1Եւ խօսեցաւ Դաւիթ ի սրտի իւրում եւ ասէ. Արդ անկանիցիմ յաւուր միում ի ձեռս Սաւուղայ. եւ չէ ինձ բարի, եթէ ոչ դարձայց յերկիրն Փղշտացւոց. եւ եթէ իցէ՝ խնդրեսցէ զիս Սաւուղ՝՝ յամենայն սահմանս Իսրայելի, ապրեցայց ի ձեռաց նորա։ 2Եւ յարեաւ Դաւիթ, եւ անց ինքն եւ վեց հարեւր արքն որ ընդ նմա, եւ գնաց առ Անքուս որդի Մովաքայ՝ արքայ Գեթայ։ 3Եւ նստաւ Դաւիթ ընդ Անքուսայ ի Գէթ, ինքն եւ արք իւր՝ իւրաքանչիւր տամբ իւրով. եւ Դաւիթ եւ երկոքին կանայք իւր, Աքինովամ Յեզրայելացի եւ Աբիգեա կին Նաբաղայ Կարմեղացւոյ։ 4Եւ ազդ եղեւ Սաւուղայ եթէ փախեաւ Դաւիթ ի Գէթ, եւ ոչ եւս յաւել խնդրել զնա։

5Եւ ասէ Դաւիթ ցԱնքուս. Եթէ եգիտ ծառայ քո շնորհս առաջի աչաց քոց, տացես ինձ տեղի ի միում քաղաքաց յանդս, եւ նստայց անդ. եւ ընդէ՞ր նստիցի ծառայ քո ի թագաւորեալ քաղաքի ընդ քեզ։ 6Եւ ետ նմա Անքուս յաւուր յայնմիկ զՍիկեղակ. վասն այնորիկ եղեւ Սիկեղակ արքայից Հրէաստանի մինչեւ ցայսօր։ 7Եւ եղեւ թիւ աւուրցն զոր նստաւ Դաւիթ յանդի այլազգեացն՝ աւուրք չորից ամսոց՝՝։

8Եւ ելանէր Դաւիթ եւ արքն որ ընդ նմա էին, եւ ասպատակէին ի վերայ ամենայն Գեսերացւոյն եւ Գեզերացւոյն եւ Ամաղեկացւոյն. եւ ահա բնակէր երկիրն ի Գեղամսուրայ յապահովելոց պարսպաւորաց մինչեւ ցԵգիպտոս՝՝։ 9Եւ հարկանէր Դաւիթ զերկիրն, եւ ոչ ապրեցուցանէր զայր եւ զկին. եւ առնոյր հօտս եւ անդեայս եւ էշս եւ ուղտս եւ հանդերձս, եւ դառնայր եւ գայր առ Անքուս։ 10Եւ ասէր Անքուս ցԴաւիթ. Որո՞ւմ կողման արշաւեցէք այսօր։ Եւ ասէ Դաւիթ ցԱնքուս. Ի կողմանս հարաւոյ Հրէաստանի, եւ ի կողմանս Յերամելի, եւ ի կողմանս Կենեզայ։ 11Զայր եւ զկին ոչ ապրեցուցի ածել ի Գէթ. ասեմ՝՝. Գուցէ ազդ լինիցի զմէնջ ի Գէթ, եւ ասիցեն թէ՝ Զայս ինչ գործէ Դաւիթ։ Եւ այս իրաւունք էին՝՝ նորա զամենայն աւուրս որչափ եւ նստաւ Դաւիթ յանդի այլազգեացն։ 12Եւ հաւատաց Անքուս Դաւթի յոյժ, եւ ասէ. Ամաչելով ամաչէ՝՝ ի ժողովրդենէ իւրմէ յԻսրայելէ, եւ եղիցի ինձ ծառայ յաւիտեան։