1Եւ արդ աղաչեմ նախ քան զամենայն առնել աղօթս, խնդրուածս, պաղատանս, գոհութիւնս վասն ամենայն մարդկան. 2մանաւանդ վասն թագաւորաց եւ ամենայն իշխանաց, զի խաղաղութեամբ եւ հանդարտութեամբ վարեսցուք զկեանս մեր ամենայն աստուածպաշտութեամբ եւ սրբութեամբ։ 3Զի այն է բարի եւ ընդունելի առաջի Փրկչին մերոյ Աստուծոյ. 4որ զամենայն մարդիկ կամի զի կեցցեն եւ ի գիտութիւն ճշմարտութեան եկեսցեն։ 5Զի մի է Աստուած, եւ մի միջնորդ Աստուծոյ եւ մարդկան, մարդն Յիսուս Քրիստոս, 6որ ետ զանձն փրկանս ընդ ամենեցուն՝ վկայութիւն ժամանակաց իւրոց. 7յոր եդայ ես քարոզ եւ առաքեալ, (ճշմարիտ ասեմ ի Քրիստոս եւ ոչ ստեմ,) եղէ վարդապետ հեթանոսաց հաւատովք եւ ճշմարտութեամբ։

ԱԴ.

8Կամիմ զի արք կայցեն յաղօթս յամենայն տեղիս, բառնայցեն զսուրբ ձեռս ի վեր առանց բարկութեան եւ երկմտութեան։ 9Նոյնպէս եւ կանայք ի զարդ խոնարհութեան ակնածութեամբ եւ զգաստութեամբ զարդարել զանձինս, մի՛ ի հիւսս ոսկեմանս ընդելուզեալս մարգարտով, կամ ի հանդերձս պաճուճեալս, 10այլ, որպէս վայելէ կանանց զաստուածպաշտութիւն յանձն առելոց, գործովք բարութեան։ 11Կին մարդ ցածութեամբ ուսցի, ամենայն հնազանդութեամբ։ 12Այլ ուսուցանել կնոջ մարդոյ ոչ հրամայեմ, եւ ոչ ճոխաբան լինել քան զայր մարդ, այլ ի լռութեան կալ։ 13Զի Ադամ նախ ստեղծաւ եւ ապա Եւա։ 14Եւ Ադամ ոչ պատրեցաւ, այլ կինն պատրեցաւ եւ յանցեաւ. 15բայց կեցցէ վասն որդեծնութեանն, եթէ կայցեն ի հաւատս եւ ի սէր եւ ի սրբութիւն պարկեշտութեամբ։