1Եւ այլազգիքն առին զտապանակն Աստուծոյ, եւ տարան զնա յԱբենեզերայ յԱզովտոս։ 2Եւ առին այլազգիքն զտապանակն Տեառն եւ տարան ի տուն Դագոնայ, եւ կանգնեցին զնա առ Դագոնաւ։ 3Եւ կանխեցին Ազովտացիքն ի վաղիւ անդր, եւ մտին ի տուն Դագոնայ,՝՝ եւ տեսին զԴագոն կործանեալ ի վերայ երեսաց իւրոց ի գետին առաջի տապանակին Տեառն. եւ կանգնեցին զԴագոն, եւ կացուցին զնա ի տեղւոջ իւրում։ Եւ ծանրացաւ ձեռն Տեառն ի վերայ Ազովտացւոցն եւ չարչարեաց զնոսա, եւ եհար զնոսա յերաստանս իւրեանց, զԱզովտոս եւ զսահմանս նորա։՝՝ 4Եւ եղեւ իբրեւ կանխեցին ընդ առաւօտն ի վաղիւ անդր, եւ ահա Դագոն կործանեալ կայր ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր առաջի տապանակի ուխտին Տեառն. եւ գլուխն Դագոնայ եւ երկոքին թաթք ոտից նորա խորտակեալք եւ ցրուեալք ընդ մէջ գետինն՝՝, եւ երկոքին դաստակք ձեռաց նորա անկեալք զսեմովքն. բայց միայն ողնայարն Դագոնայ մնացեալ էր՝՝։ 5Վասն այնորիկ ոչ կոխեն քուրմք Դագոնայ եւ ամենայն որ մտանէ ի տուն Դագոնայ՝ զսեամս տանն Դագոնայ յԱզովտոս մինչեւ ցայսօր. այլ քայլելով քայլեն եւ անցանեն։՝՝ 6Եւ ծանրացաւ ձեռն Տեառն ի վերայ Ազովտայ, եւ ած ի վերայ նոցա հարուածս յերաստանս, եւ եռացոյց մկունս յանդս նոցա. եւ եղեւ շշուկ մեծ մահու ի քաղաքին՝՝։

7Եւ տեսին արք Ազովտայ թէ այն այնպէս է, ասեն. Ոչ նստցի տապանակն Աստուծոյ առ մեզ, զի ծանրացաւ ձեռն նորա ի վերայ մեր եւ ի վերայ Դագոնայ Աստուծոյն մերոյ։ 8Եւ առաքեցին ժողովեցին զամենայն նախարարս այլազգեացն առ ինքեանս, եւ ասեն. Զի՞նչ արասցուք տապանակին Աստուծոյ Իսրայելի։ Եւ ասեն Գեթացիքն. Փոխեսցի՝՝ տապանակն Աստուծոյ Իսրայելի առ մեզ՝՝. եւ փոխեցաւ տապանակն Աստուծոյ ի Գէթ։ 9Եւ եղեւ յետ փոխելոյ նորա անդր, լինէր ձեռն Տեառն ի վերայ քաղաքին եւ խռովութիւն մեծ յոյժ. եւ չարչարեաց զարս քաղաքին ի փոքուէ մինչեւ ցմեծամեծս, եւ եհար զնոսա յերաստանս իւրեանց. եւ արարին Գեթացիքն իւրեանց երաստանս՝՝։

10Եւ առաքեցին զտապանակն Աստուծոյ յԱսկաղոն. եւ եղեւ ի մտանել տապանակին Աստուծոյ յԱսկաղոն, զբողոք բարձին Ասկաղոնացիքն եւ ասեն. Ընդէ՞ր դարձուցէք՝՝ զտապանակն Աստուծոյ Իսրայելի առ մեզ սպանանել զմեզ եւ զժողովուրդս մեր։ 11Եւ առաքեցին եւ ժողովեցին զամենայն նախարարս այլազգեացն, եւ ասեն. Առաքեցէք զտապանակն Աստուծոյ Իսրայելի եւ նստցի ի տեղւոջ իւրում, եւ մի՛ սպառեսցէ զմեզ եւ զժողովուրդս մեր. զի եհաս շշուկ մահու յամենայն քաղաքին ծանրացեալ յոյժ յորմէ հետէ եմուտ տապանակն Աստուծոյ Իսրայելի անդր՝՝։ 12Եւ կենդանիքն որ ոչ էին մեռեալ՝ հարան յերաստանս իւրեանց՝՝, եւ ել աղաղակ քաղաքին յերկինս։