1Եւ եղեւ ընդ մտանել Դաւթի եւ արանց նորա ի Սիկեղակ յաւուրն երրորդի, եւ Ամաղէկ ասպատակեաց ի հարաւակողմն եւ ի Սիկեղակ. եւ եհար զՍիկեղակ եւ այրեաց զնա հրով, 2եւ գերեաց զկանայս եւ զամենայն ինչ՝՝ որ ի նմա ի փոքուէ մինչեւ ցմեծ. եւ ոչ սպանին զայր եւ զկին՝՝, այլ գերեցին եւ գնացին զճանապարհ իւրեանց։ 3Եւ եկն Դաւիթ եւ արք իւր ի քաղաքն. եւ ահա այրեցեալ էր քաղաքն, եւ կանայք նոցա եւ ուստերք եւ դստերք իւրեանց գերեալք։ 4Եւ ամբարձին Դաւիթ եւ արք նորա զձայնս իւրեանց եւ լացին, մինչեւ ոչ եւս գոյր ի նոսա զօրութիւն լալոյ։ 5Եւ երկոքին կանայքն Դաւթի գերեցան, Աքինովամ Յեզրայելացի եւ Աբիգեա կին Նաբաղու Կարմեղացւոյ։ 6Եւ նեղեցաւ Դաւիթ յոյժ, զի ասաց ժողովուրդն քարկոծել զնա. զի զայրացեալ էր ոգի ամենայն ժողովրդեանն իւրաքանչիւր ի վերայ ուստերաց եւ դստերաց իւրեանց։ Եւ զօրացաւ Դաւիթ ի Տէր Աստուած իւր։ 7Եւ ասէ Դաւիթ ցԱբիաթար քահանայ որդի Աքիմելեքայ. Մատո զեփուդդ։ Եւ մատոյց Աբիաթար զեփուդն առ Դաւիթ։ 8Եւ եհարց Դաւիթ ի Տեառնէ եւ ասէ. Պնդեցա՞յց զկնի գեդդուրայն այնորիկ, եթէ հասանիցե՞մ նոցա։ Եւ ասէ ցնա Տէր. Պնդեաց եւ հասանելով հասանես, եւ թափելով թափեսցես։

9Եւ գնաց Դաւիթ եւ չորեքհարեւր արքն որ ընդ նմա, եւ եկին մինչեւ ցհեղեղատն Բոսորայ. եւ աւելորդքն զտեղի առին։ 10Եւ պնդեցաւ Դաւիթ չորեքհարեւր արամբ. եւ երկերիւր այր մնացին՝ որք նստան յայնկոյս հեղեղատին Բոսորայ։ 11Եւ գտին այր մի Եգիպտացի յանդին եւ կալան զնա, եւ ածին առ Դաւիթ յանդն. եւ ետուն նմա հաց եւ կերաւ, եւ արբուցին նմա ջուր. 12եւ ետուն նմա կոտոր մի պաղատտաց եւ երկուս չամչեայս, եւ կերաւ, եւ հաստատեցաւ այնու ոգի նորա. քանզի չէր կերեալ հաց եւ ոչ արբեալ ջուր զերիս տիւս եւ զերիս գիշերս։ 13Եւ ասէ ցնա Դաւիթ. Ո՞յր ես դու, եւ ուստի՞ ես։ Եւ ասէ պատանեակն. Եգիպտացի եմ ես ծառայ առն Ամաղեկացւոյ, եւ եթող զիս տէր իմ. զի նքողեցայ ես այս երրորդ օր. 14եւ մեք ասպատակեցաք ի կողմանս հարաւոյ Քերեթեայ, եւ ի կողմանս Հրէաստանի, եւ ի հարաւակողմ Քաղեբայ, եւ զՍիկեղակ այրեցաք հրով։ 15Եւ ասէ ցնա Դաւիթ. Եթէ իջուցանիցե՞ս զիս ի գեդդուրն յայն։ Եւ ասէ ցնա Եգիպտացին. Երդուիր ինձ եթէ ոչ սպանցես զիս, եւ ոչ մատնեսցես զիս ի ձեռս տեառն իմոյ, եւ իջուցից զքեզ ի գեդդուրն։ Եւ երդուաւ նմա։՝՝

