1Եւ եղեւ յաւուրսն յայնոսիկ՝ ժողովեցան այլազգիքն բանակօք իւրեանց ելանել պատերազմել ընդ Իսրայելի. եւ ասէ Անքուս ցԴաւիթ. Գիտալով գիտասցես, զի ընդ իս ելանելոց ես ի պատերազմ, դու եւ արք քո։ 2Եւ ասէ Դաւիթ ցԱնքուս. Այդպէս լիցի, արդ գիտասցես զինչ գործեսցէ ծառայ քո։ Եւ ասէ Անքուս ցԴաւիթ. Այդպէս լիցի. անձնապահապետ արարից զքեզ զամենայն աւուրս։

3Եւ Սամուէլ մեռաւ, եւ կոծեցան զնա ամենայն Իսրայէլ, եւ թաղեցին զնա ի քաղաքին իւրում յԱրիմաթեմ։ Եւ Սաւուղ եբարձ զվհուկս եւ զգէտս յերկրէ։ 4Եւ գումարեցան այլազգիքն, եւ եկին բանակեցան ի Սովման. եւ ժողովեաց Սաւուղ զամենայն այր Իսրայելի, եւ բանակեցան ի Գեղբուէ։ 5Իբրեւ ետես Սաւուղ զբանակ այլազգեացն, երկեաւ եւ զարհուրեցաւ սիրտ նորա յոյժ։ 6Եւ եհարց Սաւուղ ի Տեառնէ, եւ ոչ արար նմա պատասխանի Տէր երազովք եւ գուշակութեամբք եւ մարգարէիւք։ 7Եւ ասէ Սաւուղ ցծառայս իւր. Խնդրեցէք ինձ կին մի վհուկ, եւ երթայց առ նա եւ խնդրեցից նովաւ։ Եւ ասեն ծառայքն նորա ցնա. Ահա է կին մի վհուկ յԱյենդովր։ 8Եւ ծպտեցաւ Սաւուղ, եւ զգեցաւ այլ հանդերձս, եւ գնաց ինքն եւ երկու արք ընդ նմա, եւ եկին առ կինն գիշերի։ Եւ ասէ ցնա. Դիւթեա դու ինձ վհկաւդ, եւ հան ինձ զոր ասացից քեզ։ 9Եւ ասէ կինն. Ահա դու ինքնին իսկ գիտես զոր ինչ արար Սաւուղ, որպէս սատակեաց զվհուկս եւ զգէտս յերկրէ. եւ արդ ընդէ՞ր որսաս զանձն իմ սպանանել զնա։ 10Եւ երդուաւ նմա Սաւուղ ի Տէր եւ ասէ. Կենդանի է Տէր, եթէ պատահեսցի քեզ վնաս ի բանիս յայսմիկ։ 11Եւ ասէ կինն. Զո՞ հանից քեզ։ Եւ ասէ. ԶՍամուէլ հան ինձ։

12Եւ ետես կինն զՍամուէլ, եւ աղաղակեաց ի ձայն մեծ. եւ ասէ կինն ցՍաւուղ. Ընդէ՞ր խաբեցեր զիս. եւ դու Սաւուղ ես։ 13Եւ ասէ ցնա արքայ. Մի՛ երկնչիր, ասա զո՞ տեսեր։ Եւ ասէ ցնա կինն. Աստուածս տեսանեմ ելեալս յերկրէ։ 14Եւ ասէ ցնա. Զի՞նչ գիտացեր՝՝։ Եւ ասէ ցնա. Այր ուղղորդ ելեալ յերկրէ՝՝, եւ արկեալ զիւրեւ կրկնոց։ Եւ ծանեաւ Սաւուղ եթէ Սամուէլ է նա. եւ անկաւ ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր, եւ եպագ նմա երկիր։ 15Եւ ասէ Սամուէլ ցՍաւուղ. Զի՞ լլկեցեր զիս ելանել ինձ՝՝։ Եւ ասէ Սաւուղ. Նեղեալ եմ յոյժ, եւ այլազգիք պատերազմին ընդ իս, եւ Աստուած հեռացաւ յինէն, եւ ոչ լուաւ ինձ ոչ մարգարէիւք, եւ ոչ երազովք. եւ արդ կոչեցի զքեզ ցուցանել ինձ զինչ գործեցից։ 16Եւ ասէ Սամուէլ. Զի՞ հարցանես զիս, եւ Տէր հեռացաւ ի քէն, եւ եղեւ ընդ ընկերի քում՝՝. 17եւ արար ընդ քեզ Տէր որպէս խօսեցաւ յիմ ձեռն. եւ պատառեսցէ Տէր զթագաւորութիւնդ ի ձեռաց քոց, եւ տացէ զդա ընկերի քում Դաւթի։ 18Զի ոչ լուար ձայնի Տեառն, եւ ոչ արարեր զսրտմտութիւն բարկութեան նորա յԱմաղէկ. վասն այնր բանի արար քեզ Տէր զայդ յաւուր յայսմիկ։ 19Եւ մատնեսցէ Տէր զԻսրայէլ քեւ հանդերձ ի ձեռս այլազգեացն, եւ վաղիւ դու եւ որդիք քո ընդ քեզ անկցին՝՝, եւ զբանակն Իսրայելի տացէ Տէր ի ձեռս այլազգեացն։

20Եւ փութացաւ Սաւուղ եւ անկաւ յոտնկելեաց ի գետին. եւ զարհուրեցաւ յոյժ ի բանիցն Սամուելի, եւ զօրութիւն ոչ եւս գոյր ի նմա. զի ոչ եկեր հաց զտիւն ողջոյն եւ զգիշերն ամենայն։ 21Եւ եմուտ կինն առ Սաւուղ եւ ետես զի տագնապեալ էր յոյժ, եւ ասէ ցնա. Ահա լուաւ աղախին քո ձայնի քում. եւ եդի զոգի իմ ի ձեռին իմում, եւ ունկնդիր եղէ բանիցն զոր խօսեցար ընդ իս։ 22Եւ արդ լուր եւ դու ձայնի աղախնոյ քո, եւ եդից առաջի քո պատառ մի հաց եւ կերիցես, եւ եղիցի քեզ զօրութիւն. զի երթիցես զճանապարհ քո։ 23Եւ ոչ կամեցաւ ուտել՝՝. եւ բռնադատեցին զնա ծառայքն իւր եւ կինն, եւ լուաւ ձայնի նոցա, եւ յարեաւ ի գետնոյն՝ եւ նստաւ յաթոռ։ 24Եւ կնոջն սնուցեալ էր որթ մի ի տան, եւ փութացաւ եզեն զնա. եւ առ ալեւր, թրեաց, եւ եփեաց բաղարջս. 25եւ մատոյց առաջի Սաւուղայ, եւ առաջի ծառայից նորա, եւ կերան եւ յարեան գնացին զգիշերն զայն։