1Եւ եղեւ Յովսափատայ մեծութիւն եւ այլ եւս, եւ փառք բազում. եւ արար խնամութիւն ընդ տանն Աքաաբու։ 2Եւ էջ ի կատարել տարւոյն առ Աքաաբ ի Սամարիա. եւ եզեն նմա Աքաաբ ոչխարս եւ զուարակս բազումս, եւ զօրուն որ ընդ նմա. եւ սիրէր զնա՝ ելանել ընդ նմա յՌամովթ Գաղաադ։ 3Եւ ասէ Աքաաբ արքայ Իսրայելի ցՅովսափատ արքայ Յուդայ. Գա՞ս ընդ իս յՌամովթ Գաղաադ։ Եւ ասէ ցնա. Որպէս ես՝ նոյնպէս եւ դու, եւ որպէս զօրք քո՝ զօրք իմ ընդ քեզ ի պատերազմին։

4Եւ ասէ Յովսափատ ցարքայն Իսրայելի. Խնդրեսցուք այսօր զՏէր։ 5Եւ ժողովեաց արքայն Իսրայելի զմարգարէսն Իսրայելի արս չորեք հարեւր, եւ ասէ ցնոսա, եթէ՝ Երթա՞յց յՌամովթ Գաղաադ ի պատերազմ, եւ կամ թէ դադարեցից։ Եւ ասեն. Ել, եւ յաջողեսցէ Աստուած ի ձեռս արքայի։ 6Եւ ասէ Յովսափատ. Ո՞չ գոյ աստ եւ այլ եւս մարգարէ Տեառն, եւ խնդրեսցուք ի նմանէ։ 7Եւ ասէ արքայն Իսրայելի ցՅովսափատ. Է մեւս եւս այր առ ի խնդրել զՏէր նովաւ. եւ ես ատեցի զնա, վասն զի ոչ մարգարէանայ ինձ ի բարիս, եւ զի ամենայն աւուրք իւր են՝՝ ի չարութիւն. նա է Միքիաս որդի Յեմլեայ։ Եւ ասէ Յովսափատ. Մի՛ խօսեսցի արքայ այդպէս։

8Եւ կոչեաց արքայն Իսրայելի ներքինի մի եւ ասէ. Վաղվաղակի ած զՄիքիաս որդի Յեմլեայ։ 9Եւ արքայն Իսրայելի եւ Յովսափատ արքայ Յուդայ նստէին իւրաքանչիւր ոք յաթոռ իւրում զգեցեալ պատմուճանս. եւ նստէին յընդարձակ դրանն Սամարիայ. եւ ամենեքեան մարգարէքն առաջի նոցա մարգարէանային։ 10Եւ արար իւր Սեդեկիաս որդի Քանանու եղջեւրս երկաթեղէնս, եւ ասէ. Այսպէս ասէ Տէր. Սոքօք հարցես զԱսորիս մինչեւ վախճանեսցես։ 11Եւ ամենեքեան մարգարէքն նոյնպէս մարգարէանային եւ ասէին. Ել յՌամովթ Գաղաադ, եւ յաջողեսցիս. եւ տացէ Տէր ի ձեռս արքայի։

12Եւ հրեշտակն որ չոգաւ կոչել զՄիքիաս, խօսեցաւ ընդ նմա եւ ասէ. Ահա խօսեցան մարգարէքն իբրեւ ընդ մի բերան յաղագս արքայի բարիս. եղիցին եւ քո բանք իբրեւ զմիոյ նոցա, եւ խօսեսցիս բարիս։ 13Եւ ասէ Միքիաս. Կենդանի է Տէր զի զոր ինչ ասասցէ Աստուած ցիս՝ զայն խօսեցայց։

