1Եւ եկին Զիփացիքն ի մռայլէն առ Սաւուղ ի բլուրն՝՝ եւ ասեն. Ահա Դաւիթ թաքուցեալ է առ մեզ ի բլրին Եքեղատու՝ հանդէպ Յեսեմոնայ։ 2Եւ յարեաւ Սաւուղ եւ էջ յանապատն Զիփայ, եւ ընդ նմա երեք հազարք արանց ընտրելոց յԻսրայելէ, խնդրել զԴաւիթ յանապատին Զիփայ։ 3Եւ բանակեցաւ Սաւուղ ի բլրին Եքեղատու հանդէպ Յեսեմոնայ ի վերայ ճանապարհին։ Եւ Դաւիթ նստէր յանապատին. իբրեւ ետես Դաւիթ թէ եկն Սաւուղ զկնի նորա յանապատն, 4առաքեաց Դաւիթ լրտեսս, եւ գիտաց եթէ եկեալ է Սաւուղ պատրաստութեամբ ի Կեիլա։

5Եւ յարեաւ Դաւիթ գաղտ եւ եկն ի տեղին ուր նստէր Սաւուղ. եւ ետես Դաւիթ զտեղին ուր ննջեաց Սաւուղ, եւ անդ Աբեններ որդի Ներեայ զօրավար նորա. եւ Սաւուղ ննջէր ի պաղպաջունսն, եւ զօրն բանակեալ էր շուրջ զնովաւ։ 6Պատասխանի ետ Դաւիթ եւ ասէ ցԱքիմելէք Քետացի եւ ցԱբեսսա որդի Շարուհեայ եղբայր Յովաբայ, եւ ասէ. Ո՞ մտցէ ընդ իս առ Սաւուղ ի բանակն։ Եւ ասէ Աբեսսա. Ես մտից ընդ քեզ։ 7Եւ մտին Դաւիթ եւ Աբեսսա ի զօրն զցայգ. եւ ահա Սաւուղ ննջէր ի պաղպաջունսն, եւ գեղարդն ցցեալ յերկրի ի սնարից նորա. եւ Աբեններ եւ զօր նորա ննջէին շուրջ զնովաւ։ 8Եւ ասէ Աբեսսա ցԴաւիթ. Փակեաց Տէր այսօր զթշնամիս քո ի ձեռս քո. արդ հարից զսա գեղարդեամբս յերկիր մի անգամ եւ ոչ կրկնեցից։ 9Եւ ասէ Դաւիթ ցԱբեսսա. Մի՛ հարկաներ զդա. զի ո՞վ իցէ որ ձգիցէ զձեռն իւր յօծեալ Տեառն եւ սրբիցի։ 10Եւ ասէ Դաւիթ. Կենդանի է Տէր, բայց եթէ Տէր խրատեսցէ զդա, եւ կամ թէ օր իւր եկեսցէ եւ մեռցի, կամ թէ ի պատերազմ մտցէ եւ յաւելցի. 11քաւ լիցի ինձ ի Տեառնէ ձգել զձեռն իմ յօծեալ Տեառն. բայց արդ առ զգեղարդնդ ի սնարից դորա եւ զկուժ ջրոյդ, եւ գնասցուք ի մեզ։ 12Եւ ա՛ռ Դաւիթ զգեղարդն եւ զկուժ ջրոյն ի սնարից նորա, եւ գնացին յինքեանս. եւ ոչ ոք էր որ տեսանէր եւ ոչ որ գիտէր, եւ ոչ ոք էր որ յառնէր. զի ամենեքեան ի քուն էին, քանզի թմբրութիւն ի Տեառնէ անկաւ ի վերայ նոցա։

