1Եւ եղեւ ընդ աւուրսն ընդ այնոսիկ, ժողովէին այլազգիքն ի վերայ՝՝ Իսրայելի. եւ ել Իսրայէլ ընդդէմ նոցա ի պատերազմ, եւ բանակեցան յԱբենեզեր. եւ այլազգիքն բանակեցան յԱփեկ։ 2Եւ ճակատէին այլազգիքն ընդդէմ Իսրայելի, եւ խմբեցաւ պատերազմն, եւ պարտեցաւ այր Իսրայելի յերեսաց այլազգեացն, եւ հարան ի ճակատու անդ չորք հազարք արանց։ 3Եւ եկն զօրն ի բանակն. եւ ասեն ծերքն Իսրայելի. Ընդէ՞ր արդեւք պարտեաց զմեզ Տէր այսօր առաջի այլազգեացն. առցուք առ մեզ ի Սելովայ զտապանակ ուխտին Աստուծոյ մերոյ՝՝, եւ ելցէ ի միջի մերում եւ փրկեսցէ զմեզ ի ձեռաց թշնամեաց մերոց։ 4Եւ առաքեաց ժողովուրդն ի Սելով, եւ առին անտի զտապանակ ուխտին Տեառն զօրութեանց՝ որ նստի ի քերովբէս. եւ երկոքեան որդիքն Հեղեայ ընդ տապանակի ուխտին Աստուծոյ՝ Ոփնի եւ Փենեէս գնացին։ 5Եւ եղեւ իբրեւ եկն տապանակ ուխտին Տեառն ի բանակն, աղաղակեաց ամենայն Իսրայէլ մածաձայն, եւ հնչեաց երկիրն։ 6Եւ լուան այլազգիքն զբարբառ աղաղակին, եւ ասեն այլազգիքն. Զի՞նչ է բարբառ մեծի աղաղակին այնորիկ ի բանակի Եբրայեցւոցն։ Եւ գիտացին թէ տապանակն Տեառն եկն ի բանակն։ 7Եւ երկեան այլազգիքն եւ ասեն. Այն Աստուածք նոցա եկին ի բանակն. ապրեցո զմեզ, Տէր, այսօր՝՝։ Վա՜յ մեզ զի ոչ եղեւ մեզ այսպիսի յերէկ եւ յեռանդ։ 8Վա՜յ մեզ, եւ ո՞ ապրեցուսցէ զմեզ ի ձեռաց Աստուծոցն հզօրացն այնոցիկ. այն Աստուածք են որ հարին զԵգիպտոս ամենայն հարուածովք, եւ յամենայն անապատին՝՝։ 9Քաջացարուք եւ լերուք արք, ո՛ այլազգիք, գուցէ ծառայիցէք Եբրայեցւոցն զոր օրինակ ծառայեցին ձեզ. լերուք արք եւ պատերազմեցայք ընդ նոսա։ 10Եւ պատերազմեցան ընդ նոսա, եւ փախեաւ այր Իսրայելի իւրաքանչիւր ի յարկս իւրեանց. եւ եղեն հարուածք մեծամեծք յոյժ, եւ անկան յԻսրայելէ երեսուն հազար դասուց. 11եւ տապանակն Աստուծոյ առաւ, եւ երկոքին որդիքն Հեղեայ մեռան, Ոփնի եւ Փենեէս։

12Եւ ընթացաւ այր Յամինացի ի բանակէ անտի, եւ եկն ի Սելով յաւուր յայնմիկ. եւ ձորձք իւր պատառեալք եւ հող զգլխով իւրով։ 13Եւ եկն, եւ ահա Հեղի նստէր աթոռով իւրով առ դրանն, եւ դիտէր զճանապարհն. զի էր սիրտ նորա տագնապեալ վասն տապանակին Աստուծոյ. եւ եմուտ այրն գոյժ արկանել ի քաղաքին, եւ աղաղակեաց քաղաքն։ 14Եւ լուաւ Հեղի զձայն աղաղակին եւ ասէ. Զի՞նչ է ձայն աղաղակին այնորիկ։ Եւ այրն փութացաւ մտանել եւ տալ գոյժ Հեղեայ։ 15Եւ Հեղի էր ամաց իննսուն եւ ութից, եւ աչք իւր վատեալ էին եւ ոչ տեսանէր. եւ ասէ Հեղի ցարսն որ շուրջ կային զնովաւ. Զի՞նչ է բարբառ աղաղակին այնորիկ։ 16Եւ այրն փութացեալ եմուտ առ Հեղի եւ ասէ ցնա՝՝. Ես եմ որ եկի ի բանակէ անտի, եւ ես եմ որ փախեայ այսօր ի պատերազմէն։ Եւ ասէ. Զի՞նչ գործ գործեցաւ, որդեակ, պատմեա ինձ։ 17Պատասխանի ետ պատանին եւ ասէ. Փախեաւ այր Իսրայելի յերեսաց այլազգեացն, եւ հարուածք մեծամեծք եղեն ի ժողովրդեանն. եւ երկոքին որդիքն քո մեռան, Ոփնի եւ Փենեէս, եւ տապանակն Աստուծոյ առաւ։ 18Եւ եղեւ իբրեւ յիշեաց զտապանակն Աստուծոյ, անկաւ Հեղի յաթոռոյն յետս առ դրանն, եւ բեկաւ ողն նորա եւ մեռաւ, զի այր ծեր էր եւ ծանրացեալ. եւ նա դատեաց զԻսրայէլ ամս քսան։

19Եւ նու նորա, կին Փենեէսի, յղի էր մերձ ի ծնունդս. իբրեւ լուաւ զգոյժն եթէ առաւ տապանակն Աստուծոյ, եւ թէ մեռաւ սկեսրայրն նորա եւ այր իւր, ելաց եւ ծնաւ, զի պատեցան զնովաւ երկունք իւր։ 20Եւ ի ժամանակի իւրում մեռանէր. եւ ասեն ցնա կանայքն որ շուրջ զնովաւն կային. Մի՛ երկնչիր, զի ուստր ծնար։ Եւ ոչ ետ պատասխանի, եւ ոչ իմացաւ սիրտ նորա։ 21Եւ կոչեցին զմանուկն Վայքաբովթ՝՝. ի վերայ տապանակին Աստուծոյ եւ ի վերայ սկեսրայրին նորա եւ ի վերայ առն իւրոյ։ 22Եւ ասեն. Բարձեալ են փառք Իսրայելի յառնուլ տապանակին Տեառն, եւ վասն մեռանելոյ սկեսրէին նորա եւ առն իւրոյ։՝՝