14Եւ եկն առ արքայ. եւ ասէ ցնա արքայ. Միքիաս, եթէ երթա՞յց յՌամովթ Գաղաադ ի պատերազմ, եթէ դադարեցից։ Եւ ասէ. Ել եւ յաջողեսցի, եւ տացին ի ձեռս ձեր։ 15Եւ ասէ ցնա արքայ. Քանի՞ցս անգամ երդմնեցուցից զքեզ, զի մի՛ այլ ինչ խօսեսցիս ընդ իս, բայց զճշմարտութիւն յանուն Տեառն։ 16Եւ ասէ. Տեսի ցրուեալ զԻսրայէլ ի լերինս՝ իբրեւ զոչխարս որոց ոչ գոյ հովիւ. եւ ասէ Տէր. Ոչ գոյ դոցա իշխան. դարձցի իւրաքանչիւր ոք ի տուն իւր խաղաղութեամբ։ 17Եւ ասէ արքայն Իսրայելի ցՅովսափատ. Ո՞չ ասացի քեզ թէ ոչ մարգարէանայ նա վասն իմ բարիս, այլ չարութիւն։ 18Եւ ասէ. Ոչ այդպէս. լուարուք զբան Տեառն. տեսի զՏէր զի նստէր յաթոռն իւրում, եւ ամենայն զօրք երկնից մերձ կային յաջմէ նորա եւ յահեկէ. 19եւ ասէ Տէր. Ո՞ խաբեսցէ զԱքաաբ արքայ Իսրայելի, զի ելցէ եւ անկցի յՌամովթ Գաղաադ. եւ ասեն, ոմն այսպէս, եւ ոմն այնպէս։ 20Եւ ել հոգի եկաց առաջի Տեառն եւ ասէ. Ես խաբեցից զնա։ Եւ ասէ Տէր. Ի՞ւ։ 21Եւ ասէ. Ելից եւ եղէց հոգի սուտ ի բերան ամենայն մարգարէիցն նորա։ Եւ ասէ. Խաբեսցես եւ կարասցես, ել եւ արա այդպէս։ 22Եւ արդ ահա եդ Տէր հոգի սուտ ի բերան մարգարէիցդ քոց այդոցիկ, եւ Տէր խօսեցաւ վասն քո չարիս։

23Եւ մատուցեալ Սեդեկիա որդի Քանանու եհար զծնօտն Միքիայի, եւ ասէ ցնա. Որո՞վ ճանապարհաւ անց Ոգի Տեառն զինեւ, եւ խօսեցաւ ընդ քեզ։ 24Եւ ասէ Միքիաս. Ահա տեսցես յաւուրն յայնմիկ, յորում մտանիցես շտեմարան ի շտեմարանէ թաքչել։

25Եւ ասէ արքայն Իսրայելի. Առէք զՄիքիաս եւ դարձուցէք զդա առ Սեմեր իշխան քաղաքիս, եւ առ Յովաս իշխան որդի արքայի, 26եւ ասացէք, այսպէս ասէ արքայ. Տուք զդա ի տուն բանտին, եւ կերիցէ հաց նեղութեան, եւ ջուր նեղութեան արբցէ, մինչեւ ի դառնալն իմում խաղաղութեամբ։ 27Եւ ասէ Միքիաս. Եթէ դառնալով դարձցիս խաղաղութեամբ, ոչ խօսեցաւ ընդ իս Տէր. լուարուք ժողովուրդք ամենեքեան։

28Եւ ել արքայն Իսրայելի եւ Յովսափատ արքայ Յուդայ յՌամովթ Գաղաադ։ 29Եւ ասէ արքայն Իսրայելի ցՅովսափատ. Ծածկեա զիս՝՝ եւ մտից ի պատերազմն, եւ դու զգեցիր զպատմուճանն իմ։ Եւ ծածկեցաւ արքայն Իսրայելի, եւ եմուտ՝՝ ի պատերազմ։ 30Եւ արքայն Ասորւոց պատուիրեաց իշխանաց կառացն որք էին ընդ նմա եւ ասէ. Մի՛ պատերազմիցիք ընդ փոքու եւ մի՛ ընդ մեծի, բայց ընդ արքային Իսրայելի միայն։ 31Եւ եղեւ իբրեւ տեսին իշխանք կառացն զՅովսափատ, եւ ասեն նոքա. Սա է արքայն Իսրայելի։ Եւ շուրջ եղեն զնովաւ պատերազմել. եւ գոչեաց Յովսափատ, եւ Տէր ապրեցոյց զնա. եւ դարձոյց զնոսա Աստուած ի նմանէ։ 32Եւ եղեւ իբրեւ տեսին իշխանք կառացն թէ ոչ է նա արքայն Իսրայելի, դարձան ի նմանէ։ 33Եւ այր ոմն ելից զաղեղն կորովութեամբ, եւ եհար զարքայն Իսրայելի ընդ մէջ թոքոցն եւ լանջաց. եւ ասէ ցներքինին. Դարձո զձեռն քո եւ հան զիս ի պատերազմէս, վասն զի վտանգեցայ։ 34Եւ պարտեցաւ պատերազմն յաւուր յայնմիկ, եւ արքայն Իսրայելի կայր ի վերայ կառացն իւրոց մինչեւ ցերեկոյ ընդդէմ Ասորեացն. եւ մեռաւ ի մտանել արեգականն։