13Եւ անց Դաւիթ յայն կողմն, եւ եկաց ի վերայ գլխոյ լերինն ի բացեայ, եւ բազում ճանապարհ էր ի մէջ նոցա։ 14Բարբառեցաւ Դաւիթ ի զօրն, եւ խօսեցաւ ընդ Աբեններեայ եւ ասէ. Ո՞չ տաս պատասխանի, Աբեններ։ Եւ ասէ. Ո՞վ ես դու որ կոչես զիս առ արքայ։ 15Եւ ասէ Դաւիթ ցԱբեններ. Ո՞չ ապաքէն այր քաջ ես դու, եւ ո՞վ է իբրեւ զքեզ ի մէջ Իսրայելի. եւ ընդէ՞ր ոչ պահես զտէր քո զարքայ. զի եմուտ ոմն ի զօրուէդ սպանանել զտէր քո զարքայ։ 16Չէ բարի բանդ զոր արարեր. կենդանի է Տէր զի որդիք մահու էք դուք որ պահէք զտէր ձեր զարքայ զօծեալ Տեառն. եւ արդ աւասիկ գեղարդնն արքայի եւ կուժ ջրոյն ո՞ւր է որ առ սնարս նորա կային։ 17Եւ ծանեաւ Սաւուղ զձայնն Դաւթի եւ ասէ. Այդ ձայն քո՞ է, որդեակ իմ Դաւիթ։ Եւ ասէ Դաւիթ. Ծառայ քո եմ՝՝, տէր իմ արքայ։ 18Եւ ասէ. Ընդէ՞ր է այդ, տէր իմ, զի մտեալ ես զկնի ծառայի քո. զի՞ մեղայ, եւ զի՞ գտաւ յիս վնաս։ 19Եւ արդ լուիցէ տէր իմ արքայ զբանս ծառայի իւրոյ. եթէ Աստուծոյ շարժեալ է զքեզ ի վերայ իմ, ճենճերեսցի զոհ քո. եւ եթէ որդւոց մարդկան, անիծեալ լիցին դոքա առաջի Տեառն. զի մերժեցին զիս այսօր չհաստատել ինձ ի ժառանգութեան Տեառն. ասեն. Երթ ծառայեա աստուածոց օտարաց։ 20Եւ արդ մի՛ անկցի արիւն իմ յերկիր առաջի երեսաց Տեառն. զի ելեալ է թագաւոր Իսրայելի խնդրել զանձն իմ, որպէս ընթանայցէ ագռաւ՝՝ ընդ լերինս։

21Եւ ասէ Սաւուղ. Մեղայ, դարձիր, որդեակ իմ Դաւիթ, զի ոչ ինչ արարից քեզ չար, փոխանակ զի պատուական է անձն իմ առաջի աչաց քոց. եւ ես յայսմ աւուր ժամանակի զրախնդիր եւ յանցաւոր եմ յոյժ։ 22Պատասխանի ետ Դաւիթ եւ ասէ. Ահաւասիկ գեղարդնն արքայի, անցցէ մի ոք ի մանկտւոյդ եւ առցէ զսա։ 23Եւ Տէր հատուսցէ իւրաքանչիւր ումեք ըստ արդարութեանց իւրոց եւ ըստ հաւատարմութեան. թէ ո՛րպէս մատնեաց զքեզ Տէր այսօր ի ձեռս իմ, եւ ոչ կամեցայ ձգել զձեռն իմ յօծեալ Տեառն։ 24Եւ որպէս մեծացաւ անձն քո աստ այսօր առաջի աչաց իմոց, այնպէս մեծասցի անձն իմ առաջի Տեառն, եւ ամրացուսցէ զիս՝՝ եւ ապրեցուսցէ զիս յամենայն նեղութենէ։ 25Եւ ասէ Սաւուղ ցԴաւիթ. Օրհնեալ ես դու, որդեակ իմ Դաւիթ, եւ առնելով արասցես եւ զօրանալով զօրասցիս։ Եւ գնաց Դաւիթ զճանապարհ իւր, եւ Սաւուղ դարձաւ ի տեղի իւր։