1Հաւատարիմ է բանս, եթէ ոք եպիսկոպոսութեան ցանկայ, բարւոյ գործոյ ցանկայ։ 2Պարտ է եպիսկոպոսին անարատ լինել, միոյ կնոջ այր, հեզ, ցած, պարկեշտ, հիւրասէր, ուսուցիչ. 3մի՛ թշնամանող, մի՛ հարկանող, այլ՝՝ հանդարտ. մի՛ կռուող, մի՛ արծաթասէր. 4զի իւրում տանն իսկ բարւոք վերակացու լիեալ իցէ, որդեակս ունիցի որ ի հնազանդութեան կայցեն ամենայն պարկեշտութեամբ։ 5(Ապա եթէ ոք իւրում տանն վերակացու չգիտիցէ լինել, զիա՞րդ եկեղեցւոյ Աստուծոյ խնամակալ լիցի։) 6Մի՛ մատաղատունկ, զի մի՛ հպարտացեալ ի դատաստանս Սատանայի անկանիցի։ 7Այլ պարտ է նմա վկայութիւն բարի եւ յարտաքնոցն ունել. զի մի՛ ի նախատինս անկանիցի եւ յորոգայթս Սատանայի։

8Նոյնպէս եւ զսարկաւագունս պարկեշտս. մի՛ երկբանս, մի՛ գինեսէրս, մի՛ զօշաքաղս. 9այլ ունիցին զխորհուրդ հաւատոցն սուրբ մտօք։ 10Ինքեանք նախ փորձեսցին, եւ ապա ի պաշտօնն մատիցեն, զի անարատք իցեն։ 11Նոյնպէս եւ կանայք նոցա պարկեշտք. մի՛ չարախօսք, հեզք, հաւատարիմք յամենայնի։ 12Սարկաւագք լինիցին միոյ կնոջ արք, որոց որդւոց իւրեանց բարւոք վերակացու լիեալ իցեն եւ տանց իւրեանց. 13զի որ բարւոքն պաշտիցեն՝ աստիճան բարի անձանց իւրեանց շահին, եւ բազում համարձակութիւն ի հաւատսն որ ի Քրիստոս Յիսուս։ ՎՋ

14Զայս գրեմ առ քեզ, զի ակն ունիմ ի մօտոյ գալ. 15ապա թէ յամեցից, զի գիտասցես թէ ո՛րպէս պարտ իցէ քեզ ի տան Աստուծոյ շրջել, որ է եկեղեցի Աստուծոյ կենդանւոյ, սիւն եւ հաստատութիւն ճշմարտութեան։ 16Եւ յայտնի իսկ մեծ է խորհուրդն աստուածպաշտութեան, որ երեւեցաւ մարմնով, արդարացաւ Հոգւով, յայտնեցաւ հրեշտակաց, քարոզեցաւ ի հեթանոսս, հաւատարիմ եղեւ յաշխարհի եւ վերացաւ փառօք։