16Եւ իջոյց զնա անդր. եւ ահա նոքա ցրուեալ էին ընդ երեսս ամենայն երկրին, ուտէին եւ ըմպէին եւ տօնէին ամենայն աւարօքն մեծամեծօք, զոր առին յերկրէն այլազգեաց եւ յերկրէն Յուդայ։ 17Եւ եհաս ի վերայ նոցա Դաւիթ՝՝, եւ եհար զնոսա Դաւիթ յելանելոյ արուսեկին մինչեւ ցերեկոյ եւ ի վաղիւ անդր՝՝, եւ ոչ ապրեցաւ ի նոցանէ այր. բայց միայն պատանեակք չորեքհարեւր հեծան յուղտս եւ փախեան։ 18Եւ թափեաց Դաւիթ զամենայն ինչ զոր առին Ամաղեկացիքն, եւ զերկոսին կանայս իւր թափեաց Դաւիթ։ 19Եւ ոչ սխալեցաւ ի նոցանէ ի փոքուէ մինչեւ ցմեծ, եւ յուստերաց եւ ի դստերաց եւ յաւարէն մինչեւ ցամենայն ինչ զոր առին ի նոցանէ, զամենայն դարձոյց Դաւիթ։ 20Եւ ա՛ռ Դաւիթ զամենայն հօտս եւ զանդեայս, եւ տանէր առաջի աւարին. եւ աւարին անուն կոչէր՝՝ թէ՝ Այս աւար Դաւթի է։

21Եւ եկն Դաւիթ առ երկերիւրսն լքեալս յերթալոյ զկնի Դաւթի, եւ նստոյց զնոսա ի հեղեղատին Բոսորայ. եւ ելին ընդ առաջ Դաւթի եւ ընդ առաջ զօրուն որ ընդ նմա. եւ մատեաւ Դաւիթ առ զօրն, եւ եհարց զողջունէ նորա ի խաղաղութիւն։ 22Եւ պատասխանի ետուն նմա ամենայն արք ժանտք եւ անզգամք յարանց պատերազմողաց որ երթեալ էին ընդ Դաւթի, եւ ասեն եթէ՝ Զի ոչ եղեն հետամուտ ընդ մեզ, ոչ տացուք դոցա յաւարէ աստի զոր թափեցաք. բայց եթէ զիւրաքանչիւր զկին եւ զորդիս առցեն եւ գնասցեն ի բաց։ 23Եւ ասէ Դաւիթ. Մի՛ արասցի այդպէս, եղբարք իմ, յետ մատնելոյ զնոսա մեզ Տեառն եւ պահելոյ զմեզ. եւ մատնեաց Տէր ի ձեռս մեր զգեդդուրն եկեալ ի վերայ մեր. 24եւ ո՞ անսասցէ բանիցդ ձերոց այդոցիկ, զի ոչինչ են ընդհատ ի ձէնջ. քանզի ըստ մասին երթալոյն ի պատերազմ, նոյնպէս եղիցի մասն վանապանին. ըստ նմին օրինակի բաժանեսցին։ 25Եւ եղեւ յօրէ յայնմանէ եւ անդր իբրեւ օրէնք եւ իրաւունք ի մէջ Իսրայելի մինչեւ ցայսօր։

26Եւ եկն Դաւիթ ի Սիկեղակ, եւ առաքեաց յաւարէ անտի ծերոցն Յուդայ եւ ընկերաց իւրոց, եւ ասէ. Այդ ձեզ օրհնութիւն յաւարէ թշնամեաց Տեառն. 27որ ի Բեթելդ էք՝՝ եւ յՌամաթ հարաւոյ, 28եւ որք յԵթեր եւ յԱրոյեր, եւ որք յԵփթամովթ, եւ որք յԵսթամա, 29եւ որք յԵրաքէլ, եւ որք ի քաղաքս Յերեմելացւոյն, եւ որք ի քաղաքս Կինեցւոյն, 30որք ի Հռամա, եւ որք ի Քովրասան, եւ որք յԱթաք, 31եւ որք ի Քեբրոն, եւ որք յամենայն տեղիս ընդ որ շրջեցաւ Դաւիթ ինքն եւ արք իւր։