1Եւ մանուկն Սամուէլ կայր ի սպասու Տեառն առաջի Հեղեայ քահանայի. եւ բան Տեառն պատուական էր յաւուրսն յայնոսիկ, եւ ոչ գոյր տեսիլ որ գուշակէր։ 2Եւ եղեւ յաւուր յայնմիկ ննջէր Հեղի ի տեղւոջ իւրում. եւ աչք նորա սկսան ծանրանալ եւ ոչ կարէր տեսանել. 3եւ ճրագն Աստուծոյ չեւ եւս էր անցեալ, եւ Սամուէլ ննջէր ի տաճարին Տեառն ուր էր տապանակն Աստուծոյ։ 4Եւ կոչեաց Տէր եւ ասէ. Սամուէլ, Սամուէլ։ Եւ ասէ՝՝. Աւասիկ եմ։ 5Եւ ընթացաւ առ Հեղի եւ ասէ. Աւասիկ եմ ես, զի կոչեցեր զիս։ Եւ ասէ. Ոչ կոչեցի զքեզ, դարձիր անդրէն եւ ննջեա։ Եւ դարձաւ անդրէն եւ ննջեաց։ 6Եւ յաւել Տէր միւս անգամ կոչել, եւ ասէ. Սամուէլ, Սամուէլ՝՝։ Եւ յարեաւ Սամուէլ չոգաւ առ Հեղի երկրորդ անգամ՝՝ եւ ասէ. Աւասիկ եմ, զի կոչեցեր զիս։ Եւ ասէ. Ոչ կոչեցի զքեզ, որդեակ իմ, դարձիր անդրէն եւ ննջեա։ 7Եւ Սամուէլ նախածանօթ էր Աստուծոյ՝՝, եւ չեւ եւս յայտնեալ էր նմա բան Տեառն։ 8Եւ յաւել Տէր միւս անգամ կոչել զՍամուէլ յերրորդում նուագին. եւ յարեաւ չոգաւ առ Հեղի եւ ասէ. Աւասիկ եմ ես, զի կոչեցեր զիս։ Եւ իմացաւ Հեղի՝ թէ Տէր կոչէ զմանուկն։ 9Եւ ասէ Հեղի ցՍամուէլ. Դարձիր անդրէն եւ ննջեա, որդեակ. եւ եղիցի եթէ կոչեսցէ զքեզ, ասասցես. Խօսեաց, Տէր, զի լուիցէ ծառայ քո։ Եւ գնաց Սամուէլ եւ ննջեաց ի տեղւոջ իւրում։ 10Եւ եկն Տէր եկաց ի վերայ եւ կոչեաց զնա որպէս միանգամն եւ միւսանգամ. Սամուէլ, Սամուէլ։ Եւ ասէ Սամուէլ. Խօսեաց, Տէր, զի լուիցէ ծառայ քո։ 11Եւ ասէ Տէր ցՍամուէլ. Ահա ես առնեմ զբանս իմ ի մէջ Իսրայելի, որպէս զի ամենայնի որ լսիցէ զնոսա՝ հնչեսցեն երկոքեան ականջք իւր։ 12Յաւուր յայնմիկ յարուցից ի վերայ Հեղեայ զամենայն ինչ զոր խօսեցայ ի վերայ տան նորա. սկսայց եւ կատարեցից, 13որպէս պատմեցի նմա եթէ խնդրեցից վրէժ ի տանէ նորա մինչեւ յաւիտեան վասն անօրէնութեան որդւոց նորա. զի հայհոյէին զԱստուած՝՝ որդիք նորա, եւ նա ոչ խրատէր զնոսա։ 14Եւ ոչ այնպէս. այլ՝՝ երդուայ տանն Հեղեայ, եթէ ոչ քաւեսցի անօրէնութիւն տանն Հեղեայ խնկովք եւ զոհիւք մինչեւ յաւիտեան։

15Եւ ննջեաց Սամուէլ մինչեւ ցառաւօտն, եւ կանխեաց ընդ առաւօտն՝՝ եւ եբաց զդուրս տանն Տեառն. եւ Սամուէլ երկեաւ պատմել զտեսիլն Հեղեայ։ 16Եւ ասէ Հեղի ցՍամուէլ. Սամուէլ, որդեակ։ Եւ ասէ. Աւասիկ ես։ 17Եւ ասէ. Զի՞նչ է բանն խօսեցեալ ընդ քեզ. մի՛ թաքուցաներ յինէն. օն եւ օն արասցէ ընդ քեզ Աստուած, եւ օն եւ օն յաւելցէ՝ եթէ թաքուսցես յինէն բան մի յամենայն բանից խօսեցելոց յականջս քո։ 18Եւ պատմեաց նմա Սամուէլ զամենայն բանսն, եւ ոչ թաքոյց ի նմանէ։ Եւ ասէ Հեղի. Տէր որ ինչ բարի է առաջի իւր ինքն արասցէ։

19Եւ մեծացաւ Սամուէլ, եւ էր Տէր ընդ նմա, եւ ոչ անկաւ յամենայն բանից նորա ի գետին։ 20Եւ գիտաց ամենայն Իսրայէլ ի Դանայ մինչեւ ցԲերսաբէէ թէ հաւատարիմ է Սամուէլ ի մարգարէ Տեառն։ 21Եւ յաւել Տէր գուշակել ի Սելով, թէ՝՝ յայտնեցաւ Տէր Սամուելի ի Սելով ըստ բանին Տեառն. եւ հաւատարիմ եղեւ Սամուէլ լինել ի մարգարէ Տեառն յամենայն Իսրայելի ի ծագաց երկրին մինչեւ ի ծագս։ Եւ Հեղի ծերացեալ էր յոյժ, եւ որդիք նորա երթային երթալով՝ եւ չար էր ճանապարհ նոցա։՝՝