զանձն իմ առնուլ զնա։ 13Դատ արասցէ Տէր ընդ իս եւ ընդ քեզ. եւ առցէ Տէր զվրէժ իմ ի քէն, եւ ձեռն իմ մի՛ եղիցի ի քեզ։ 14Որպէս ասէ հին առասպելն. Յանօրէն ձեռաց ելցէ վնաս, եւ ձեռն իմ մի՛ եղիցի ի քեզ։ 15Եւ արդ զո՞յր հետ ելեալ ես, արքայդ Իսրայելի, եւ զո՞ հալածես. զհետ շան միոյ մեռելոյ եւ զհետ լուոյ միոյ։ 16Եղիցի Տէր դատաւոր եւ իրաւարար ընդ իս եւ ընդ քեզ. տեսցէ Տէր եւ դատեսցի զդատաստանս իմ, եւ արասցէ ինձ իրաւունս ի ձեռաց քոց։

17Եւ եղեւ իբրեւ կատարեաց Դաւիթ խօսել զբանս զայսոսիկ ընդ Սաւուղայ, եւ ասէ Սաւուղ. Այդ քո՞ ձայն իցէ, որդեակ իմ Դաւիթ։ Եւ ամբարձ Սաւուղ զձայն իւր եւ ելաց։ 18Եւ ասէ Սաւուղ ցԴաւիթ. Դու արդար ես քան զիս. զի դու հատուցեր ինձ բարիս, եւ ես հատուցի քեզ չարիս։ 19Եւ դու պատմեցեր ինձ այսօր զոր արարեր ինձ բարիս, եւ թէ ո՛րպէս փակեաց զիս Տէր այսօր ի ձեռս քո եւ ոչ սպաներ զիս։ 20Զի որպէս գտանէ ոք զթշնամի իւր ի նեղութեան, եւ արձակիցէ զնա բարեաւ ընդ ճանապարհ, եւ Տէր հատուսցէ նմա բարիս. որպէս դու արարեր այսօր։ 21Եւ արդ գիտեմ զի թագաւորելով թագաւորեսցես, եւ հաստատեսցի ի ձեռս քո թագաւորութիւնն Իսրայելի։ 22Եւ արդ երդուիր ինձ ի Տէր, զի մի՛ սատակեսցես զզաւակ իմ զկնի իմ, եւ մի՛ եղծցես զանուն իմ ի տանէ հօր իմոյ։ 23Եւ երդուաւ Դաւիթ Սաւուղայ։ Եւ գնաց Սաւուղ ի տեղի իւր, եւ Դաւիթ եւ արք իւր եկին ի Մասարա՝՝ յանձուկն։